فرمول تغییر
فرمول تغییر

عنوان کتاب

فرمول تغییر

  • نویسنده : جان سی مکسول
  • مترجمین : سعید جوی زاده | هانیه سخایی | علیرضا احمدیان
  • گوینده : راضیه پیله وران
  • موضوع : موفقیت در کسب و کار
  • سال انتشار : 1400
  • قیمت : 65,000 تومان

افزودن به سبد خرید

توضیحات کتاب

دانلود خلاصه کتاب

متفکران خوب همیشه مورد تقاضا هستند. فردی که می داند چگونه کاری را انجام دهد همیشه شغل دارد، اما کسی که میداند همیشه رئیس خود است. متفکران خوب مشکلات را حل می کنند ، آنها هرگز فاقد ایده هایی نیستند که بتوانند سازمان ایجاد کنند و همیشه به آینده ای بهتر امیدوارند. متفکران خوب به ندرت خود را در معرض ترحم افراد بی رحمی قرار می دهند که از آنها سوء استفاده می کنند یا سعی می کنند آنها را فریب دهند ، افرادی مانند دیکتاتور نازی آدولف هیتلر ، که زمانی می گفت: “برای حاکمان ،چه شانسی بالاتر از اینکه دیگر زیر دستانشان فکر نمی کنند.” کسانی که روند تفکر خوب را توسعه می دهند ، می توانند خود را اداره کنند – حتی در شرایطی که تحت حاکم ظالمانه یا در شرایط سخت دیگر قرار دارند. به طور خلاصه ، متفکران خوب موفق هستند.

چرا باید اندیشه خود را تغییر دهید؟

فرایند تغییر دادن فکر بسیار دشوار است. تفکر خوب می تواند کارهای زیادی برای شما انجام دهد: درآمدزایی کنید ، مشکلات را حل کنید و فرصت ایجاد کنید. این می تواند شما را به سطح کاملاً جدیدی – شخصی و حرفه ای – برساند. واقعاً می تواند زندگی شما را تغییر دهد.

نکاتی را که باید در مورد تغییر تفکر خود بدانید در نظر بگیرید:

 

  1. تغییر نگرش ارادی نیست:

متأسفانه ، تغییر در تفکر به خودی خود اتفاق نمی افتد. ایده های خوب به ندرت بیرون می آیند و کسی آن را پیدا می کند. اگر می خواهید ایده خوبی پیدا کنید ، باید آن را جستجو کنید. اگر می خواهید متفکر بهتری شوید ، باید روی آن کار کنید – و هنگامی که شروع به تبدیل شدن به یک متفکر بهتر می کنید ، ایده های خوب همچنان ادامه دارد. در حقیقت ، میزان تفکر خوب که می توانید در هر زمان انجام دهید ، در درجه اول به میزان تفکر خوبی که در حال انجام آن هستید بستگی دارد.

  1. تغییر نوع نگرش،کاری دشوار است:

وقتی می شنوید فردی می گوید: “ایده ای در ذهنم جرقه زده است” ، منتظر سختی های بسیار باشید. تنها افرادی که معتقدند فکر کردن آسان است کسانی هستند که بر حسب عادت آن کار را انجام نداده اند. آلبرت اینشتین ، فیزیکدان برنده جایزه نوبل ، یکی از بهترین متفکرانی که تا به حال زندگی کرده است ، اظهار داشت: “فکر کردن کار سختی است. به همین دلیل تعداد کمی این کار را انجام می دهند. ” از آنجا که تفکر بسیار دشوار است ، می خواهید از هر چیزی که می توانید برای بهبود روند استفاده کنید.

  1. تغییر تفکر، ارزش سرمایه گذاری دارد

ناپلئون هیل ، نویسنده ، می گوید: “بیشتر از آنچه از زمین برداشته شده از افکار انسان طلا استخراج شده است.” وقتی وقت می گذارید تا یاد بگیرید چگونه تفکر خود را تغییر دهید و متفکر بهتری شوید ، روی خود سرمایه گذاری می کنید. معادن طلا در حال کار هستند سقوط بازارهای سهام سرمایه گذاری در املاک و مستغلات می تواند خراب شود. اما ذهن انسان با توانایی خوب فکر کردن مانند معدن الماس است که هرگز تمام نمی شود. بی قیمت است.

قرار دادن خود در مکان مناسب برای فکر کردن

تبدیل شدن به یک متفکر خوب چندان پیچیده نیست. این یک رشته است. اگر شما شش موردی را که ذکر کرده ام انجام دهید ، خود را برای یک شیوه زندگی بهتر قرار داده اید. اما برای ارائه ایده های خاص به صورت روزانه چه کار می کنید؟

من می خواهم فرایندی را که برای کشف و توسعه افکار خوب استفاده کرده ام به شما آموزش دهم. مطمئناً نه تنها به یقین که نتیجه می دهد ، بلکه برای من کار ساز بوده است.

  1. مکانی برای اندیشیدن به افکار خود بیابید

اگر برای فکر کردن به محل تعیین شده خود بروید و انتظار داشته باشید که افکار خوبی را ایجاد کنید ، در نهایت به برخی از آنها خواهید رسید. بهترین مکان برای فکر کردن کجاست؟ همه فرق دارن برخی افراد زیر دوش بهتر فکر می کنند. دیگران مانند دوست من دیک بیگز دوست دارند به پارک بروند. برای من ، بهترین مکان ها برای فکر کردن در ماشین ، هواپیما و آبگرم است. ایده ها در جاهای دیگر نیز به ذهن من می رسد ، مانند زمانی که در رختخواب هستم. (من کنار تخت خوابم قلم نوری مخصوصی دارم که در چنین مواقعی از آن استفاده می کنم) من معتقدم که اغلب فکرها به ذهنم می افتد ، زیرا من عادت دارم که مکرراً به مکانهای فکرم بروم. اگر می خواهید به طور مداوم ایده ایجاد کنید ، باید همان کار را انجام دهید. مکانی را پیدا کنید که بتوانید در آن فکر کنید و برنامه ریزی کنید تا افکار خود را روی کاغذ ثبت کنید تا آنها را از دست ندهید. وقتی جایی برای یافتن افکارم پیدا کردم ، افکارم در من جایی پیدا کردند.

  1. مکانی برای شکل دهی به افکار خود بیابید

به ندرت ایده ها به طور کامل شکل می گیرند و کاملاً اجرا می شوند. در بیشتر مواقع ، آنها نیاز به شکل دادن دارند تا زمانی که ماده ای داشته باشند. همانطور که دوست من دن ریلند می گوید ، آنها باید “در آزمون وضوح و بررسی ایستادگی کنند”. در طول زمان شکل دهی ، شما می خواهید یک ایده را برای بررسی دقیق نگه دارید. در بسیاری از مواقع یک فکر که در اواخر شب برجسته به نظر می رسید در نور روز بسیار احمقانه به نظر می رسد. در مورد ایده های خود سوال بپرسید. خوب آنها را تنظیم کنید یکی از بهترین راه ها این است که افکار خود را مکتوب کنید. پروفسور ، رئیس کالج و سناتور آمریکایی آی هایاگاوانوشت: “یادگیری نوشتن ، یادگیری تفکر است. شما هیچ چیز را به وضوح نمی دانید مگر اینکه بتوانید آن را به صورت مکتوب بیان کنید. “

  1. مکانی برای گسترش افکار خود پیدا کنید

اگر به افکار بزرگی برخوردید و زمانی را صرف شکل دادن به آنها کردید ، فکر نکنید کارتان تمام شده است و می توانید همان جا متوقف شوید. اگر این کار را انجام دهید ، برخی از ارزشمندترین جنبه های فرآیند تفکر را از دست خواهید داد. دلتان برای ورود دیگران و گسترش ایده ها به بیشترین پتانسیل شما تنگ می شود.

در اوایل زندگی ، باید اعتراف کنم ، من اغلب در این خطا مقصر بودم. من می خواستم قبل از به اشتراک گذاشتن ایده با هر کسی ، حتی از افرادی که بیشترین تأثیر را بر آنها می گذارد ، از ایده تا راه حل ایده بگیرم. این کار را هم در محل کار و هم در خانه انجام دادم. اما در طول این سالها ، من آموخته ام که با مشورت در محل کار و منزل می توانم با کمک گروه،بیشتر از زمان تنها فکر وعمل کردن ،موفق شوم.

 

فصل اول

خود را به بزرگ فکر کردن عادت دهید

“در مورد موفقیت ، افراد با وزن و قد ، مدارک دانشگاهی یا سابقه خانوادگی اندازه گیری نمی شوند. آنها با اندازه تفکر خود سنجیده می شوند.

با متفکران بزرگ وقت بگذرانید ، خواهید دید که آنها:مدام در حال یاد گیری هستند. متفکران بزرگ هرگز از آنچه می دانند راضی نیستند. آنها همیشه از مکان های جدید دیدن می کنند ، کتاب های جدید می خوانند ، با افراد جدید ملاقات می کنند ، مهارت های جدید را یاد می گیرند. و به دلیل این عمل ، آنها اغلب قادر به اتصال افراد غیر مرتبط هستند. آنها یادگیرندگان مادام العمر هستند.

برای کمک به حفظ نگرش یادگیرنده ، هر روز صبح چند لحظه را صرف فکر کردن در مورد فرصت های یادگیری خود در روز می کنم. وقتی تقویم و لیست کارهای خود را مرور می کنم-دانستن اینکه در آن روز با چه کسانی ملاقات می کنم ، چه می خوانم ، در کدام جلسات شرکت می کنم نگاه می کنم متوجه میشوم که در کجا بیشترین چیزی را یاد گرفتم؛. سپس از نظر ذهنی به خودم اشاره می کنم که با دقت به دنبال چیزی باشم که در آن موقعیت من را بهبود بخشد. اگر می خواهید به یادگیری ادامه دهید ، می خواهم شما را تشویق کنم که روز خود را بررسی کنید و به دنبال فرصت هایی برای یادگیری باشید.

چرا باید عقل اندیشیدن به تصویر بزرگ را دریافت کنید

به طور شهودی ، شما احتمالاً تفکر بزرگ را مفید می دانید. تعداد کمی از افراد می خواهند ذهن بسته داشته باشند. هیچ کس تصمیم نمی گیرد که چنین باشد. اما فقط در صورتی که کاملاً قانع نشده اید ، چندین  دلیل خاص را در نظر بگیرید که چرا باید تلاش کنید تا متفکر بزرگتری شوید:

  1. تفکر با تصویر بزرگ به شما امکان می دهد رهبری کنید

شما می توانید بسیاری از متفکران بزرگ را پیدا کنید که رهبر نیستند ، اما تعداد کمی از رهبران را می بینید که متفکران بزرگ نیستند.

  1. فکر کردن به هدف بزرگ شما را هدفمند نگه می دارد

توماس فولر ، سرپرست چارلز دوم انگلستان ، اظهار داشت: “کسی که همه جا هست هیچ جا نیست.” برای انجام کارها ، باید تمرکز کنید. با این حال ، برای انجام کارهای درست ، باید تصویر کلی را نیز در نظر بگیرید. تنها با قرار دادن فعالیت های روزانه خود در چارچوب تصویر بزرگ ، می توانید در هدف بمانید. همانطور که آلوین تافلر می گوید ، “شما باید در مورد کارهای بزرگ فکر کنید ، در حالی که کارهای کوچک را انجام می دهید ، به طوری که همه چیزهای کوچک در مسیر درست حرکت می کنند.”

  1. تفکر با تصویر بزرگ به شما امکان می دهد آنچه دیگران می بینند را ببینید

یکی از مهمترین مهارتهایی که می توانید در روابط انسانی ایجاد کنید ، توانایی دیدن چیزها از دیدگاه طرف مقابل است. این یکی از کلیدهای کار با مشتریان ، جلب رضایت مشتریان ، حفظ ازدواج ، پرورش فرزندان ، کمک به کسانی است که از اقبال کمتری برخوردار هستند و غیره. همه تعاملات انسانی با توانایی قرار دادن خود در جای شخص دیگر تقویت می شود. چگونه؟ به فراتر از خود ، علایق خود و دنیای خود نگاه کنید. وقتی کار می کنید تا موضوعی را از هر زاویه ای در نظر بگیرید ، آن را در پرتو تاریخ دیگران بررسی کنید ، علایق و نگرانی های دیگران را کشف کنید و سعی کنید دستور کار خود را کنار بگذارید ، شروع به دیدن آنچه دیگران می بینند کنید. و این یک چیز قدرتمند است.

 

اگر می خواهید متفکر بزرگی باشید ، باید خلاف جریان جهان حرکت کنید. جامعه می خواهد مردم را در جعبه نگه دارد. اکثر مردم از نظر ذهنی با وضع موجود ازدواج کرده اند. آنها آنچه را که هست می خواهند نه آنچه را که می تواند باشد. آنها به دنبال ایمنی و پاسخ های ساده هستند. برای تفکر بزرگ ، باید به خود اجازه دهید که راه دیگری را طی کند ، زمینه جدیدی را پیدا کند ، و دنیاهای جدیدی را برای تسخیر پیدا کند. و وقتی جهان شما بزرگتر می شود ، باید جشن بگیرید. هرگز فراموش نکنید در جهان چیزی بیشتر از آنچه تجربه کرده اید وجود دارد.

به یادگیری ادامه دهید ، به رشد خود ادامه دهید و به تصویر بزرگ نگاه کنید! اگر می خواهید متفکر خوبی باشید ، این همان کاری است که باید انجام دهید.

سوال تفکر

آیا من فراتر از خودم و جهانم فکر می کنم تا بتوانم ایده ها را با دیدی جامع پردازش کنم؟

 

 

 

فصل دوم

متمرکز فکرکنید

“او هر کاری را طوری انجام می داد که گویی هیچ کار دیگری نکرده است.”

ـچارلزدیکنز

برتراند راسل ، فیلسوف ، یکبار اظهار داشت: “برای دستیابی به دشواری ، توانایی تمرکز برای مدت زمان طولانی ضروری است.” رابرت لیند ، جامعه شناس ، اظهار داشت: “دانش تنها در صورتی قدرت دارد که یک مرد بداند در مورد چه حقایقی نباید نگران باشد.” تفکر متمرکز حواس پرتی و آشفتگی ذهنی را از بین می برد تا بتوانید روی موضوعی تمرکز کرده و با وضوح فکر کنید.

*تمرکز می تواند تقریباً برای هر چیزی اعم از جسمی یا روحی انرژی و قدرت ایجاد کند. اگر در حال یادگیری نحوه انجام بیس بال هستید و می خواهید یک منحنی خوب بسازید ، تفکر متمرکز هنگام تمرین تکنیک شما را بهبود می بخشد. اگر نیاز دارید فرآیند تولید محصول خود را اصلاح کنید ، تفکر متمرکز به شما در توسعه بهترین روش کمک می کند. اگر می خواهید یک مشکل ریاضی دشوار را حل کنید ، تفکر متمرکز به شما کمک می کند تا به راه حل برسید. هرچه دشواری یک مشکل یا مسأله بیشتر باشد ، زمان تفکر متمرکزتری برای حل آن لازم است.

*من عاشق کشف و توسعه ایده ها هستم. من اغلب تیم خلاق خود را برای طوفان مغزی و تفکر خلاق گرد هم می آورم. هنگامی که ما برای اولین بار دور هم جمع می شویم ، سعی می کنیم در تفکر خود جامع باشیم تا بتوانیم تا حد ممکن ایده های بیشتری تولید کنیم. تولد یک پیشرفت بالقوه اغلب از به اشتراک گذاشتن بسیاری از ایده های خوب ناشی می شود.

اما برای بالا بردن ایده ها به سطح بعدی ، باید از گستردگی در تفکر خود به گزینشی تبدیل شوید. من کشف کرده ام که یک ایده خوب زمانی که به آن زمان تمرکز داده شود می تواند تبدیل به یک ایده عالی شود. این درست است که تمرکز بر روی یک ایده واحد برای مدت طولانی می تواند بسیار ناامید کننده باشد. من اغلب روزها را صرف تمرکز بر یک فکر و تلاش برای توسعه آن کرده ام ، اما متوجه شده ام که نمی توانم این ایده را بهبود بخشم. اما گاهی پشتکار من در تفکر متمرکز نتیجه می دهد. این باعث شادی بزرگ من می شود. و وقتی تفکر متمرکز در بهترین حالت خود است ، نه تنها ایده رشد می کند ، بلکه من نیز رشد می کنم!

 

 

* هیچ کس با تنبلی به بزرگی نمی رسد. با کاهش توجه به توسعه مهارت ، مهارت را ارتقا نمی دهید. تنها راه رسیدن به سطح بعدی تمرکز است. مهم نیست که هدف شما افزایش سطح بازی ، بهبود طرح کسب و کار ، بهبود نتیجه نهایی ، توسعه زیر دستان یا حل مشکلات شخصی است ، باید تمرکز کنید. نویسنده هری ای اور استریت می گوید: “ذهن نابالغ از فکری به فکر دیگر می پرد. ذهن بالغ به دنبال ، دنبال کردن آن است. “

شما باید در کجا فکر خود را متمرکز کنید؟

 

آیا همه حوزه های زندگی شما مستلزم تفکر اختصاص یافته و متمرکز است؟ البته پاسخ منفی است. در تفکر متمرکز خود گزینشی باشید نه جامع. برای من ، این بدان معنی است که زمان تفکر عمیق را به چهار حوزه اختصاص می دهم: رهبری ، خلاقیت ، ارتباطات و شبکه های عمدی و آگاهانه. احتمالاً انتخاب های شما با من متفاوت خواهد بود.

1.الویت ها را مشخص کنید

اول ، اولویت های خود را در نظر بگیرید – برای خود ، خانواده و تیم خود. ادوارد دبونو ، نویسنده ، مشاور ، و متفکر برنده جایزه با تمسخر گفت: “نتیجه گیری جایی است که شما از فکر کردن خسته می شوید.” متأسفانه ، بسیاری از افراد بر اساس اولویت های خود بر اساس جایی که بخار آنها تمام می شود ، تعیین می کنند. مطمئناً نمی خواهید این کار را انجام دهید. همچنین نمی خواهید اجازه دهید دیگران دستور کار شما را تعیین کنند.

روشهای زیادی برای تعیین اولویت ها وجود دارد. اگر خود را خوب می شناسید ، با تمرکز بر نقاط قوت خود ، مواردی که از مهارت ها و استعدادهای خدادادی شما بهترین استفاده را می کنند ، شروع کنید. همچنین ممکن است بر آنچه بیشترین بازده و پاداش را به همراه دارد تمرکز کنید. کاری را انجام دهید که بیشتر از آن لذت می برید و بهترین کار را انجام می دهید. می توانید از قانون 80/20 استفاده کنید. 80 درصد از تلاش خود را به 20 درصد (مهمترین) فعالیتهای برتر اختصاص دهید. راه دیگر تمرکز بر فرصتهای استثنایی است که نوید بازگشت عظیمی را می دهد. این به این نتیجه می رسد: توجه خود را به مناطقی که میوه می دهد ، معطوف کنید.

 

2.شایستگی ها و موهبت ها را کشف کنید

همه افراد خودآگاه نیستند و مهارت ها ، استعدادها و استعدادهای خود را به خوبی کنترل می کنند. آنها کمی شبیه شخصیت کمدی استریپ چارلی براون هستند. یک روز پس از ضربه زدن در یک بازی بیس بال ، او می گوید: “بچه ها !من هرگز بازیکن خوبی نمی شوم استعدادش را ندارم! در تمام زندگی ام آرزو داشتم در لیگ های بزرگ بازی کنم ، اما هرگز به آن نمی رسم. “

لوسی در پاسخ می گوید: “چارلی براون ، تو خیلی جلوتر فکر می کنی. آنچه شما باید انجام دهید این است که اهداف فوری بیشتری برای خود تعیین کنید. “

برای لحظه ای ، چارلی براون پرتویی از امید را می بیند. “اهداف فوری؟”

لوسی پاسخ می دهد: “بله.” “با ورق بعدی شروع کنید. وقتی به زمین می روید ، ببینید آیا می توانید بدون افتادن به تپه بروید!

 

3.رویای خود را توسعه دهید

اگر می خواهید به دستاوردهای بزرگی برسید ، باید یک رویای بزرگ داشته باشید. اگر از رویای خود مطمئن نیستید ، از زمان تفکر متمرکز خود برای کشف آن استفاده کنید. اگر تفکر شما هر از چند گاهی به منطقه خاصی برگشته است ، ممکن است بتوانید رویای خود را در آنجا کشف کنید. زمان متمرکز تری به آن اختصاص دهید و ببینید چه اتفاقی می افتد. هنگامی که رویای خود را پیدا کردید ، بدون حدس زدن دوم به جلو حرکت کنید. از توصیه پیاژه استفاده کنید: “به عقب نگاه نکنید ، ممکن است چیزی برای شما مفید باشد.”

هرچه جوانتر باشید ، به احتمال زیاد به بسیاری از موارد توجه خواهید کرد. این خوب است زیرا اگر جوان هستید هنوز خود را می شناسید ، نقاط قوت و ضعف خود را می شناسید. اگر تفکر خود را تنها بر یک چیز متمرکز کنید و آرزوهای شما تغییر کند ، بهترین انرژی ذهنی خود را هدر داده اید. با افزایش سن و تجربه ، نیاز به تمرکز بسیار مهمتر می شود. هرچه جلوتر و بالاتر بروید ، می توانید تمرکز بیشتری داشته باشید – و باید باشید.

آموختن اینکه بخواهید برخی از چیزهایی را که دوست دارید رها کنید تا بر آنچه که بیشترین تأثیر را دارد متمرکز شوید ، درس آسانی نیست. اما هرچه زودتر آن را بپذیرید ، زودتر می توانید خود را وقف تعالی در مهمترین مسائل کنید.

سوال تفکر

آیا من مواردی برای حذف حواس پرتی و به هم ریختگی ذهنی اختصاص داده ام تا بتوانم با وضوح روی مسئله واقعی تمرکز کنم؟

 

 

 

فصل سوم

تفکر خلاقانه را مهار کنید

“لذت در ایجاد است نه حفظ آن.”

—وینس لومباردی،مربی مشهور

خلاقیت صرف نظر از اینکه برای امرار معاش چه کاری انجام می دهید ، طلای خالص است. آنت موسر ولمن ، نویسنده کتاب پنج چهره نابغه ، می گوید: «ارزشمندترین منبعی که برای کار و شرکت خود به ارمغان می آورید ، خلاقیت شماست. بیش از آنچه انجام می دهید ، بیشتر از نقشی که بازی می کنید ، بیشتر از عنوان خود ، بیشتر از “خروجی” شما – این ایده های شما هستند که اهمیت دارند. “3  علیرغم اهمیت توانایی فرد در تفکر با خلاقیت ، به نظر می رسد تعداد کمی از افراد دارای مهارت فراوان هستند.

اگر آنطور که دوست دارید خلاق نباشید ، می توانید طرز فکر خود را تغییر دهید. تفکر خلاق الزاماً تفکر اصلی نیست. در واقع ، من فکر می کنم مردم افکار اولیه را اسطوره سازی می کنند. بیشتر اوقات ، تفکر خلاق ترکیبی از افکار دیگر است که در طول راه کشف شده است. حتی هنرمندان بزرگی که ما آنها را بسیار اصیل می دانیم ، از استادان خود آموختند ، کار خود را بر اساس کارهای دیگران الگوبرداری کردند و مجموعه ای از ایده ها و سبک ها را برای خلق آثار خود گرد آوردند. هنر را مطالعه کنید ، موضوعاتی را خواهید دید که در کار همه هنرمندان و جنبش های هنری جریان دارد و آنها را به سایر هنرمندان قبل از آنها متصل می کند.

ویژگی اندیشمندان خلاق

شاید شما حتی نمی دانید منظور من وقتی می پرسم که آیا شما یک متفکر خلاق هستید چیست؟ برخی از ویژگیهای مشترک متفکران خلاق را در نظر بگیرید:

*اندیشمندان خلاق به ایده ها ارزش میدهند

آنت موسر ولمن می گوید: “افراد بسیار خلاق به ایده ها اختصاص داده شده اند. آنها تنها به استعداد خود تکیه نمی کنند. آنها به نظم و انضباط خود تکیه می کنند تخیل آنها مانند پوست دوم است. آنها می دانند چگونه می توانند آن را به طور کامل دستکاری کنند. “4 خلاقیت، داشتن ایده است . شما تنها در صورت داشتن ارزش برای ایده ها ایده خواهید داشت.

*اندیشمندان خلاق راه حل ها را کشف میکنند

من هنوز متفکر خلاقی را ملاقات نکرده ام که گزینه ها را دوست نداشته باشد. بررسی بسیاری از امکانات به تحریک تخیل کمک می کند و تخیل برای خلاقیت بسیار مهم است. همانطور که آلبرت اینشتین می گوید: “تخیل مهمتر از دانش است.”

افرادی که من را خوب می شناسند به شما خواهند گفت که من برای گزینه ها ارزش زیادی قائل هستم. چرا؟ زیرا آنها کلید یافتن بهترین پاسخ را ارائه می دهند – نه اینکه فقط جوابی به من بدهند. متفکران خوب بهترین پاسخ ها را ارائه می دهند. آنها برنامه های پشتیبان ایجاد می کنند که جایگزین هایی را برای آنها فراهم می کند. آنها از آزادی برخوردارند که دیگران از آن برخوردار نیستند. و دیگران را تحت تأثیر قرار داده و هدایت خواهند کرد.

 

*اندیشمندان خلاق شکست های خود را جشن میگیرند

خلاقیت ، بر اساس ماهیت خود ، غالباً از مسیر مغلوب کاوش می کند و بر خلاف هدف عمل می کند. دیپلمات و رئیس قدیمی دانشگاه ییل ، ​​کینگ من برستر ، گفت: “بین خلاقیت و پیچ گوشتی همبستگی وجود دارد. بنابراین ما باید با خوشحالی از دست فرد عجیب و غریب رنج ببریم. ” برای تقویت خلاقیت در خود یا دیگران ، مایل به تحمل کمی موارد عجیب و غریب باشید.

*متفکران خلاق موارد بی ربط را بهم ارتباط میدهند

از آنجا که خلاقیت از ایده های دیگران استفاده می کند ، ارزش این را دارد که بتوانیم یک ایده را به ایده دیگر وصل کنیم – مخصوصاً به ایده های به ظاهر نامربوط. تیم هانسن ، طراح گرافیک می گوید: “خلاقیت به ویژه در توانایی ایجاد ارتباط ، تداعی، چرخاندن همه چیز و به شیوه ای جدید بیان می شود.”

ایجاد افکار اضافی مانند سفر با ماشین است. ممکن است بدانید کجا می خواهید بروید ، اما تنها زمانی که به سمت مقصد حرکت می کنید ، می توانید چیزهایی را ببینید که قبل از شروع امکان پذیر نیستند.

 

چارلی براور گفت: “ایده جدید ظریف است. می تواند توسط یک عطسه یا خمیازه از یاد برود و شاید در اثر اخم پیشانی یک انسان در نطفه خفه شود. ” محیط های منفی در هر دقیقه هزاران ایده عالی را از بین می برند.

از سوی دیگر ، یک محیط خلاق مانند گلخانه ای می شود که در آن ایده ها کاشته می شوند ، جوانه می زنند و شکوفا می شوند. محیط خلاق:

 

  • خلاقیت را تشویق می کند:دیوید هیلز می گوید: “مطالعات خلاقیت نشان می دهد که بزرگترین متغیر خلاق بودن یا نبودن کارکنان این است که آیا آنها تصور می کنند که مجوز دارند.” وقتی نوآوری و تفکر خوب آشکارا تشویق و پاداش داده شود ، آن وقت مردم می بینند که اجازه خلاقیت دارند.
  • برای اعتماد افراد و اعضای تیم ارزش بالایی دارد:خلاقیت همیشه خطر شکست را دارد. به همین دلیل اعتماد برای افراد خلاق بسیار مهم است. در فرایند خلاقیت ، اعتماد از طریق افرادی که با هم کار می کنند ، ناشی از این است که افراد در تیم تجربه راه اندازی ایده های موفق و خلاقانه را دارند و از این اطمینان که ایده های خلاقانه هدر نمی روند ، زیرا آنها اجرا می شوند.
  • از افراد خلاق استقبال میکند:افراد خلاق ، شگفت انگیز را جشن می گیرند. چگونه باید با افراد خلاق رفتار کرد؟ من از توصیه تام پیترز استفاده می کنم: “کودن ها را بیرون کنید ومغز ها را پرورش دهید!” من این کار را با گذراندن وقت با آنها انجام می دهم ، که به هر حال از آن لذت می برم. من به ویژه دوست دارم مردم را به جلسات طوفان فکری بکشم. مردم منتظر دعوت از چنین جلساتی هستند زیرا زمان مملو از انرژی ، ایده ها و خنده خواهد بود. و این احتمال زیاد است که یک پروژه ، سمینار یا استراتژی تجاری جدید به نتیجه برسد. وقتی این اتفاق می افتد ، آنها همچنین می دانند که مهمانی در راه است!
  • تمرکز بر نوآوری ، نه فقط اختراع:سام وستون ، خالق شخصیت محبوب اکشن گی جو، می گوید: “واقعا ایده های پیشگام نادر هستند ، اما لزوماً برای ایجاد حرفه ای از خلاقیت به ایده ای نیاز ندارید. تعریف من از خلاقیت ، ترکیب منطقی دو یا چند عنصر موجود است که به مفهوم جدیدی منجر می شود. بهترین راه برای گذران زندگی با تخیل ، توسعه برنامه های نوآورانه است ، نه تصور مفاهیم کاملاً جدید. ” افراد خلاق می گویند: “ایده خوبی به من بده و من ایده بهتری به تو خواهم داد!”
  • اجازه می دهد مردم از مسیرهای اصلی خارج شوند:اکثر مردم به طور خودکار در خطوط می مانند ، حتی اگر آن خطوط به طور خودسرانه ترسیم شده اند یا به طرز وحشتناکی قدیمی هستند. به یاد داشته باشید ، اکثر محدودیت هایی که ما با آن روبرو هستیم توسط دیگران بر ما تحمیل نمی شود. آنها را روی خودمان قرار می دهیم فقدان خلاقیت اغلب در آن دسته قرار می گیرد. اگر می خواهید خلاق تر باشید ، مرزها را به چالش بکشید. مخترع چارلز کترینگ می گوید: “همه توسعه انسانی ، صرف نظر از شکل آن ، باید خارج از قوانین باشد. در غیر این صورت ، ما هرگز چیز جدیدی نخواهیم داشت. ” محیط خلاق این امر را در نظر می گیرد.
  • قدر یک رویا را می داند:یک محیط خلاق آزادی یک رویا را ارتقا می بخشد. یک محیط خلاق استفاده از یک کاغذ خالی را تشویق می کند و این سوال را مطرح می کند که “اگر بتوانیم تصویری از آنچه می خواهیم انجام دهیم ترسیم کنیم ، چگونه به نظر می رسد؟” یک محیط خلاقانه به مارتین لوتر کینگ جونیور اجازه داد تا با اشتیاق صحبت کند و به میلیون ها نفر بگوید “من یک رویا دارم” نه “من یک هدف دارم”. اهداف ممکن است تمرکز کنند ، اما رویاها قدرت می دهند. رویاها جهان را گسترش می دهند. به همین دلیل است که جیمز آلن پیشنهاد کرد که “رویاپردازان نجات دهنده جهان هستند”.

هرچه بتوانید محیط خود را با خلاقیت بیشتر دوست داشته باشید ، از پتانسیل بیشتری برای خلاق شدن برخوردار خواهید بود.

 

 

بسیاری از مردم به اشتباه معتقدند که اگر افراد با خلاقیت متولد نشده باشند ، هرگز خلاق نخواهند بود. اما با توجه به راهکارها و مثالهای زیادی که من آورده ام ، می توانید خلاقیت را در محیط حمایتی مناسب پرورش دهید.

سوال تفکر

آیا من در حال تلاش برای خارج شدن از “محدوده” محدودیت های خود هستم تا ایده ها و گزینه هایی را برای تجربه پیشرفت های خلاقانه جستجو کنم؟

فصل چهارم

از تفکر واقع گرایانه استفاده کنید

“اولین مسئولیت یک رهبر تعریف واقعیت است.”

– مکس دوپری

 

چرا باید اهمیت تفکر واقع بینانه را تشخیص دهید؟

*تفکر واقع بینانه خطرات منفی را به حداقل میرساند

اقدامات همیشه عواقبی دارند ؛ تفکر واقع بینانه به شما کمک می کند تا تعیین کنید که این پیامدها چه عواقبی می توانند داشته باشند. و این بسیار مهم است ، زیرا تنها با شناخت و در نظر گرفتن عواقب می توانید برای آنها برنامه ریزی کنید. اگر برای بدترین سناریو برنامه ریزی می کنید ، می توانید خطر نزولی را به حداقل برسانید.

*تفکر واقع بینانه هدف و طرح بازی را در اختیار شما قرار میدهد

من تاجرانی را می شناسم که متفکران واقع بین نبودند. در اینجا این خبر خوب وجود دارد: آنها بسیار مثبت بودند و به کسب و کار خود امیدوار بودند. در اینجا خبر بد وجود دارد: امید یک راهکار نیست.

تفکر واقع بینانه منجر به برتری در رهبری و مدیریت می شود زیرا افراد را ملزم می کند تا با واقعیت روبرو شوند. آنها شروع به تعیین هدف خود می کنند و یک برنامه بازی برای رسیدن به آن ایجاد می کنند. هنگامی که افراد درگیر تفکر واقع بینانه می شوند ، شروع به ساده سازی شیوه ها و رویه ها می کنند ، که منجر به کارآیی بهتر می شود.

صادقانه ، در تجارت فقط چند تصمیم مهم است. متفکران واقع بین تفاوت بین تصمیمات مهم و تصمیماتی که صرفاً در روند عادی تجارت ضروری هستند را درک می کنند. تصمیمات مهم مستقیماً به هدف شما مربوط می شوند. جیمز آلن درست می گوید وقتی می نویسد: “تا زمانی که فکر با هدف مرتبط نشود ، هیچ دستاورد هوشمندانه ای وجود ندارد.”6

 

*تفکر واقع بینانه عامل تغییر است

افرادی که به موفقیت خود امیدوارند به ندرت تغییر را در اولویت قرار می دهند. اگر فقط امید دارید ، بدان معناست که پیشرفت و موفقیت از دست شما خارج است. این یک شانس یا اقبال است. چرا به خود زحمت تغییر دهید؟

تفکر واقع بینانه می تواند این نوع نگرش غلط را از بین ببرد. برای این که کسی نیاز به تغییر را درک کند،مواجهه با واقعیت بسیار مهم است.تغییر به تنهایی رشد را به ارمغان نمی آورد اما شما بدون تغییر نمی توانید رشد داشته باشید.

 

*تفکر واقع بینانه امنیت را تامین میکند

هر زمان که به بدترین اتفاقاتی که ممکن است رخ دهد فکر کرده باشید و برای مقابله با آن برنامه های احتمالی تهیه کرده باشید ، اعتماد به نفس و امنیت بیشتری خواهید داشت. این اطمینان خاطر آور است که بدانید بعید نیست شگفت زده شوید. ناامیدی تفاوت بین انتظارات و واقعیت است. تفکر واقع بینانه تفاوت این دو را به حداقل می رساند.

 

چگونه میتوان اهمیت تفکر واقع بینانه را شناخت

*تا آنج که میتوانید از حقیقت قدر دانی کنید

تا زمانی که قدر تفکر واقع بینانه را نشناختم ، نمی توانستم به عنوان یک متفکر واقع گرا رشد کنم. و این بدان معناست که یاد بگیرید چگونه به حقیقت نگاه کنید و از آن لذت ببرید. رئیس جمهور هری اس. ترومن گفت: “من هرگز به آنها جهنم نمی دهم. من فقط حقیقت را می گویم و آنها فکر می کنند این جهنم است. ” این روشی است که بسیاری از مردم به حقیقت واکنش نشان می دهند. افراد تمایل دارند در موفقیت خود مبالغه کنند و شکست ها یا کمبودهای خود را به حداقل برسانند. آنها بر اساس قانون روکرت زندگی می کنند و معتقدند هیچ چیز آنقدر کوچک نیست که نتوان آن را به طور نسبی از بین برد.

متأسفانه امروزه بسیاری از مردم را می توان با نقل قولی از وینستون چرچیل توصیف کرد: “گاهی اوقات مردم با حقیقت دست و پنجه نرم می کنند ، اما بیشتر خود را برمی دارند و طوری حرکت می کنند که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است.” اخیراً ، تد کویل ، روزنامه نگار تلویزیونی ، گفت: “جامعه ما حقیقت را بیش از حد دارویی قوی برای هضم موارد هضم ناپذیر می داند. در خالص ترین شکل ، حقیقت یک ضربه مودبانه بر روی شانه نیست. این سرزنش زوزه کش است. ” به عبارت دیگر ، حقیقت شما را آزاد خواهد کرد – اما ابتدا شما را عصبانی می کند! اگر می خواهید به یک متفکر واقع بین تبدیل شوید ، باید در برخورد با حقیقت راحت باشید و با آن روبرو شوید.

 

*تکالیف خود را انجام دهید

فرآیند تفکر واقع بینانه با انجام تکالیف شروع می شود. ابتدا باید حقایق را بدست آورید. فرماندار ، نماینده کنگره و سفیر چستر بولز در این باره می گوید: “وقتی به مشکلی نزدیک می شوید ، از نظرات و تعصب های پیش فرض خودداری کنید ، بیاموزید تصمیمی صادقانه بگیرید که بعد  به آن پایبند باشید” فرقی نمی کند چقدر مبتنی بر داده ها یا مفروضات نادرست باشد. شما نمی توانید در غیاب حقایق (یا در صورت وجود اطلاعات ضعیف) خوب فکر کنید.

همچنین می توانید بفهمید دیگران در شرایط مشابه چه کرده اند. به یاد داشته باشید ، لزوماً تفکر شما نباید بدیع و بکر باشد. فقط باید محکم باشد .چرا همه آنچه را که می توانید، از متفکران خوبی که در گذشته با موقعیت های مشابه روبرو شده اند یاد نمی گیرید؟ برخی از بهترین تفکر من توسط دیگران انجام شده است!

 

*به جوانب مثبت و منفی فکر کنید

هیچ چیز مانند وقت گذاشتن برای بررسی واقعیات مثبت و منفی یک موضوع نیست تا دوز قوی واقعیت را به شما ارائه دهد. به ندرت به انتخاب روش عمل با بیشترین تعداد جوانب مثبت برمی گردد ، زیرا همه جوانب مثبت و منفی وزن یکسانی ندارند. اما به هر حال این ارزش تمرین نیست. بلکه به شما کمک می کند تا واقعیت ها را بررسی کنید ، موضوعی را از زوایای مختلف بررسی کنید و واقعاً هزینه یک اقدام احتمالی را حساب کنید.

*تفکر خود را با منابع خود هماهنگ کنید

یکی از کلیدهای به حداکثر رساندن تفکر واقع بینانه ، همسویی منابع با اهداف است. مشاهده جوانب مثبت و منفی و بررسی بدترین سناریوها به شما این امکان را می دهد که از شکاف بین آنچه می خواهید و آنچه واقعاً هست ، آگاه شوید. هنگامی که می دانید این شکاف ها چیست ، می توانید از منابع خود برای پر کردن آنها استفاده کنید. بالاخره منابع برای همین است.

 

سوال تفکر

آیا من یک بنیان ذهنی محکم بر اساس واقعیت ها بنا می کنم تا بتوانم با اطمینان فکر کنم؟

 

فصل پنجم

از تفکر راهبردی (استراتژیک) استفاده کنید

“بیشتر مردم زمان بیشتری را برای برنامه ریزی تعطیلات تابستانی خود صرف می کنند تا زندگی خود را برنامه ریزی کنند.”

وقتی کلمات “تفکر راهبردی” را می شنوید ، چه چیزی به ذهن شما می رسد؟ آیا چشم انداز برنامه های تجاری در سر شما می رقصد؟ آیا برنامه های بازاریابی را طرح ریزی می کنید ، نوعی که می تواند یک شرکت را متحول کند؟ شاید شما به سیاست جهانی فکر می کنید. یا برخی از بزرگترین مبارزات نظامی تاریخ را به خاطر می آورید: عبور هانیبال از آلپ برای غافلگیری ارتش روم ، فتح شارلمانی اروپای غربی ، یا حمله متفقین به روز نرماندی. شاید ، اما استراتژی نباید محدود به عملیات نظامی – یا حتی در تجارت باشد. تفکر استراتژیک می تواند تأثیر مثبتی در هر زمینه ای از زندگی داشته باشد.

*زندگی خود را برنامه ریزی کنید

من مشاهده کرده ام که اکثر مردم سعی می کنند زندگی خود را یک روز برنامه ریزی کنند. آنها از خواب بیدار می شوند ، لیست کارهای خود را تنظیم می کنند و وارد عمل می شوند (اگرچه برخی از افراد حتی استراتژیک نیستند).

تعداد کمی از افراد زندگی خود را یک هفته در یک زمان برنامه ریزی می کنند. آنها تقویم هفته خود را مرور می کنند ، قرارهای خود را بررسی می کنند ، اهداف خود را مرور می کنند و سپس دست به کار می شوند. آنها به طور کلی از اکثر همکاران برنامه ریزی روزانه خود فراتر می روند. سعی می کنم برنامه ریزی را یک قدم جلوتر بردارم.

در ابتدای هر ماه ، من نیمی از روز را در چهل روز آینده روی تقویم خود کار می کنم. چهل روز بیشتر از سی روز برای من کار می کند. به این ترتیب ، من ماه آینده پرش می کنم و تعجب نمی کنم. شروع می کنم با مرور برنامه سفر و برنامه ریزی فعالیت ها با خانواده. سپس پروژه ها ، درس ها و اهداف دیگری را که می خواهم در طول این پنج تا شش هفته به آنها دست یابم مرور می کنم. سپس روزها و زمان هایی را برای تفکر ، نوشتن ، کار ، ملاقات با مردم و غیره شروع می کنم و زمان هایی را برای انجام کارهای سرگرم کننده تعیین می کنم ، مانند دیدن نمایش ، تماشای بازی توپ یا بازی گلف. من همچنین قطعات کوچکی از زمان را برای جبران موارد غیرمنتظره کنار می گذارم. وقتی کارم تمام شد ، تقریباً می توانم هر هفته ، تقریباً ساعت به ساعت ، در هفته های آینده به شما بگویم. این استراتژی یکی از دلایلی است که من توانستم کارهای زیادی انجام دهم.

 

تفکر استراتژیک به شما کمک میکند به راحتی زندگی روزانه ی خود را مدیریت کنید” تفکر استراتژیک مسائل پیچیده و اهداف بلندمدت را که پرداختن به آنها بسیار مشکل است ، می گیرد و آنها را به اندازه های قابل تجزیه تقسیم می کند. هر چیزی وقتی برنامه ای داشته باشد ساده تر می شود!

تفکر استراتژیک همچنین می تواند به شما در ساده سازی مدیریت زندگی روزمره کمک کند. من این کار را با استفاده از سیستم ها انجام می دهم ، استراتژی های خوبی که تکرار شوند. من به دلیل سیستم بایگانی خود در بین کشیشان و سایر سخنرانان معروف هستم. نوشتن درس یا گفتار می تواند مشکل باشد. اما چون از سیستم خود برای ارسال نقل قول ها ، داستان ها و مقاله ها استفاده می کنم ، وقتی به چیزی نیاز دارم تا بتوانم نکته ای را بیان کنم ، به سادگی به یکی از 1200 پرونده خود می روم و یک قطعه خوب از مواد را پیدا می کنم. تقریباً هر کار دشواری را می توان با تفکر استراتژیک ساده کرد.

 

آیا می خواهید مسائل پیچیده یا مشکل را تجزیه کنید؟ سپس سوالات خود را مطرح کنید. تفکر استراتژیک شما را مجبور می کند این روند را طی کنید. به سوالات زیر که توسط دوست من باب بیهل ، نویسنده کتاب برنامه ریزی استادانه تهیه شده است ، نگاهی بیندازید.8

 

  • مسیر: بعد از این باید چه کنیم؟ چرا؟
  • سازمان دهی:چه کسی مسئول چه چیزی است؟ چه کسی مسئول چه کسی است؟ آیا ما افراد مناسب را در مکان های مناسب داریم؟
  • پول نقد:درآمد ، هزینه ، خالص پیش بینی شده ما چقدر است؟ آیا می توانیم از عهده آن برآییم؟ چگونه می توانیم از پس آن برآییم؟
  • پیگیری مسیر: آیا ما در مسیر هدف هستیم؟
  • ارزیابی کلی: آیا ما به کیفیتی که از خود انتظار و تقاضا داریم ، می رسیم؟
  • اصلاح: چگونه می توانیم موثرتر و کارآمدتر باشیم (به سمت ایده آل حرکت کنیم)؟

اینها ممکن است تنها سوالاتی نباشند که برای شروع تدوین برنامه استراتژیک باید بپرسید ، اما مطمئناً شروع خوبی است.

 

ژنرال جورج اس پاتون اظهار داشت: “ژنرال های موفق برنامه هایی را متناسب با شرایط برنامه ریزی می کنند ، اما سعی نمی کنند شرایطی را برای برنامه ها ایجاد کنند.”

همه متفکران استراتژیک(راهبرد) خوب در تفکر خود دقیق هستند. آنها سعی می کنند استراتژی را با مشکل مطابقت دهند ، زیرا استراتژی یک پیشنهاد واحد نیست. تفکر شلخته یا کلی دشمن دستاورد است. قصد شخصی سازی در تفکر استراتژیک ، فرد را مجبور می کند از ایده های مبهم فراتر رود و برای انجام یک کار یا مشکل از روش های خاصی استفاده کند.به همین دلیل ذهن را باز می کند.

.

سوال تفکر

آیا من برنامه های استراتژیکی را اجرا می کنم که به من جهت امروز می دهد و پتانسیل فردا را افزایش می دهد؟

 

 

فصل ششم

فکر کردن به موارد ممکن را کشف کنید

“هیچ چیز شرم آورتر از تماشای کسی نیست که کاری را انجام

می دهد که شما نتوانستید انجام دهید.”

—سام اوینگ

افرادی که از تفکر احتمالی استقبال می کنند ، قادر به انجام وظایفی هستند که غیرممکن به نظر می رسند ، زیرا به راه حل ها اعتقاد دارند.

وقتی باور دارید که می توانید کاری دشوار انجام دهید – و موفق می شوید – درهای زیادی به روی شما باز می شود. وقتی جورج لوکاس موفق شد فیلم جنگ ستارگان را بسازد ، علیرغم کسانی که می گفتند جلوه های ویژه مورد نظر او هرگز انجام نشده و نمی توان انجام داد ، بسیاری از امکانات دیگر به روی او باز شد. شرکت صنعتی نور و جادو، شرکتی که او برای تولید جلوه های ویژه “غیرممکن” ایجاد کرده بود ، به عنوان منبع درآمد برای حمایت از پروژه های دیگر او شناخته شد. او توانست کراوات های تجاری را برای فیلم هایش تولید کند ، بنابراین درآمد دیگری را برای تأمین هزینه ساخت فیلمش به ارمغان آورد. اما اطمینان او در انجام کارهای دشوار تأثیر بسزایی در سایر سازندگان فیلم و نسل جدیدی از تماشاگران فیلم داشته است. چارلز سالی ویکز، نویسنده فرهنگ عامه ، می گوید: “ابتدا مستقیماً از طریق کار خود و سپس از طریق اثر خود و سپس از طریق تاثیر موازی شرکت ILM،معنای سینما را در دو  قرن محدود کرد.

 

 

فارغ از حرفه ای که دارید ، تفکر مثبت می تواند به شما کمک کند تا افق دید خود را گسترش داده و رویاهای بزرگتری را در سر داشته باشید. پروفسور دیوید جی. شوارتز معتقد است: “افرادی که بزرگ فکر میکنند،در ایجاد تصاویر مثبت و خوش بینانه در ذهن خود و دیگران تخصص دارند.” اگر تفکر احتمالی را بپذیرید ، رویاهای شما از که به کوه تبدیل می شود و چون به احتمالات اعتقاد دارید ، خود را در موقعیتی برای دستیابی به آنها قرار می دهید.

در طول دهه 1970 ، هنگامی که قیمت نفت از سقف بالا رفت ، به خودروسازان دستور داده شد تا خودروهای خود را کم مصرف تر بسازند. یکی از تولیدکنندگان از گروهی از مهندسان ارشد خواست تا وزن خودروهایی را که طراحی می کردند به شدت کاهش دهند. آنها روی این مشکل کار کردند و راه حل هایی را جستجو کردند ، اما سرانجام به این نتیجه رسیدند که ساخت خودروهای سبک تر نمی تواند بسیار گران باشد و نگرانی های ایمنی زیادی را به همراه خواهد داشت. آنها نمی توانستند از زیر و بم تفکر متوسط ​​خود خارج شوند.

راه حل خودروساز چه بود؟ آنها مشکل را به گروهی از مهندسان با تجربه کمتر دادند. گروه جدید راه هایی برای کاهش وزن خودروهای این شرکت به میزان صدها پوند پیدا کردند.و از آنجافکر کردند که این مشکل حل شدنی است ،مشکل حل شد. هر بار که برچسب غیرممکن را از یک کار حذف می کنید ، پتانسیل خود را از متوسط ​​به خارج از نمودار می رسانید.

 

بین امکان فکر کردن و سطح انرژی فرد رابطه مستقیم وجود دارد. چه کسی با احتمال از دست دادن انرژی می گیرد؟ اگر می دانید که چیزی نمی تواند موفق شود ، چقدر وقت و انرژی حاضرید به آن بدهید؟ هیچ کس به دنبال یک هدف گمشده نمی رود. شما خودتان  روی چیزی سرمایه گذاری می کنید که فکر می کنید می تواند موفق شود. هنگامی که از تفکر احتمالی استقبال می کنید ، به کاری که انجام می دهید اعتقاد دارید و این به شما انرژی می دهد.

 

مهمتر از همه ، متفکران احتمال معتقدند که می توانند موفق شوند. دنیس ویتلی ، نویسنده کتاب روانشناسی برنده شدن ، می گوید: “برندگان در زندگی دائماً بر حسب” من می توانم ، می خواهم و هستم “فکر می کنند. از سوی دیگر ، بازندگان افکار بیدار خود را بر آنچه باید انجام دهند یا آنچه انجام نمی دهند متمرکز می کنند. ” اگر فکر می کنید نمی توانید کاری را انجام دهید ، مهم نیست که چقدر تلاش می کنید ، زیرا قبلاً شکست خورده اید. اگر فکر می کنید می توانید کاری را انجام دهید ، در حال حاضر بخش اعظمی از نبرد را برده اید.

رودی گیولیانی ، شهردار نیویورک ، یکی از افرادی که در سال 2001 خود را به عنوان یک متفکر احتمالی بزرگ نشان داد. در ساعاتی پس از فاجعه مرکز تجارت جهانی ، گیولیانی نه تنها شهر را از طریق هرج و مرج این فاجعه رهبری کرد ، بلکه ایمانی را که در خود احساس میکرد به همه منتقل کرد.پس از آن ، وی بینش و دیدگاهی در مورد تجربه خود ارائه داد:

من به افرادی که در خیابان می دیدم بسیار افتخار می کردم. نه از دیدن هرج و مرج ، اما آنها ترسیده و گیج شده بودند ، و به نظرم رسید که آنها میخواستند از من بشنوند که آخرش به کجا ختم می شود. من سعی می کردم فکر کنم ، کجا می توانم برای مقایسه با این موضوع ، درسی برای کنترل این موضوع بگیرم؟ بنابراین من به چرچیل فکر کردم ، فکر کردم که باید روح شهر را بازسازی کنیم ، و چه نمونه ای بهتر از چرچیل و مردم لندن در دوره ی وحشتناک سال 1940چه کسی رحیه مردم را در دوران بمب باران حفظ کرد ؟ فکر آرامش بخشی بود.12

شانزده ساعت پس از برخورد هواپیماها به ساختمانهای شهر نیویورک ، هنگامی که گیولیانی سرانجام در ساعت 2:30 بامداد برای استراحت به آپارتمان خود بازگشت ، به جای خوابیدن ، فصل های چرچیل جنگ جهانی دوم را مطالعه کرد: بیوگرافی  نوشته روی جنکینز. او آموخت که چگونه وینستون چرچیل به مردم خود کمک کرد تا امکانات را ببینند. او که از این موضوع الهام گرفته بود همان کار را برای مردمش در شش دهه بعد انجام داد.

 

چگونه انرژی حاصل از فکر کردن را به ممکن ها تبدیل کنیم؟

اگر شما به طور طبیعی فردی مثبت هستید که قبلاً تفکر احتمالی را پذیرفته اید ، پس از قبل من را دنبال می کنید. با این حال ، برخی از افراد به جای خوش بین بودن ، به طور طبیعی منفی گرا یا بدبین هستند. آنها معتقدند که متفکران احتمالا ساده لوح یا احمق هستند. اگر تفکر شما به سمت بدبینی پیش می رود ، اجازه دهید من از شما سوالی بپرسم: چند نفر از افراد بسیار موفق را می شناسید که دائماً منفی هستند؟ با چند متفکر محال آشنا هستید که به دستاوردهای بزرگی می رسند؟ هیچ یک!

افرادی که دارای ذهنیتی هستند که نمی توانند انجام دهند ، دو انتخاب دارند. آنها می توانند بدترین ها را انتظار داشته باشند و دائماً آن را تجربه کنند. یا می توانند تفکر خود را تغییر دهند. این همان کاری است که جورج لوکاس انجام داد. باور کنید یا نه ، اگرچه او یک متفکر احتمال است ، اما به طور طبیعی یک فرد مثبت نیست. او می گوید: “من بسیار بدبین هستم و برای دفاع در مقابل بدبینی ،باید خوش بین باشم.”13 به عبارت دیگر ، او مثبت اندیشی را انتخاب می کند. او اینگونه خلاصه می کند: «هر چقدر هم که عجیب به نظر برسد ، قدرت تفکر مثبت تا حد زیادی پیش می رود. بنابراین قاطعیت و مثبت اندیشی همراه با استعداد همراه با دانستن مهارت ممکن است ساده لوحانه به نظر برسد ، اما در عین حال برای من و برای همه دوستانم مفید بوده است – بنابراین من به این باور رسیده ام. “14

 

من می دانم که تفکر احتمالی با بسیاری از افراد مطابقت ندارد. بنابراین آن را آنطور که دوست دارید بنامید: اراده برای موفقیت ، اعتقاد به خود ، اعتماد به توانایی خود ، ایمان. واقعاً درست است: افرادی که معتقدند نمی توانند ، واقعا هم نمی توانند. اما اگر باور دارید که می توانید ، می توانید! این قدرت تفکر احتمالی است.

 

سوال تفکر

آیا من شور و شوق احتمالی را برای یافتن راه حل حتی در شرایط غیر ممکن به نظر می آورم؟

 

فصل هفتم

از تفکر انعکاسی درس بگیرید

“شک کردن در همه چیز یا اعتقاد به همه چیز دو راه حل مساوی است. هر دو به فکر کردن نیاز دارند. “

سرعت جامعه ما تفکر بازتابنده را تشویق نمی کند. بیشتر مردم ترجیح می دهند عمل کنند تا فکر کنند. حالا ، من را اشتباه نگیرید. من شخص عمل هستم من از انرژی بسیار بالایی برخوردار هستم و دوست دارم کارهای انجام شده را ببینم. اما من یک متفکر بازتابنده نیز هستم. تفکر بازتابی مانند تشتک ذهن است. این افکار شما را تشویق می کند تا زمانی که تمام شوند ، بجوشند. وقتی این فرایند را طی می کنم ، هدف من این است که فکر کنم تا از موفقیت ها و اشتباهاتم درس بگیرم ، آنچه را که باید سعی کنم تکرار کنم کشف کنم و تعیین کنم که چه چیزی را باید تغییر دهم. این همیشه یک تمرین ارزشمند است. با بازدید ذهنی از موقعیت های گذشته ، می توانید با درک بیشتری فکر کنید.

 

وقتی بچه های ما جوان بودند و هنوز در خانه زندگی می کردند ، ما هر سال آنها را به تعطیلات فوق العاده می بردیم. وقتی به خانه رسیدیم ، آنها همیشه می دانستند که من دو سوال از آنها می پرسم: “چه چیزی را بیشتر دوست داشتی؟” و “چه چیزی یاد گرفتی؟” مهم نبود که به والت دیسنی  برویم یا واشنگتن دی سی؛من همیشه آن سوالات را می پرسیدم. چرا؟ زیرا می خواستم آنها تجربیات خود را منعکس کنند. کودکان به طور طبیعی ارزش (یا هزینه) تجربه قبلی را درک نمی کنند مگر اینکه از شما خواسته شود. آنها همه چیز را سرسری میگیرند. من می خواستم فرزندانم از سفرهای ما قدردانی کنند و از آنها درس بگیرند. وقتی تأمل می کنید ، می توانید یک تجربه را در چشم انداز قرار دهید. شما می توانید زمان آن را ارزیابی کنید. و شما قادر خواهید بود قدردانی جدیدی را برای مواردی که قبلاً مورد توجه قرار نگرفته بودند به دست آورید. اکثر مردم می توانند فداکاری های والدین یا افراد دیگر را تنها زمانی تشخیص دهند که خود والدین شوند. این نوع دیدگاهی است که با تأمل همراه می شود.

عده ای از لحظه ی هیجانی برداشت خوب دارند. اکثر افرادی که از هیجان یک تجربه لذت می برند ، سعی می کنند بدون اینکه بخواهند آن را ارزیابی کنند ، به عقب برگردند و آن را باز پس بگیرند. (این یکی از دلایلی است که فرهنگ ما باعث ایجاد تعداد زیادی جویندگان هیجان می شود.) به همین ترتیب ، کسانی که از یک تجربه آسیب زا جان سالم به در می برند ، معمولاً به هر قیمتی از موقعیت های مشابه اجتناب می کنند ، که گاهی آنها را به گره های احساسی گره می زند.

تفکر بازتابی به شما امکان می دهد از احساسات شدید تجربیات خوب یا بد فاصله بگیرید و آنها را با چشمانی تازه ببینید. شما می توانید هیجانات گذشته را در پرتو بلوغ عاطفی ببینید و تراژدی ها را در پرتو حقیقت و منطق بررسی کنید. این فرایند می تواند به فرد کمک کند تا بارهای زیادی از بارهای احساسی منفی را کنار نگذارد.

رئیس جمهور جورج واشنگتن اظهار داشت: “ما نباید به عقب نگاه کنیم مگر اینکه از اشتباهات گذشته درس های مفیدی بگیریم و به منظور سود بردن از تجربیات گران قیمت هستیم.” هر احساسی که بتواند در برابر نور حقیقت بایستد و با گذشت زمان پایدار بماند ، بی نقص است و بنابراین شایسته ذهن و قلب شماست.

 

آیا تا به حال قضاوت فوری کرده اید و بعدا از خود بپرسید که آیا کار درستی کرده اید؟ همه این کار را انجام داده اند. تفکر بازتابی می تواند به از بین بردن این شک کمک کند. همچنین به شما اعتماد به نفس بیشتری برای تصمیم بعدی می دهد. هنگامی که در مورد موضوعی تأمل کردید ، مجبور نیستید هر مرحله از فرآیند تفکر را هنگامی که دوباره با آن مواجه شدید ، تکرار کنید. شما نشانگرهای ذهنی جاده ای دارید که قبلاً آنجا بوده اید. این زمان فکر کردن را فشرده و سرعت می بخشد – و به شما اعتماد به نفس می بخشد. و با گذشت زمان ،به شما قدرت می دهد.

 

 

وقتی درگیر تفکر انعکاسی می شوید ، می توانید ایده ها و تجربیات را در زمینه ای دقیق تر قرار دهید. تفکر انعکاسی ما را تشویق می کند که به عقب برگردیم و زمان خود را صرف فکر کردن در مورد آنچه انجام داده ایم و آنچه دیده ایم کنیم. اگر فردی که شغل خود را از دست می دهد در مورد آنچه اتفاق افتاده فکر کند ، ممکن است الگویی از وقایع را که منجر به اخراج او شده است مشاهده کند. او بهتر می فهمد چه اتفاقی افتاده است ، چرا این اتفاق افتاده و مسئولیت او بر عهده چه چیزهایی بوده است. اگر او همچنین به حوادث بعد از آن نگاه کند ، ممکن است بفهمد که در طرح وسیع تر امور ، در موقعیت جدید خود بهتر است زیرا با مهارت ها و خواسته های او بیشتر مطابقت دارد. بدون تأمل ، دیدن و فهم آن تصویر بزرگ بسیار دشوار است.

 

هنگامی که تازه کار خود را شروع می کردید ، به نظر می رسید تعداد کمی از افراد حاضرند به کسی بدون تجربه فرصت دهند؟ در عین حال ، آیا می توانید افرادی را ببینید که بیست سال در شغل خود بوده اند اما هنوز کار خود را ضعیف انجام داده اند؟ اگر چنین است ، احتمالاً شما را ناامید کرده است. ویلیام شکسپیر ، نمایشنامه نویس ، می نویسد: “تجربه یک جواهر است و باید چنین باشد ، زیرا اغلب با نرخ نامحدود خریداری می شود.” با این حال ، تجربه به تنهایی به ارزش زندگی نمی افزاید. لزوماً تجربه ارزشمند نیست. این بصیرتی است که افراد به دلیل تجربه خود به دست می آورند. تفکر بازتابنده تجربه را به بصیرت تبدیل می کند.

مارک تواین گفت: “ما باید مراقب باشیم که از تجربه ای که در آن وجود دارد ، خارج شویم ، نه مانند گربه ای که روی درپوش اجاق گاز داغ نشسته است. او دیگر هرگز روی درپوش اجاق گاز سرد داغ نمی نشیند – و این خوب است. اما او دیگر هرگز روی اجاق سرد نمی نشیند. “16 یک تجربه زمانی ارزشمند می شود که ما را برای ملاقات با تجربیات جدید مطلع یا مجهز کند. تفکر بازتابی به این کار کمک می کند.

 

 

سوال تفکر

آیا من مرتباً گذشته را مرور می کنم تا دیدگاه واقعی داشته باشم و با درک فکر کنم؟

 

 

فصل هشتم

 

درباره افکار معروف سوال کنید

“من یک دستگاه پاسخگو نیستم ، من یک دستگاه پرسشگر هستم. اگر همه پاسخ ها را داشته باشیم ، چگونه در چنین بلایی به سر می بریم؟ “

—داگلاس کاردینال

جان مینارد کینز ، اقتصاددان ، که ایده های او در قرن بیستم عمیقاً بر نظریه و شیوه های اقتصادی تأثیر گذاشت ، اظهار داشت: “مشکل نه در توسعه ایده های جدید بلکه در فرار از ایده های قدیمی نهفته است.” مخالفت با افکار عمومی می تواند دشوار باشد ، چه شما یک بازرگان باشید که به سنت شرکت می پردازد ، چه کشیشی که انواع جدیدی از موسیقی را به کلیسای خود معرفی می کند ، چه مادری جدیدی که قصه های همسران قدیمی را که از والدینش نقل شده رد می کند ، چه یک نوجوان که سبک های رایج فعلی را نادیده می گیرد. به بسیاری از ایده های این کتاب برخلاف تفکر عمومی است. اگر شهرت را برتفکر خوب مقدم میدانید ، آنگاه به ندرت پتانسیل خود را برای یادگیری انواع تفکر تشویق شده توسط این کتاب را به شدت محدود می کنید.

تفکر عامیانه این است که…

 

  • خیلی کمتر از آن است که ارزش تفکر خوب را درک کند؛
  • بسیار انعطاف پذیرتر از آن است که تاثیر تفکر تغییر یافته را تشخیص دهد؛
  • بسیار تنبل تر از آن است که بر فرایند تفکر عمدی و آگاهانه تسلط یابد؛
  • بسیار کوچک تر از آن است که حکمت تفکر به تصویر و هدف بزرگ و مهم را دریابد؛
  • بسیار پذیرفته تر از آن است که پتانسیل تفکر متمرکز را آزاد کند؛
  • بسیار سنتی تر از آن است که شادی تفکر خلاق را کشف کند؛
  • بسیار ساده تر از آن است که اهمیت تفکر واقع گرایانه را درک کند؛
  • بسیار تربیت نشده تر از آن است که قدرت تفکر راهبردی را آشکار کند؛
  • بسیار محدودکننده تر از آن است که انرژی فکر کردن به ممکن ها را احساس کند؛
  • بسیار روش مندتر از آن است که از درس های مربوط به تفکر انعکاسی استقبال کند؛
  • بسیار کم عمق تر و سطحی تر از آن است که درباره ی پذیرش تفکر مشهور و قدیمی سوال کند؛
  • بسیار مغرورتر از آن است که شرکت در تفکر مشترک و هم فکری را تشویق کند؛
  • بسیار خود شیفته تر از آن است که رضایت حاصل از تفکر غیر خودخواهانه را تجربه کند؛
  • بسیار غیر متعهدتر از آن است که ز تفکر به نتیجه ی کار لذت ببرد.

اگر می خواهید متفکر خوبی شوید ، خود را برای احتمال عدم محبوبیت آماده کنید.

 

*تفکر عامیانه اغلب ثابت شده است که اشتباه و محدود کننده است. زیرا بررسی آن لزوماً سخت نیست ، هنگامی که عادت این کار را در خود پرورش دادید. مشکل در شروع کار است. با انجام کارهای زیر شروع کنید:

 

قدر تفکر متفاوت با خود را بدانید

یکی از راههای پذیرش نوآوری و تغییر ، یادگیری قدردانی از تفکر دیگران است. برای انجام این کار ، باید دائماً خود را در معرض افرادی متفاوت از خود قرار دهید. برادرم ، لری مکسول – تاجر خوب و متفکر نوآور – با تفکر متفاوت ، دائماً تفکر عمومی را به چالش می کشد. او می گوید:

بیشتر افراد ما در فروش و مدیریت میانی از مشاغل با محصولات و خدمات متفاوت از ما هستند. این امر دائماً ما را در معرض شیوه های جدید تفکر قرار می دهد. ما همچنین مردم خود را از مشارکت فعال در انجمن ها و و تجاری رسمی دلسرد می کنیم زیرا تفکر آنها کاملاً عمومی است.آن ها همانند دیگر افراد حاضر در صنعت ،به صرف وقت زیادی برای فکر کردن نیاز ندارند.

همانطور که سعی می کنید تفکر عمومی را به چالش بکشید ، وقت خود را با افرادی با سوابق مختلف ، سطح تحصیلات ، تجربیات حرفه ای ، علایق شخصی و غیره بگذرانید. اگر وقت خود را با افرادی بگذرانید که خارج از چارچوب فکر می کنند ، به احتمال زیاد تفکر عمومی را به چالش می کشید و زمینه جدیدی را ایجاد می کنید.

 

پیوسته افکار خود را بررسی کنید

بیایید با آن روبرو شویم ، هر زمان که طرز تفکری کارآمد پیدا کردیم ، یکی از بزرگترین وسوسه های ما این است که بارها و بارها به آن بازگردیم ، حتی اگر دیگر خوب کار نکند. بزرگترین دشمن برای موفقیت فردا ، موفقیت امروز است. دوست من اندی استنلی اخیراً درس رهبری را در کنفرانس کاتالیزور INJOY با عنوان “به چالش خواندن فرایند” تدریس کرد. او توضیح داد که چگونه باید پیشرفت را پیش از تغییر قرار داد ، و بسیاری از پویایی های دخیل در زیر سوال بردن تفکر عامه را اشاره کرد. او گفت ، در یک سازمان ، ما باید به یاد داشته باشیم که هر سنتی در ابتدا ایده خوبی بود – و شاید حتی انقلابی. اما هر سنتی ممکن است ایده خوبی برای آینده نباشد.

در سازمان خود ، اگر در ایجاد آنچه در حال حاضر وجود دارد مشارکت داشته اید ، به احتمال زیاد در برابر تغییرات مقاومت خواهید کرد – حتی برای بهتر شدن. به همین دلیل مهم است که تفکر خود را به چالش بکشید. اگر بیش از حد به فکر خود و نحوه انجام همه چیز در حال حاضر وابسته هستید ، هیچ چیز به سمت بهتر تغییر نمی کند.

 

 

چیزهای جدید را در روش های جدید کشف کنید

آخرین باری که کاری را برای اولین بار انجام دادید کی بود؟ آیا از ریسک کردن یا آزمایش چیزهای جدید اجتناب می کنید؟ یکی از بهترین راه ها برای بیرون آمدن از سرنوشت تفکر خود ، نوآوری است. شما می توانید این کار را به روشهای کوچک و روزمره انجام دهید: با کار متفاوت از حالت عادی رانندگی کنید. در رستوران مورد علاقه خود یک غذای ناآشنا سفارش دهید. از یک همکار دیگر بخواهید در پروژه ای آشنا به شما کمک کند. خود را از خلبان خودکار بردارید.

تفکر غیرحرفه ای سوال می کند و به دنبال گزینه ها می گردد. در سال 1997 ، سه شرکت من به آتلانتا ، جورجیا نقل مکان کردند. این شهر عالی است ، اما ترافیک در زمان های اوج می تواند دیوانه کننده باشد. بلافاصله پس از نقل مکان به اینجا ، من شروع به جستجو و آزمایش مسیرهای جایگزین مقاصد مورد نظر کردم تا در ترافیک گرفتار نشوم. برای مثال ، از خانه تا فرودگاه ، من 9 مسیر را در فاصله هشت مایلی و دوازده دقیقه از یکدیگر پیدا کرده ام و از آنها استفاده کرده ام. اغلب از دیدن افرادی که در آزادراه نشسته اند و می توانند در مسیری جایگزین به جلو حرکت کنند ، شگفت زده می شوم. مشکل چیست؟ بسیاری از مردم چیزهای جدید را به شیوه های جدید امتحان نکرده اند. این درست است: اکثر مردم از مشکلات قدیمی بیشتر راضی هستند تا متعهد به یافتن راه حل های جدید.

نحوه انجام کارهای جدید به روشهای جدید به اندازه اطمینان از انجام آن مهم نیست. (علاوه بر این ، اگر سعی کنید کارهای جدیدی را به همان شیوه انجام دهید که بقیه انجام می دهند ، آیا واقعاً با تفکر عمومی مخالف هستید؟) امروز بیرون بروید و کاری متفاوت انجام دهید.

 

اگر از تفکرات نامحبوب استقبال می کنید و بر اساس آنچه بهتر عمل می کند و چه چیزی درست است و نه آنچه مورد قبول عموم است تصمیم می گیرید ، این را بدانید: در سال های اولیه زندگی شما به آن اندازه که مردم فکر می کنند اشتباه نمی کنید. در سالهای بعد ، شما آنطور که مردم فکر می کنند حق با شما نخواهد بود. و در طول سالها ، شما بهتر از آنچه فکر می کردید خواهید بود.

 

سوال تفکر

آیا من آگاهانه محدودیت های تفکر رایج را برای دستیابی به نتایج غیر معمول رد می کنم؟

 

 

 

فصل نهم

 

از تفکر مشترک بهره مند شوید

“هیچ یک از ما به اندازه همه ما باهوش نیست.”

_کن بلانچارد

متفکران خوب ، به ویژه کسانی که رهبران خوبی نیز هستند ، قدرت تفکر مشترک را درک می کنند. آنها می دانند که وقتی برای افکار و ایده های دیگران ارزش قائل می شوند ، نتایج ترکیبی تفکر مشترک را دریافت می کنند و بیشتر از آنچه می توانند به تنهایی انجام دهند ، انجام می دهند.

تفکر مشترک و همفکری،سریع تر از تنها فکر کردن نتیجه می دهد

ما در دنیایی واقعاً سریع زندگی می کنیم. برای عملکرد با سرعت فعلی ، نمی توانیم آن را به تنهایی انجام دهیم. من فکر می کنم نسل جوانان و مردان جوان که تازه وارد نیروی کار شده اند به شدت احساس می کنند. شاید به همین دلیل است که آنها برای جامعه بسیار ارزش قائل هستند و بیشتر احتمال دارد در شرکتی که دوست دارند کار کنند تا شرکتی که حقوق خوبی به آنها می دهد. کار با دیگران مانند میانبر زدن است.

اگر می خواهید مهارت جدیدی را سریع یاد بگیرید ، چگونه این کار را انجام می دهید؟ آیا خودتان می روید و می فهمید ، یا کسی را مجبور می کنید که به شما نشان دهد چگونه؟ شما همیشه می توانید سریعتر از شخصی با تجربه یاد بگیرید – خواه سعی می کنید نحوه استفاده از یک بسته نرم افزاری جدید ، توسعه گلف خود یا پختن یک غذای جدید را بیاموزید.

همفکری بیشتر از تنها فکر کردن نوآوری را به وجود می آورد

ما تمایل داریم که متفکران و مبتکران بزرگ را به عنوان تکنواز در نظر بگیریم ، اما حقیقت این است که بزرگترین تفکر ابتکاری در خلاء رخ نمی دهد. نوآوری ناشی از همکاری است. آلبرت انیشتین یکبار اظهار داشت: “بارها در روز متوجه می شوم که زندگی بیرونی و درونی من از زحمات همکارانم ،چه آنها که در قید حیات هستند چه آنهایی که از این دنیا رفته اند،ساخته شده است و چه قدر صمیمانه باید خدماتی را که دریافت کرده ام را جبران کنم.

تفکر مشترک منجر به نوآوری بیشتر می شود ،  به کارهای محققانی چون ماری و پیر کوری ، سورئالیست های لوئیس برونل و سالوادور دالی ، یا ترانه سراها جان لنون و پل مک کارتنی نگاه کنید. اگر افکار خود را با افکار دیگران ترکیب کنید ، به افکاری خواهید رسید که هرگز نداشته اید!

 

تفکر مشترک بلوغ بیشتری نسبت به تفکر انفرادی به همراه دارد

هرچقدر که ما دوست داریم فکر کنیم همه چیز را می دانیم ، احتمالاً هریک از ما به طرز دردناکی از نقاط کور و مناطق بی تجربگی خود آگاه هستیم. وقتی برای اولین بار به عنوان کشیش شروع به کار کردم ، رویاها و انرژی داشتم ، اما تجربه کمی داشتم. برای غلبه بر این ، من سعی کردم چندین کشیش برجسته از کلیساهای رو به رشد را وادار کنم تا نظرات خود را با من در میان بگذارند. در اوایل دهه 1970 ، من به ده کشیش موفق کشور نامه نوشتم و مبلغ هنگفتی را که در آن زمان (100 دلار) برای من بود در نظر گرفتم تا یک ساعت با من ملاقات کنند تا بتوانم از آنها سوال کنم. وقتی یکی می گفت بله ، من به او سر می زدم. من زیاد صحبت نمی کردم ، مگر اینکه چند سوال بپرسم. من آنجا نبودم که کسی را تحت تأثیر قرار دهم یا منیت خود را ارضا کنم. من آنجا بودم تا یاد بگیرم. من به هر چیزی که او می گفت گوش می دادم ، یادداشت های دقیق می گرفتم و هر آنچه در توان داشتم جذب می کردم. آن تجربیات زندگی من را تغییر داد.

شما تجربیاتی داشتید که من نداشتم ، و من تجربه هایی داشتم که شما نداشتید. ما را کنار هم بگذارید و ما طیف وسیع تری از سابقه شخصی – و در نتیجه بلوغ – را روی میز می آوریم. اگر تجربه لازم را ندارید ، با کسی که این تجربه را دارد تماس بگیرید.

 

مهم نیست که در تلاش برای انجام چه کاری هستید ، می توانید با تفکر مشترک این کار را بهتر انجام دهید. به همین دلیل است که من بیشتر عمر خود را صرف آموزش رهبری می کنم. رهبری خوب به جمع آوری افراد مناسب در زمان مناسب برای هدف مناسب کمک می کند تا همه برنده شوند. تنها چیزی که لازم است افراد مناسب و تمایل به مشارکت در تفکر مشترک است.

سوال تفکر

آیا مدام فکر و نظر دیگران را برای همفکری ب خود فرا میخوانم و به نتایج عالی دست میابم؟

 

 

فصل دهم

تفکر خودخواهانه را تمرین کنید

“ما نمی توانیم مشعلی را برای روشن کردن مسیر دیگران بدون روشن کردن مسیر خود نگه داریم.”

—بن سوییتلند

تعداد کمی از چیزها در زندگی پاداش شخصی بیشتری نسبت به کمک به دیگران به همراه دارند. چارلز اچ.بار معتقد بود ، “به طور کلی دریافت کنندگان خوشبختی ندارند. ارائه دهندگان آن را دریافت می کنند. ” کمک به مردم رضایت زیادی را به همراه دارد. وقتی روز خود را با فکر خدمت  به دیگران می گذرانید ، شب می توانید بدون پشیمانی سر خود را بر زمین بگذارید و آرام بخوابید. آلن لوی مک گنیز ، در ارائه بهترین ها در مردم ، اظهار داشت: “هیچ شغل شریفی در دنیا وجود ندارد که کمک به یک انسان دیگر باشد – کمک به موفقیت دیگران.”

حتی اگر بیشتر عمر خود را صرف کسب منافع خودخواهانه کرده اید ، هرگز برای تغییر نظر دیر نیست. حتی بدبخت ترین فرد ، مانند اسکروچ چارلز دیکنز ، می تواند زندگی خود را تغییر دهد و برای دیگران تغییر ایجاد کند. این همان کاری است که آلفرد نوبل انجام داد. هنگامی که او اعلامیه فوت خود را در روزنامه دید (برادرش مرده بود و سردبیر در مورد نوبل اشتباه نوشته بود و می گفت مواد منفجره ای که شرکت او تولید کرده بود باعث کشته شدن افراد زیادی شد) ، نوبل متعهد شد که صلح را در راه بشریت افزایش دهد. به این ترتیب جایزه نوبل به وجود آمد.

در سال 1904 ، بیسی اندرسون استنلی تعریف زیر را از موفقیت در مجله کتاب براون نوشت:

او به موفقیت هایی دست یافته است که خوب زندگی کرده ، اغلب می خندد و بسیار دوست داشته است. که از اعتماد زنان پاک ، احترام مردان باهوش و عشق به فرزندان کوچک برخوردار است ، که طاقچه خود را پر کرده و وظیفه خود را انجام داده است. چه کسی جهان را بهتر از آنچه یافته است ترک کرده است ، چه توسط یک خشخاش بهبود یافته ، چه یک شعر کامل ، چه یک روح نجات یافته ؛ کسی که هرگز قدر زیبایی زمین را از دست نداده یا نتوانسته آن را بیان کند ، همیشه در جستجوی بهترین ها در دیگران بوده و بهترینها را به آنها داده است ، زندگی او الهام بخش بوده است ، و خاطره اش ب دعای خیر همراه است.

وقتی از خودتان خارج می شوید و به دیگران کمک می کنید ، واقعاً زندگی را شروع می کنید.

 

وقتی یک کودک چهار ساله را می بینید ، انتظار دارید که خودخواهی را مشاهده کنید. اما وقتی آن را در یک فرد چهل ساله می بینید ، خیلی جذاب نیست ، اینطور است؟

به نظر می رسد بین همه ویژگی هایی که یک فرد می تواند دنبال کند ، تفکر غیرخودخواهانه بیشترین تفاوت را در پرورش سایر فضایل ایجاد می کند. من فکر می کنم این به این دلیل است که بخشش بدون خودخواهی بسیار دشوار است. خلاف ذات طبیعت انسان است. اما اگر بتوانید اندیشیدن را بیاموزید و هدیه دهنده باشید ، توسعه بسیاری از فضایل دیگر آسان تر می شود: قدردانی ، عشق ، احترام ، صبر ، نظم و انضباط و غیره.

 

روح بخشندگی که در اثر به فکر دیگران بودن به وجود می آید ،به مردم می آموزد قدردان زندگی باشید وارزش های والا ر درک کنید. دیدن نیازمندان و  برآوردن نیازهای آن ها بسیاری را در چشم انداز قرار می دهد. کیفیت زندگی هدیه دهنده و گیرنده را افزایش می دهد. به همین دلیل من این را باور دارم

هیچ زندگی به اندازه زندگی خود محور خالی نیست.

هیچ روش به اندازه ی آن که در آن به فکر دیگران باشید،متمرکز نیست.

اگر می خواهید جهان خود را بهبود بخشید ، توجه خود را بر کمک به دیگران متمرکز کنید.

 

هوراک مان ، آموزگار آمریکایی ، می گوید: “از زمانی که به تواضع نرسیدی،نباید بمیری.” طبق این استاندارد ، آتش نشانان شهر نیویورک مطمئناً آماده مرگ هستند. خدماتی که آنها انجام می دهند اغلب واقعاً قهرمانانه است. من و شما ممکن است هرگز مجبور نباشیم جان خود را برای دیگران بگذاریم ، همانطور که آنها این کار را کردند. اما ما می توانیم به طرق مختلف به دیگران هدیه دهیم. ما می توانیم متفکرانی بی خود باشیم که دیگران را در اولویت قرار داده و به زندگی آنها ارزش می بخشند. ما می توانیم با آنها کار کنیم تا آنها دورتر از آنچه فکر می کردند بروند.

سوال تفکر

آیا دائماً دیگران و سفر آنها را در نظر می گیرم تا به همکاری با آنها فکر کنم؟

 

 

فصل یازدهم

بر تفکر پایینی تکیه کنید

“پیرامون من ،یک سره پر از قانون است. ما سعی می کنیم کاری را انجام دهیم. “

—توماس ادیسون

چگونه می توانید نتیجه نهایی سازمان ، کسب و کار ، بخش ، تیم یا گروه خود را مشخص کنید؟ در بسیاری از مشاغل ، نتیجه نهایی به معنای واقعی کلمه است. سود تعیین می کند که آیا شما موفق هستید یا خیر. اما دلار نباید همیشه معیار اصلی موفقیت باشد.

چگونه از نتیجه فکر کردن به هدف بهرمند شویم؟

دیدن ارزش نتیجه نهایی، کار سختی نیست. اکثر مردم موافقند که تفکر خطی بازده بالایی دارد. اما یادگیری چگونه می توان یک متفکر اصلی بود ، چالش برانگیز است.

 

روند تفکر نهایی با دانستن اینکه واقعاً دنبال چه چیزی هستید شروع می شود. این می تواند به اندازه چشم انداز بزرگ ، ماموریت یا هدف یک سازمان عالی باشد. یا می تواند به اندازه آنچه می خواهید در یک پروژه خاص انجام دهید متمرکز باشد. آنچه مهم است این است که تا حد ممکن دقیق باشید. اگر هدف شما چیزی مبهم به عنوان “موفقیت” است ، زمان سختی دردناک خواهید داشت و سعی می کنید از تفکر نهایی برای رسیدن به آن استفاده کنید.

اولین قدم این است که خواسته های خود را کنار بگذارید. به نتایجی که واقعاً بدنبال آن هستید برسید ، یعنی اصل هدف. هر احساسی را که ممکن است بر قضاوت شما سایه بیفکند کنار بگذارید و هر گونه سیاستی را که ممکن است بر ادراک شما تأثیر بگذارد کنار بگذارید. واقعا برای رسیدن به چه چیزی تلاش می کنید؟ وقتی همه چیزهایی را که واقعاً اهمیت ندارند حذف می کنید ، مجبور هستید به چه چیزی برسید؟ چه اتفاقی باید بیفتد؟ چه چیزی قابل قبول است؟ این نتیجه نهایی واقعی است.

 

فکر کردن به نتیجه و هدف،سبب کسب نتایج میشود . بنابراین ، به طور طبیعی معلوم می شود که هر برنامه ای که از چنین تفکری سرچشمه می گیرد ، باید مستقیماً به نتیجه نهایی بستگی داشته باشد – و تنها می تواند یکی باشد ، نه دو یا سه. هنگامی که نتیجه نهایی مشخص شد ، برای دستیابی به آن باید استراتژی ایجاد کرد. در سازمانها ، این اغلب به معنای شناسایی عناصر اصلی یا عملکردهایی است که باید به درستی عمل کنند تا به نتیجه نهایی برسند. این مسئولیت رهبر است.

نکته مهم این است که وقتی به هدف اصلی هر فعالیتی رسیدند ، در واقع به این هدف اصلی میرسند. اگر مجموع اهداف کوچکتر به نتیجه نهایی نرسد ، یا استراتژی شما ناقص است یا نتیجه نهایی واقعی خود را مشخص نکرده اید.

 

وقتی موضوع به پایان برسد ، صرف نظر از نتیجه نهایی شما ، می توانید با تفکر خوب آن را بهبود بخشید. و تفکر نهایی نتیجه بسیار خوبی دارد زیرا به تبدیل ایده های شما به نتایج کمک می کند. مانند هیچ نوع پردازش ذهنی دیگر ، این می تواند به شما کمک کند تا از پتانسیل کامل تفکر خود استفاده کنید و به هر چیزی که می خواهید برسید.

سوال تفکر

آیا بر روی نتیجه نهایی متمرکز هستم تا بتوانم حداکثر بازدهی را بدست آورم و از پتانسیل کامل تفکر خود استفاده کنم؟

قانون درپوش

توانایی رهبری میزان اثر گذاری را تعیین میکند.

مناغلب کنفرانس های رهبری من را با توضیح “قانون درپوش” باز می کنم، زیرا به مردم در درک ارزش رهبری کمک می کند. اگر بتوانید به این قانون رسیدگی کنید ، تاثیر باورنکردنی رهبری را در همه جنبه های زندگی مشاهده خواهید کرد. بنابراین در اینجا آمده است: توانایی رهبری محدوده ای است که میزان کارآمدی افراد را تعیین می کند. هرچه توانایی یک فرد برای رهبری پایین تر باشد ، پتانسیل بالقوه او کمتر است. هرچه توانایی فرد برای رهبری بیشتر باشد ، پتانسیل بالقوه او بیشتر است. به عنوان مثال ، اگر رهبری شما نمره 8 باشد ، بنابراین اثربخشی شما هرگز نمی تواند بیشتر از 7 باشد. اگر رهبری شما فقط 4 باشد ، اثربخشی شما از 3 بالاتر نخواهد بود. توانایی رهبری شما همیشه اثربخشی شما و تأثیر بالقوه سازمان شما را تعیین می کند.

موفقیت تقریباً در دسترس همه است. اما من همچنین معتقدم که موفقیت شخصی بدون توانایی رهبری تنها اثربخشی محدودی را به همراه دارد. بدون توانایی رهبری ، تأثیر شخص تنها بخشی از آنچه می تواند با رهبری خوب باشد ، است. هرچه بیشتر می خواهید صعود کنید ، بیشتر به رهبری نیاز دارید. هرچه می خواهید تأثیر بیشتری داشته باشید ، نفوذ شما باید بیشتر باشد. موفقیت های شما بستگی به این دارد که چگونه میتوانید دیگران را رهبری کنید.

توانایی رهبری همیشه موثر بر کارآیی شخصی و سازمانی است. اگر رهبری یک فرد قوی باشد ، درپوش سازمان بالا است. اما اگر اینطور نباشد ، سازمان محدود است. به همین دلیل است که در زمان مشکلات ، سازمانها به طور طبیعی به دنبال رهبری جدید هستند. وقتی این کشور شرایط سختی را تجربه می کند ، رئیس جمهور جدیدی را انتخاب می کند. وقتی شرکتی ضرر می کند ، مدیرعامل جدیدی را استخدام می کند. وقتی یک تیم ورزشی بازنده می شود ، به دنبال سرمربی جدید است.

رابطه بین رهبری و اثربخشی شاید در ورزشهایی که نتایج آن فوری و آشکار است مشهود باشد. در سازمان های ورزشی حرفه ای ، استعدادهای تیم موضوع چندادن مهمی نیست. تقریباً در هر تیم بازیکنان بسیار با استعدادی وجود دارد. رهبری مسئله است. این بازی با رهبریِ مربیِ یک تیم شروع می شود و با مربیان و برخی بازیکنان اصلی ادامه می یابد. وقتی تیم های با استعداد برنده نمی شوند ، رهبری را بررسی کنید.

اثربخشی فردی و سازمانی با قدرت رهبری رابطه ی مستقیم دارد.

قانون نفوذ

معیار واقعی رهبری نفوذ است_ نه بیشتر و نه کمتر

ظاهر رهبران چگونه است؟ آیا آنها همیشه قدرتمند ، چشمگیر ، کاریزماتیک به نظر می رسند؟  چگونه اثربخشی یک رهبر را اندازه گیری می کنید؟ آیا می توانید دو نفر را کنار هم قرار دهید و فوراً بگویید کدام رهبر بهتر است؟ اینها سوالاتی است که مردم صدها سال است می پرسند.

یکی از موثرترین رهبران در اواخر قرن بیستم مادر ترزا بود. هنگامی که اکثر مردم به مادر ترزا فکر می کنند ، تصور می کنند که یک زن کوچک ضعیف وقف خدمت به فقیرترین فقرا شده است. اما او همچنین یک رهبر فوق العاده بود. من این را می گویم زیرا او تأثیر شگفت انگیزی بر دیگران داشت. و اگر نفوذ نداشته باشید ، هرگز نمی توانید دیگران را رهبری کنید.

رهبری این نیست که…

رهبری اغلب اشتباه درک می شود. وقتی مردم می شنوند که فردی دارای عنوانی چشمگیر یا موقعیت رهبری تعیین شده است ، تصور می کنند که آن شخص رهبر است. گاهی اوقات این درست است. اما عنوان ها در بحث رهبری ارزش چندانی ندارند.

رهبری واقعی را نمی توان هدیه کرد. این فقط از نفوذ ناشی می شود و نمی توان آن را اجباری کرد. باید به دست آورد. تنها چیزی که یک عنوان می تواند بخرد زمان کمی است – یا برای افزایش سطح نفوذ خود بر دیگران یا تضعیف آن.

تصورات غلط و افسانه های زیادی وجود دارد که مردم در مورد رهبران و رهبری پذیرفته اند.چند نمونه از تصورات غلط:

افسانه مدیریت

یک سوء تفاهم گسترده این است که رهبری و مدیریت یکسان هستند. تا چند سال پیش ، کتابهایی که ادعا می شد در رهبری هستند اغلب در مورد مدیریت بودند. تفاوت اصلی بین این دو این است که رهبری در مورد تأثیر افراد بر پیروی است ، در حالی که مدیریت بر حفظ سیستم ها و فرایندها تمرکز دارد. همانطور که لی یاکوکا رئیس و مدیرعامل سابق کرایسلر با خشم اظهار داشت: “گاهی اوقات حتی بهترین مدیر مانند پسر کوچک با سگش است و منتظر است ببیند سگ کجا می خواهد برود تا بتواند او را به آنجا ببرد.”

بهترین راه برای آزمایش اینکه آیا شخص می تواند رهبری کند نه اینکه فقط مدیریت کند این است که از او بخواهیم تغییرات مثبت ایجاد کند. مدیران می توانند جهت را حفظ کنند ، اما اغلب نمی توانند آن را تغییر دهند. سیستم ها و فرایندها فقط می توانند کارهای زیادی انجام دهند. برای حرکت افراد در مسیر جدید ، به نفوذ نیاز دارید.

تنها چیزی که یک عنوان می تواند بخرد زمان کمی است – یا برای افزایش سطح نفوذ خود بر دیگران یا تضعیف آن.

اسطوره دانش

سر فرانسیس بیکن گفت: “دانش قدرت است.” اگر معتقد هستید که قدرت جوهر رهبری است ، طبیعتاً ممکن است فرض کنید کسانی که دارای دانش و هوش هستند رهبر هستند. این لزوما درست نیست شما می توانید از هر دانشگاه بزرگی دیدن کنید و با دانشمندان و فیلسوفان درخشان تحقیقاتی ملاقات کنید که توانایی آنها در تفکر بسیار زیاد است ، اما توانایی رهبری آنقدر پایین است که حتی در نمودارها ثبت نمی شود. نه ضریب هوشی و نه تحصیلات لزوماً معادل رهبری نیستند.

 

اسطوره پیشگام

تصور غلط دیگر این است که هرکسی که در مقابل جمعیت باشد رهبر است. اما اولین بودن همیشه با رهبری یکسان نیست. به عنوان مثال ، سر ادموند هیلاری اولین فردی بود که به قله اورست رسید. از زمان صعود تاریخی او در سال 1953 ، صدها نفر او را در دستیابی به این شاهکار “دنبال” کردند. اما این هیلاری را رهبر نمی کند. هنگام رسیدن به قله ، او حتی رهبر رسمی اعزامی نبود. برای رهبر بودن ، یک فرد نه تنها باید جلوتر باشد ، بلکه باید افرادی را که عمداً پشت سر او آمده اند ، از رهبری او پیروی کنند و بر اساس دیدگاه او عمل کنند. متقاعد کننده روند بودن به معنای رهبر بودن نیست.

 

رهبری این است که…

معیار واقعی رهبری نفوذ است – نه بیشتر ، نه کمتر. اگر پویایی هایی را که بین مردم در تقریباً هر جنبه ای از زندگی اتفاق می افتد مشاهده کنید ، برخی از افراد پیشرو و برخی دیگر را مشاهده خواهید کرد و متوجه خواهید شد که این موقعیت و عنوان غالباً ارتباط چندانی با کسانی که واقعا مسئول هستند ، ندارند

 

قانون فرایند

رهبری مانند سرمایه گذاری است – بهره اش تصاعدی بالا میرود

تبدیل شدن به یک رهبر بسیار شبیه سرمایه گذاری موفق در بازار سهام است. اگر امید شما این است که در یک روز ثروتمند شوید ، موفق نخواهید بود. هیچ معامله گر موفقی در توسعه رهبری وجود ندارد. آنچه بیشتر از همه اهمیت دارد این است که روز به روز در مسافت طولانی انجام می دهید. دوست من تگ شورت معتقد است: “راز موفقیت ما در دستور کار روزانه ما یافت می شود.” اگر به طور مداوم در توسعه رهبری خود سرمایه گذاری کنید ، و دارایی های خود را ترکیب کنید ، نتیجه اجتناب ناپذیر رشد در طول زمان است. وقتی به برنامه روزانه یک فرد نگاه می کنید ، چه چیزی را می بینید؟ اولویت ها ، اشتیاق ، توانایی ها ، روابط ، نگرش ، رشته های شخصی ، بینش و تأثیر. ببینید یک فرد هر روز ، روز به روز چه می کند ، و خواهید فهمید که آن شخص کیست و در حال تبدیل شدن به چه چیزی است.

وقتی در کنفرانس ها رهبری تدریس می کنم ، مردم ناگزیر از من می پرسند که آیا رهبران متولد می شوند؟ من همیشه پاسخ می دهم ، “بله ، البته که ذاتی است… من هنوز با یک رهبر متولد نشده ملاقات کرده ام! دیگر چگونه می توان انتظار داشت که آنها به جهان بیایند؟ ” همه ما می خندیم ، و سپس من به سوال واقعی پاسخ می دهم – آیا رهبری چیزی است که یک فرد یا با آن متولد می شود و دارای آن است یا با آن متولد نمی شود و ندارد.

تبدیل شدن به یک رهبر بسیار شبیه سرمایه گذاری موفق در بازار سهام است. اگر امید شما این است که در یک روز ثروتمند شوید ، موفق نخواهید بود.

اگرچه این حقیقت دارد که برخی از افراد با استعدادهای طبیعی بیشتری نسبت به دیگران متولد می شوند ، اما توانایی رهبری در واقع مجموعه ای از مهارت ها است که تقریباً همه آنها را می توان آموخت و بهبود بخشید. اما این روند یک شبه اتفاق نمی افتد. رهبری پیچیده است.  جنبه های زیادی دارد: احترام ، تجربه ، قدرت عاطفی ، مهارت های افراد ، نظم ، بینش ، حرکت ، زمان بندی – لیست همچنان ادامه دارد. همانطور که می بینید ، بسیاری از عواملی که در رهبری نقش دارند ناملموس هستند. به همین دلیل است که رهبران برای اثرگذاری به چاشنی زیادی نیاز دارند. به همین دلیل احساس کردم که تنها پس از رسیدن به سن پنجاه سالگی واقعاً شروع به درک و فهم بسیاری از جنبه های رهبری کردم.

مراحل رشد رهبری

فرایند رشد رهبری چگونه است؟ هر شخص متفاوت است. با این حال ، آیا شما توانایی طبیعی بالایی برای رهبری دارید یا نه ، احتمالاً پیشرفت و پیشرفت شما مطابق با پنج مرحله زیر رخ می دهد:

فاز 1: نمی دانم که نمی دانم

بسیاری از مردم ارزش رهبری را تشخیص نمی دهند. برخی اهمیت آن را تشخیص نمی دهند. دیگران معتقدند که رهبری فقط برای تعداد کمی است. آنها هیچ تصوری از فرصت هایی که هنگام یادگیری رهبری از دست می دهند ندارند. وقتی رئیس دانشگاه با من در میان گذاشت که تنها تعداد انگشت شماری از دانش آموزان در دوره رهبری ارائه شده توسط مدرسه ثبت نام کردند ، این نکته برای من به منصه ظهور رسید. چرا؟ فقط تعداد کمی خود را رهبر می پنداشتند. اگر آنها درک می کردند که رهبری نفوذ است و در طول هر روز معمولاً اکثر افراد سعی می کنند حداقل چهار نفر دیگر را تحت تأثیر قرار دهند ، ممکن است تمایل آنها برای یادگیری بیشتر در مورد این موضوع جرقه زده شود. مایه تاسف است زیرا تا زمانی که یک فرد آنچه را که نمی داند که نمی داند،رشد نمی کند.

تا زمانی که یک فرد آنچه را که نمی داند که نمی داند ، قرار نیست رشد کند.

مرحله 2: من می دانم که نمی دانم

در برهه ای از زندگی ، بسیاری از افراد خود را در موقعیت رهبری می بینند تا فقط به اطراف خود نگاه کنند و دریابند که هیچ کس آنها را دنبال نمی کند. وقتی این اتفاق می افتد ، متوجه می شویم که باید نحوه رهبری را بیاموزیم. و البته ، در آن زمان است که ممکن است روند شروع شود. بنیامین دیزرائیلی ، نخست وزیر سابق بریتانیا ، عاقلانه اظهار داشت: “آگاهی از جهل خود، گامی بزرگ به سوی دانش است.”

فاز3: می دانم و رشد میکنم و این شروع به نمایش می کند

هنگامی که عدم مهارت خود را تشخیص می دهید و نظم روزمره رشد شخصی را شروع می کنید ، اتفاقات هیجان انگیزی شروع می شود.

مرحله 4:بخاطر آنچه می دانم،حرکت می کنم

وقتی در مرحله سوم هستید ، می توانید به عنوان یک رهبر بسیار موثر باشید ، اما باید به هر حرکتی که انجام می دهید فکر کنید. با این حال ، هنگامی که به مرحله چهارم می رسید ، توانایی شما در رهبری تقریباً خودکار می شود. غرایز فوق العاده ای ایجاد می کنید. و آن زمان است که بازده باورنکردنی است. اما تنها راه رسیدن به آنجا رعایت قانون فرآیند و پرداخت هزینه است.

 

قهرمانان در رینگ قهرمان نمی شوند – آنها فقط در آنجا شناخته می شوند.

 

قانون جهت یابی

هرکسی می تواند کشتی را هدایت کند ، اما برای ترسیم مسیر ، به رهبر نیاز است

 

جایی که رهبر می رود …

جهت یابان درجه یک همیشه در نظر دارند که افراد دیگر به آنها و توانایی آنها در تعیین مسیر خوب وابسته هستند. گاهی اوقات خبر سقوط چهار هواپیمای نظامی را می شنوید که در یک گروه با هم پرواز می کردند. دلیل از دست دادن هر چهار نفر این است: وقتی جنگنده های جت در گروه های چهار نفره پرواز می کنند ، یک خلبان – رهبر – محل پرواز تیم را تعیین می کند. سه هواپیمای دیگر بر بال رهبر پرواز می کنند و او را زیر نظر دارند و هر جا که می رود او را دنبال می کنند. هر حرکتی که او انجام دهد ، بقیه اعضای تیم او نیز همراه او خواهند بود. چه او در ابرها پرواز کند و چه به قله کوه برخورد کند.

قبل از اینکه رهبران خوب افراد خود را به سفر برسانند ، آنها فرایندی را طی می کنند تا بهترین شانس را برای موفقیت در سفر داشته باشند:

جهت یابان به تجربه گذشته توجه دارند

هر موفقیت و شکست قبلی که تجربه کرده اید می تواند منبع ارزشمندی از اطلاعات و حکمت باشد – البته اگر از آن بهره وری کنید . موفقیت ها به شما می آموزند که چه کاری را می توانید انجام دهید و به شما اعتماد به نفس می بخشد. با این حال ، شکست های شما اغلب درس های بزرگتری  به شما می دهد. آنها مفروضات اشتباه ، اشکالات شخصیتی ، اشتباهات در قضاوت و روشهای کار نامناسب را آشکار می کنند. از قضا ، بسیاری از مردم آنقدر از شکست های خود متنفر هستند که به جای تجزیه و تحلیل و یادگیری از آنها ، سریع آنها را می پوشانند.  اگر نتوانید از اشتباهات خود درس بگیرید ، بارها و بارها شکست خواهید خورد.

چرا من به چیزی اشاره می کنم که بسیار اساسی به نظر می رسد؟ زیرا اکثر رهبران طبیعی فعال هستند. آنها تمایل دارند به آینده نگاه کنند – نه به عقب – تصمیم بگیرند و به راه خود ادامه دهند. من این را می دانم زیرا این گرایش من است. اما برای اینکه رهبران جهت یابان خوبی شوند ، باید برای تأمل و یادگیری از تجربیات خود وقت بگذارند

.

قانون افزودن

رهبران با خدمت به دیگران ارزش افزوده می کنند

آیا انگیزه ها اهمیت دارند؟

چرا رهبران باید رهبری کنند؟ و وقتی این کار را می کنند ، اولین مسئولیت آنها چیست؟ اگر بخواهید از بسیاری از رهبران سوال کنید ، ممکن است پاسخ های مختلفی را بشنوید. ممکن است بشنوید که وظیفه یک رهبر این است:

مسئول بودن،

سازمان را بدون مشکل اداره کنید ،

کسب درآمد برای سهامداران ،

ساخت یک شرکت بزرگ ،

ما را بهتر از رقبا کند و

پیروزی.

آیا انگیزه یک رهبر اهمیت دارد یا صرفاً انجام کار مهم است؟ نتیجه نهایی چیست؟

افزودن ارزش ، تغییر زندگی

  1. هنگامی که ما ارزش را به دیگران اضافه می کنیم…
    ارزش واقعی دیگران

داریل هارتلی-لئونارد ، که به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت هایت هتل ها بازنشسته شده و در حال حاضر رئیس و مدیر اجرایی گروه تولید بین المللی است می گوید: رهبران موثر فراتر از آسیب رساندن به دیگران هستند ، و آنها عمداً به دیگران کمک می کنند. برای انجام این کار ، آنها باید برای مردم ارزش قائل شوند و نشان دهند که آنها به گونه ای اهمیت می دهند که پیروانشان آن را بدانند.

  1. وقتی ما هستیم ، ارزش را به دیگران اضافه می کنیم…خودمان را برای دیگران ارزشمندتر کنیم

کل ایده افزودن ارزش به افراد دیگر به این ایده بستگی دارد که شما چیز ارزشمندی برای افزودن دارید. شما نمی توانید آنچه را که در اختیار ندارید بدهید. چه چیزی دارید که به دیگران بدهید؟ آیا می توانید مهارت ها را آموزش دهید؟ آیا می توانید فرصت بدهید؟ آیا می توانید بینش و چشم انداز کسب شده از طریق تجربه را ارائه دهید؟ هیچ کدام از این موارد بدون قیمت ارائه نمی شود.

اگر مهارت دارید ، آنها را با مطالعه و تمرین به دست آورده اید. اگر فرصتی برای دادن دارید ، آنها را با سخت کوشی به دست آورده اید. اگر خرد دارید ، آن را با ارزیابی عمدی تجربیاتی که داشته اید به دست آورده اید. هرچه شخصاً عمدتاً در حال رشد باشید ، چیزهای بیشتری برای ارائه دارید. هرچه بیشتر به دنبال رشد شخصی باشید ، پیشنهادات بیشتری نیز خواهید داشت.

 

  1. هنگامی که ما ارزش را به دیگران اضافه می کنیم… بدانید و به آنچه دیگران ارزش دارند ، ارتباط دهید

مشاور مدیریت نانسی کی آستین می گوید یک بار وقتی زیر اتاق خواب خود را در یکی از هتل های مورد علاقه اش نگاه کرد ، از یافتن کارت تعجب کرد. گفت: “بله ، ما اینجا را هم تمیز می کنیم!” آستین گفت: “من لابی یا تعداد لوسترها و چند فوت مربع سنگ مرمر را به هم وصل نمی کنم که تجربه زیر پای ما را دلپذیر کند.” چیزی که به خاطر داشت آن کارت بود. کارکنان خانه داری آنچه را که برایش مهم است پیش بینی کرده بودند و به خوبی به او خدمت کرده بودند.

ما آن را خدمات مشتری خوبی می دانیم و وقتی مشتری یا مهمان هستیم ، انتظار داریم آن را دریافت کنیم. اما به عنوان رهبران ، ما به طور خودکار انتظار ارائه آن را نداریم. اما این کلید رهبری موثر است. به عنوان رهبران ، چگونه می دانیم و با آنچه مردم ما ارزش قائل هستند ارتباط برقرار می کنیم؟ گوش می دهیم.

رهبران بی تجربه پیش از اطلاع از هر چیزی در مورد افرادی که قصد رهبری آنها را دارند ، سریع رهبری می کنند. اما رهبران بالغ گوش می دهند ، یاد می گیرند و سپس رهبری می کنند. آنها به داستان های مردم خود گوش می دهند. آنها به امیدها و رویاهای خود پی می برند. آنها با آرزوهای خود آشنا می شوند.

 

 

 

 

قانون اساس استوار

اعتماد پایه و اساس رهبری است

اعتماد برای یک رهبر چقدر مهم است؟ مهمترین چیز است. اعتماد پایه و اساس رهبری است. این  اعتماد است که یک سازمان را در کنار هم نگه می دارد. رهبران نمی توانند بارها و بارها اعتماد مردم را از بین ببرند و همچنان بر آنها تأثیر بگذارند.

اعتماد مانند پولی است که در جیب خود میگذارید. هر بار که تصمیمات رهبری خوبی می گیرید ، پولی به جیب شما روانه میشود. هر بار که تصمیمات ضعیفی می گیرید ، مبلغی از موجودی جیب خود هزینه می کنید. همه رهبران هنگام شروع به کار در رهبری جدید ، مقدار مشخصی پول در جیب خود دارند. هر کاری که انجام می دهند یا پول خود را تقویت می کند یا از بین می برد. اگر رهبران یکی پس از دیگری تصمیم بدی بگیرند ، همیشه از جیب خود برداشت میکند . سپس یک روز ، پس از اتخاذ آخرین تصمیم بد ، آنها به طور ناگهانی – و جبران ناپذیر – متوجه میشوند که دیگر پولی برای آنها باقی نمانده. حتی مهم نیست که آخرین اشتباه بزرگ یا کوچک باشد. در آن زمان دیگر دیر شده است. وقتی پولتان تمام شد ،رهبری کردنتان هم تمام میشود.

وقتی صحبت از رهبری می شود ، صرفنظر از مدت طولانی که افراد خود را رهبری می کنید ، نمی توانید از میانبرها استفاده کنید.

در مقابل ، رهبرانی که تصمیمات خوبی می گیرند و بر موجودی جیبشان می افزایند. سپس حتی اگر آنها یک اشتباه بزرگ انجام دهند ، باز هم به اندازه کافی پول دارد تا آن را جبران کند . این همان سابقه ای است که من در اسکای لاین داشتم. به مدت هشت سال تصمیمات خوبی گرفته بودم و اعتماد مردم را جلب کردم. به همین دلیل است که من توانستم خیلی زود اعتماد آنها را جلب کنم.

اعتماد بنیان رهبری است

اعتماد پایه و اساس رهبری است. چگونه یک رهبر اعتماد ایجاد می کند؟ با مثال زدن مداوم از شایستگی ، ارتباط و شخصیت. مردم بر اساس توانایی اشتباهات گاه به گاه را انجام می دهند ، به خصوص اگر آنها متوجه شوند که شما هنوز به عنوان یک رهبر در حال رشد هستید این کار را می کنند . اما آنها به کسی که  شخصیتش دارای لغزش است اعتماد نخواهند کرد. در آن ناحیه ، حتی گهگاه لغزش های گاه به گاه کشنده است. همه رهبران موثر این حقیقت را می دانند. کریگ ودرآپ ، که به عنوان رئیس موسس و مدیرعامل گروه پپسی بوتلینگ بازنشسته شده است ، اذعان می کند: “مردم اشتباهات صادقانه را تحمل خواهند کرد ، اما اگر اعتماد آنها را نقض کنید ، بازگرداندن اعتماد به نفس آنها برای شما بسیار دشوار خواهد بود. این یکی از دلایلی است که شما باید با اعتماد به عنوان ارزشمندترین دارایی خود رفتار کنید. ممکن است رئیس خود را فریب دهید اما هرگز نمی توانید همکاران یا زیردستان خود را فریب دهید. “

برای ایجاد اعتماد ، یک رهبر باید شایستگی ، ارتباط و شخصیت خود را نشان دهد.

شخصیت استمرار را انتقال می دهد

به رهبران بدون قدرت درونی نمی توان اتکا کرد، زیرا توانایی آنها در انجام مداوم تغییر می کند. جری وست،مربی بسکتبال، اظهار داشت: “اگر  تنها در روزهایی که احساس خوبی دارید کار کنید ، نمی توانید کارهای زیادی انجام دهید.” اگر مردم نمی دانند از شما به عنوان یک رهبر چه انتظاری می توانند داشته باشند ، به شما به عنوان رهبر نگاه نخواهند کرد.

شخصیت اعتماد را ممکن می سازد. و اعتماد ، رهبری را ممکن می سازد. این قانون اساس استوار  است.

وقتی به رهبرانی فکر می کنم که مظهر ثبات شخصیت هستند ، اولین فردی که به ذهن می رسد بیلی گراهام است. صرف نظر از اعتقادات مذهبی شخصی ، همه به او اعتماد دارند. چرا؟ زیرا او بیش از نیم قرن است که از شخصیت بالا الگو گرفته است. او هر روز ارزشهای خود را حفظ می کند. او هرگز تعهدی نمی گیرد مگر اینکه قرار باشد آن را حفظ کند. و او برای نشان دادن صداقت از راه خود خارج می شود.

 

قانون احترام

مردم به طور طبیعی از رهبران قوی تر از خود پیروی می کنند

اگر او را دیده بودید ، شاید اولین واکنش شما احترام نبود. او یک زن با ظاهر بسیار چشمگیر نبود-فقط کمی بییش از 150 سانتیمتر قد داشت،اواخر دهه سی سالگی را میگذراند و پوستش قهوه ای سوخته بود. او نمی توانست بخواند یا بنویسد. لباسهایی که او می پوشید کهنه و مندرس بود. وقتی لبخند می زد همه متوجه میشدند که دو دندان بالایی اش افتاده.

او تنها زندگی می کرد. داستان از این قرار بود که او در بیست و نه سالگی از شوهرش جدا شده بود. حتی بدون اینکه به او هشداری بدهد. یک روز شوهرش از خواب بیدار شد ، و دید که او رفته است. او تنها یک بار پس از آن ، سالها بعد ، با او صحبت کرد و دیگر هرگز نام او را بعد از آن ذکر نکرد.

اشتغال او نامنظم بود. بیشتر اوقات مشاغل خانگی را در هتل های کوچک انجام می داد: شستن کف ، چیدمان اتاق و آشپزی. اما تقریباً در هر بهار و پاییز او از محل کار خود ناپدید می شد ،و دوباره باز می گشت و دوباره کار می کرد تا بتواند اندک اندک پول خود را با هم جمع کند. هنگامی که او در محل کار حضور داشت ، سخت کار می کرد و از نظر جسمی سرسخت به نظر می رسید ، اما او همچنین ناگهان تحت تاثیر یکحمله به خواب میرفت . او علت این رنجش را ضربه ای به سرش گفته بود که در یک منازعه با نوجوانان به سرش زده بود.

چه کسی به چنین زنی احترام می گذارد؟ پاسخ بیش از سیصد برده است که به دنبال او آزادی را در خارج از جنوب دنبال کردند – آنها رهبری او را به رسمیت شناختند و به آن احترام گذاشتند. تقریباً همه افراد لغو کننده در نیوانگلند چنین کردند. سال 1857 بود. نام این زن هریِت توبمن بود.

چه چیزی باعث می شود یک نفر به دیگری احترام بگذارد و از او پیروی کند؟ آیا به خاطر ویژگی های رهبر است؟ آیا به خاطر روندی است که رهبر و پیرو درگیر آن می شوند؟ آیا به دلیل شرایط رخ می دهد؟ من معتقدم همه این عوامل می توانند نقش داشته باشند.

 

  1. توانایی رهبری

اولین و مهمترین آنها توانایی رهبری است. برخی از افراد با مهارت و توانایی بیشتری در رهبری متولد می شوند. همه رهبران برابر ایجاد نشده اند.

اگر توانایی رهبری طبیعی دارید ، مردم می خواهند شما را دنبال کنند. آنها می خواهند در کنار شما باشند. آنها به حرف شما گوش خواهند داد. وقتی با دید ارتباط برقرار می کنید آنها هیجان زده می شوند. با این حال ، اگر برخی از شیوه ها و ویژگی های اضافی ذکر شده در زیر را نشان ندهید ، به پتانسیل رهبری خود نخواهید رسید و ممکن است افراد دیگر از شما پیروی نکنند. تکیه بر استعداد تنها یکی از بزرگترین مشکلات احتمالی برای رهبران طبیعی است.

  1. به دیگران احترام بگذارید

دیکتاتورها و دیگر رهبران خودکامه به خشونت و ارعاب متکی هستند تا مردم را به آنچه می خواهند انجام دهند. این واقعاً رهبری نیست. در مقابل ، رهبران خوب بر احترام متکی هستند. آنها درک می کنند که تمام رهبری داوطلبانه است. وقتی رهبران به دیگران احترام می گذارند – به ویژه برای افرادی که قدرت کمتری دارند یا موقعیتی پایین تر از آنها دارند – احترام دیگران را به دست می آورند. و مردم می خواهند از افرادی پیروی کنند که بسیار به آنها احترام می گذارند.

  1. شجاعت

یکی از چیزهایی که باعث شد همه به هریت تابمن بسیار احترام بگذارند ، شجاعت فوق العاده او بود. او مصمم بود که قرار است موفق شود یا در تلاش خواهد مرد. او به خطر اهمیت نمی داد. مأموریت او واضح بود و او کاملاً نترس بود.

 

قانون شم و شهود

رهبران همه چیز را بر اساس رهبری ارزیابی می کنند

در دهه ای که در مورد 21 قانون رهبری با مخاطبان صحبت کرده ام ، متوجه شده ام که آموزش قانون شهود از همه سخت تر است. وقتی در مورد آن صحبت می کنم ، رهبران طبیعی فوراً آن را دریافت می کنند ، رهبران دانش آموخته در نهایت آن را دریافت می کنند و غیر رهبران فقط به من نگاه می کنند.

رهبران متفاوت از دیگران به مسائل نگاه می کنند. آنها همه چیز را بر اساس سوگیری رهبری خود ارزیابی می کنند. آنها دارای شهود رهبری هستند که هر کاری را که انجام می دهند به آنها اطلاع می دهد. این بخشی جدایی ناپذیر از آنها است.

چگونه رهبران فکر می کنند

به دلیل شهود ، رهبران همه چیز را با سوگیری رهبری ارزیابی می کنند. افرادی که با توانایی رهبری طبیعی متولد شده اند به ویژه در زمینه شهود رهبری قوی هستند. دیگران باید برای توسعه و پیشرفت آن سخت تلاش کنند. اما در هر صورت ، شهود از دو چیز سرچشمه می گیرد: ترکیب توانایی طبیعی ، که در حوزه های قدرت فرد ایجاد می شود و مهارت های آموخته شده. این یک شهود آگاه است و باعث می شود مسائل رهبری به گونه ای به سمت یک رهبر برود که با دیگران اینطور نیست.

رهبران خوانندگان گرایش ها هستند

اکثر پیروان روی کار فعلی خود متمرکز هستند. آنها بر اساس وظایف موجود ، پروژه ها یا اهداف خاص فکر می کنند. این همینطور است که باید باشد. بیشتر مدیران نگران کارایی و اثربخشی هستند. آنها اغلب دید وسیع تری نسبت به کارکنان دارند و بر حسب هفته ، ماه یا حتی سال فکر می کنند. اما رهبران دیدگاه گسترده تری دارند. آنها سالها ، حتی دهه ها پیش رو به نظر می رسند.

هر چیزی که در اطراف ما اتفاق می افتد در چارچوب یک تصویر بزرگتر انجام می شود. رهبران این توانایی را دارند – و مسئولیت دارند – از آنچه در حال حاضر اتفاق می افتد عقب نشینی کرده و نه تنها تشخیص دهند که سازمان در کجا بوده است بلکه در کجا نیز حرکت می کند. گاهی اوقات آنها می توانند این کار را از طریق تجزیه و تحلیل انجام دهند ، اما اغلب بهترین رهبران ابتدا آن را درک کرده و داده هایی را برای توضیح آن بعدا پیدا می کنند. شهود آنها به آنها می گوید که چیزی در حال رخ دادن است ، شرایط در حال تغییر است و مشکل یا فرصتی در راه است. رهبران همیشه باید چند قدم از بهترین افراد خود جلوتر باشند ، در غیر این صورت آنها واقعا پیشرو نیستند. آنها تنها در صورتی می توانند این کار را انجام دهند که بتوانند گرایش ها را بخوانند.

رهبران خوانندگان مردم هستند

رئیس جمهور لیندون جانسون یکبار گفت وقتی وارد اتاقی می شوید ، اگر نمی توانید تشخیص دهید چه کسی طرفدار شما و چه کسی مخالف شما است ، به سیاست تعلق ندارید. این بیانیه همچنین برای هر نوع رهبر دیگری صدق می کند. شهود به رهبران کمک می کند آنچه را که در بین مردم اتفاق می افتد درک کنند و امیدها ، ترس ها و نگرانی های آنها را بشناسند. آنها می توانند آنچه در یک اتاق اتفاق می افتد را حس کنند – خواه کنجکاوی ، تردید ، بی میلی ، پیش بینی یا تسکین وجود داشته باشد.

شاید خواندن افراد مهمترین مهارتی باشد که رهبران می توانند داشته باشند. به هر حال ، اگر کاری که انجام می دهید مردم را درگیر نکند ، رهبری نیست. و اگر مردم را متقاعد نمی کنید که از آنها پیروی کنند ، در واقع پیشرو نیستید.

 

 

قانون مغناطیس

چه کسی هستی چه کسی را جذب می کنی

مردم دیگران را با سابقه مشابه جذب می کنند – و جذب می شوند. کارگران یقه آبی تمایل دارند به هم بچسبند. کارفرمایان تمایل دارند افرادی از همان نژاد را استخدام کنند. افراد تحصیل کرده تمایل دارند به دیگران که تحصیلات خوبی دارند نیز احترام بگذارند و برای آنها ارزش قائل شوند. این مغناطیس طبیعی آنقدر قوی است که سازمان هایی که به تنوع ارزش می دهند باید با آن مبارزه کنند.

به عنوان مثال ، در NFL ، صاحبان تیم سفیدپوست هستند و برای چندین دهه ، همه سرمربیان سفیدپوست بودند. اما از آنجا که اعضای لیگ به تنوع نژادی اهمیت می دهند ، آنها سیاست تنوع را وضع کردند که تیم ها را ملزم می کرد هنگام استخدام مربیان ، حداقل یک نامزد اقلیت را در فرایند مصاحبه لحاظ کنند. این سیاست به استخدام سرمربیان واجد شرایط بیشتر آمریکایی های آفریقایی تبار کمک کرده است. (اما به غیر از نژاد مسابقه ، سابقه همه مربیان به طرز چشمگیری مشابه است.)

ارزش

مردم جذب رهبرانی می شوند که ارزش های آنها شبیه ارزش های خودشان است.

مهم نیست که ارزشهای مشترک مثبت یا منفی باشند. در هر صورت ، جذابیت به همان اندازه قوی است. به کسی مثل آدولف هیتلر فکر کنید. او یک رهبر بسیار قوی بود (همانطور که می توانید بر اساس میزان تأثیر او قضاوت کنید). اما ارزشهای او تا حد زیادی پوسیده بود. او چه نوع افرادی را جذب کرد؟ رهبران با ارزشهای مشابه: هرمان گورینگ ، بنیانگذار گشتاپو. یوزف گوبلز ، یک یهودستیز تلخ که دستگاه تبلیغاتی هیتلر را اداره می کرد. رینهارد هایدریش ، فرمانده دوم پلیس مخفی نازی ، که دستور اعدام دسته جمعی مخالفان نازی را صادر کرد. و هاینریش هیملر ، رئیس پلیس و مدیر گشتاپو ، که باعث اعدام سیستماتیک یهودیان شد. همه آنها رهبران قوی بودند و همگی مردان کاملاً شرور بودند. قانون مغناطیس قدرتمند است.

انرژی

این خوب است که افراد با سطوح انرژی مشابه جذب یکدیگر می شوند زیرا وقتی فردی پرانرژی را با فردی کم انرژی جفت می کنید و از او می خواهید که با هم همکاری نزدیک داشته باشند ، می توانند یکدیگر را دیوانه کنند. فرد پر انرژی فکر می کند فرد کم انرژی تنبل است و فرد کم انرژی، فرد پر انرژی رادیوانه می داند.

هدیه

مردم به دنبال رهبران متوسطی نیستند که از آنها پیروی کنند. افراد جذب استعداد و برتری می شوند ، به ویژه در زمینه استعداد خود. به احتمال زیاد آنها به کسی احترام می گذارند و از او پیروی می کنند که استعداد خود را دارد. بازرگانان می خواهند از مدیران با مهارت در ایجاد یک سازمان و کسب سود پیروی کنند. بازیکنان فوتبال می خواهند از مربیانی با استعداد بزرگ فوتبال پیروی کنند. افراد خلاق می خواهند از رهبرانی پیروی کنند که مایل به تفکر خارج از چارچوب هستندبا این حال ، من بسیاری از رهبران را ملاقات کرده ام که انتظار دارند افراد بسیار با استعداد از آنها پیروی کنند ، هرچند که آنها نه دارای استعداد آنها هستند و نه ارزش خود را نشان می دهند.

 

قانون ارتباط

رهبران قبل از درخواست دست ، قلب را لمس می کنند

برای اینکه رهبران موثر باشند ، باید با مردم ارتباط برقرار کنند. چرا؟ زیرا شما ابتدا باید قلب افراد را لمس کنید قبل از اینکه از آنها دست بخواهید. این قانون ارتباط است. همه رهبران و ارتباط دهندگان بزرگ این حقیقت را می شناسند و تقریباً به طور غریزی به آن عمل می کنند. شما نمی توانید مردم را به فعالیت برسانید مگر اینکه ابتدا آنها را با احساسات به حرکت درآورید.

رهبران خوب همیشه در ارتباط با دیگران هستند ، چه در ارتباط با یک سازمان کامل باشند و چه با یک فرد واحد کار کنند. هرچه رابطه شما با پیروان قوی تر شود ، ارتباط بیشتری برقرار می کنید – و این احتمال وجود دارد که این پیروان بخواهند به شما کمک کنند.

من به کارکنانم می گفتم: “مردم اهمیتی نمی دهند که شما چقدر می دانید تا زمانی که بدانند چقدر برای شما اهمیت دارد.” آنها ناله می کردند چون صدای من را بسیار شنیدند ، اما با این وجود تشخیص دادند که این درست است. وقتی با مردم ارتباط برقرار می کنید و نشان می دهید که واقعاً به آنها اهمیت می دهید و می خواهید به آنها کمک کنید ، اعتبار آنها را افزایش می دهید. و در نتیجه ، آنها معمولاً به گونه ای پاسخ می دهند و می خواهند به شما کمک کنند.

چگونه ارتباط برقرار میکنید؟ این که آیا شما در مقابل یک جمع بزرگ صحبت می کنید یا در راهرو با فردی صحبت می کنید ، دستورالعمل ها یکسان است:

  1. با خود ارتباط برقرار کنید

اگر می خواهید با دیگران ارتباط برقرار کنید ، باید بدانید کی هستید و به خود اطمینان دارید. مردم به ندای ترومپت نامعلوم توجه نمی کنند. اعتماد به نفس داشته باشید و خودتان باشید. اگر اعتقاد ندارید کی هستید و کجا می خواهید رهبری کنید ، قبل از هر کار دیگری روی آن کار کنید.

  1. با گشودگی و صداقت ارتباط برقرار کنید

مردم می توانند یک تقلب را در یک مایل دورتر حس کنند. بیل والش ، مربی افسانه ای NFL ، اظهار داشت: “هیچ چیز موثرتر از تحسین صادقانه و دقیق نیست و هیچ چیز لنگ تر از تعریف و تمجید از کوکی نیست.” رهبران معتبر متصل می شوند.

  1. مخاطب خود را بشناسید

وقتی با افراد کار می کنید ، دانستن مخاطبان به این معنی است که نام افراد را بیاموزید ، از سابقه آنها مطلع شوید ، درباره رویاهایشان سوال کنید. وقتی با مخاطبان ارتباط برقرار می کنید ، با سازمان و اهداف آن آشنا می شوید. شما می خواهید با آنچه آنها اهمیت می دهند صحبت کنید ، نه فقط با آنچه شما اهمیت می دهید.

  1. پیام خود را زنده کنید

شاید مهمترین کاری که می توانید به عنوان رهبر و ارتباط دهنده انجام دهید این است که آنچه را تبلیغ می کنید تمرین کنید. اعتبار از همین جا نشأت می گیرد. بسیاری از مردم در بازار حاضرند یک چیز را به مخاطب بگویند اما کار دیگری انجام دهند. دوام ندارند.

برخی از رهبران با قانون ارتباط مشکل دارند زیرا معتقدند که ارتباط به عهده پیروان است. این امر به ویژه در مورد رهبران موضعی صادق است. آنها اغلب فکر می کنند ، من رئیس هستم. من موقعیت دارم اینها کارمندان من هستند. بگذار آنها به سراغ من بیایند. اما رهبران موفق که از قانون ارتباط اطاعت می کنند . آنها اولین قدم را با دیگران برمی دارند و سپس تلاش می کنند روابط خود را ادامه دهند. این همیشه آسان نیست ، اما برای موفقیت سازمان مهم است. یک رهبر باید این کار را انجام دهد ، مهم نیست چقدر موانع ممکن است وجود داشته باشد.

 

قانون حلقه درونی

پتانسیل یک رهبر توسط نزدیکترین افراد به او تعیین می شود

وقتی ما هر شخص فوق العاده با استعدادی را می بینیم ، همیشه وسوسه کننده است که باور کنیم استعداد به تنهایی او را موفق کرده است. فکر کردن یعنی خریدن دروغ. هیچکس به تنهایی هیچ کار بزرگی نمی کند. رهبران به تنهایی موفق نمی شوند. پتانسیل یک رهبر توسط نزدیکترین افراد به او تعیین می شود. آنچه تفاوت را ایجاد می کند ، حلقه درونی رهبر است.

چه کسانی را در دایره داخلی خود ترسیم می کنید؟

اکثر مردم یک حلقه درونی از افراد ایجاد می کنند. با این حال ، آنها معمولاً در انجام این کار استراتژیک نیستند. ما به طور طبیعی تمایل داریم خودمان را با افرادی که دوست داریم یا افرادی که با آنها راحت هستیم احاطه کنیم. تعداد کمی از مردم به اندازه کافی در مورد تأثیر نزدیکترین افراد بر کارآیی یا پتانسیل رهبری آنها فکر می کنند. شما همیشه آن را با ورزشکاران خاصی مشاهده می کنید که به رتبه های حرفه ای می روند و سرگرمی هایی که به طور حرفه ای به موفقیت می رسند. برخی خود را تخریب می کنند و هرگز به پتانسیل خود نمی رسند و اغلب می توان آن را به نوع افرادی نسبت داد که وقت خود را با آنها می گذرانند.

تنها در صورت دستیابی به پتانسیل خود به عنوان یک رهبر ، مردم شما این شانس را دارند که به پتانسیل خود برسند.

برای تمرین قانون دایره درونی ، باید در ایجاد روابط خود عمدی عمل کنید. شما باید به انجام مأموریت خود و موفقیت افرادی که از شما پیروی می کنند فکر کنید. تنها در صورت دستیابی به پتانسیل خود به عنوان یک رهبر ، مردم شما این شانس را دارند که به پتانسیل خود برسند.

همانطور که در نظر دارید آیا افراد باید در حلقه داخلی شما باشند ، سوالات زیر را از خود بپرسید. اگر می توانید به این سوالات بله پاسخ دهید ، پس آنها کاندیدهای عالی برای حلقه داخلی شما هستند:

  1. آیا آنها تأثیر زیادی بر دیگران دارند؟

یکی از کلیدهای رهبری موفق ، توانایی تأثیرگذاری بر افرادی است که بر دیگران تأثیر می گذارند. چطوری این کار را انجام میدهی؟ با جذب تأثیرگذاران به حلقه داخلی خود. این همان کاری بود که من با جیم در کلیسای دنکستر ، اوهایو انجام دادم ، و در مورد قانون ارتباط در مورد او نوشتم. هنگام ورود من ، جیم تنها فرد تأثیرگذار در سازمان بود. با ایجاد رابطه با جیم و وارد کردن او به حلقه داخلی من ، دو کار را انجام دادم. اول ، من تأثیر خود را بر او اعمال می کردم – ارزشها ، دیدگاه و فلسفه رهبری خود را با او در میان می گذاشتم. من می خواستم او حامل چشم انداز سایر افراد سازمان باشد. دوم ، من در حال فهمیدن نظر او بودم. اگر او سوالات یا اعتراضی نسبت به کاری داشت که من می خواستم انجام دهم ، می توانستم بلافاصله در مورد آن مطلع شوم و با او کار کنم.

  1. آیا آنها یک هدیه تکمیلی به میز می آورند؟

به دلیل هدیه رهبری ، من به طور طبیعی رهبران را جذب می کنم. و همچنین به شدت جذب رهبران می شوم. در مورد ضربه زنندگان بیس بال بزرگ گفته می شود که وقتی با دیگر ضربه زنندگان خوب کنار هم جمع می شوند ، همه آنها در مورد ضربه زدن صحبت می کنند. در مورد رهبران خوب هم همینطور است. وقتی دور هم جمع می شوند ، تجربیات خود را به اشتراک می گذارند ، از یکدیگر سوال می کنند و ایده ها را آزمایش می کنند. اما یکی از بهترین کارهایی که در دوران رهبری انجام داده ام این است که چند نفر کلیدی را وارد حلقه درونی خود کنم که دارای نقاط قوت در زمینه های ضعف من هستند.

  1. آیا آنها یک موقعیت استراتژیک در سازمان دارند؟

برخی افراد به دلیل اهمیت آنها در سازمان به حلقه درونی شما تعلق دارند. اگر شما و آنها در یک صفحه کار نمی کنید ، کل سازمان دچار مشکل می شود. جان هال مطمئناً این توصیف را در زندگی من جا می دهد. دو سازمانی که او برای من رهبری می کند ، ایکوییپ و ISS ، بدون رهبری او نمی توانند فعالیت کنند. برخی از مهمترین و موثرترین کارهایی که من انجام می دهم از طریق ایکوییپ انجام می شود. این سازمان در حال حاضر بیش از یک میلیون رهبر در سراسر جهان آموزش داده است و در حال آماده سازی برای آموزش بیشتر است.

.

 

قانون اختیار دادن

فقط رهبران قدرتمند به دیگران اختیار می دهند

رهبری خوب به معنای غنی سازی خود نیست بلکه به معنای توانمندسازی دیگران است. تحلیلگران رهبری لین مک فارلند ، لری سن و جان چایلدرس می گویند “مدل رهبری مدلی است ، که در آن نقش های رهبری به همه افراد محول می شود تا بتوانند در تمام ظرفیت خود سهیم باشند.”3فقط افراد توانمند می توانند به پتانسیل خود برسند. هنگامی که یک رهبر نمی تواند دیگران را توانمند سازد یا نمی کند ، موانعی را در داخل سازمان ایجاد می کند که پیروان نمی توانند بر آنها غلبه کنند. اگر موانع به اندازه کافی طولانی باقی بمانند ، مردم تسلیم می شوند و تلاش خود را متوقف می کنند ، یا به سازمان دیگری می روند تا بتوانند پتانسیل خود را به حداکثر برسانند.

هنگامی که رهبران در اختیار دادن دیگران شکست می خورند ، معمولاً به سه دلیل عمده برمی گردد:

مانع شماره 1 برای اختیار دادن: تمایل به امنیت شغلی

دشمن شماره یک اختیار دادن، ترس از دست دادن چیزی است که داریم. رهبران ضعیف نگران هستند که اگر به زیردستان خود کمک کنند ، خودشان غیرقابل کنترل خواهند شد. اما حقیقت این است که تنها راهی که برای خود ضروری می سازید این است که خود را غیر قابل دفاع کنید. به عبارت دیگر ، اگر بتوانید دیگران را به طور مستمر توانمند کنید و به آنها کمک کنید تا بتوانند شغل شما را در دست بگیرند ،  برای سازمان ارزشمند می شوید. این پارادوکس قانون اختیار دادن است.

دشمن شماره یک اختیار دادن ترس از دست دادن چیزی است که داریم.

 

مانع شماره 2 برای اختیار دادن: مقاومت در برابر تغییر

جان اشتاین بک ، نویسنده برنده جایزه نوبل ، می گوید: “این طبیعت انسان است که با افزایش سن اعتراض خود را به تغییر ، به ویژه تغییر در جهت بهتر نشان می دهد.” براساس ماهیت خود ، اختیار دادن:  در ذات خود تغییرات مداوم را به ارمغان می آورد زیرا مردم را به رشد و نوآوری تشویق می کند. تغییر قیمت پیشرفت است. زندگی با آن همیشه آسان نیست.

اکثر مردم تغییر را دوست ندارند. این یک واقعیت است. با این حال ، یکی از مهمترین وظایف رهبران بهبود مستمر سازمان های خود است. به عنوان یک رهبر ، شما باید خود را آموزش دهید تا تغییرات را بپذیرد ، آن را بخواهد ، و راهی برای آن ایجاد کند. رهبران موثر نه تنها مایل به تغییر نیستند. آنها عامل تغییر می شوند

مانع شماره 3 برای اختیار دادن:ارزش قائل نشدن برای خود

جان پیرز گفت: “اگر فکر می کنید روی اسب بامزه به نظر می رسید ، نمی توانید سواره نظام را رهبری کنید.” افراد خودآگاه به ندرت رهبران خوبی هستند. آنها روی خود تمرکز می کنند و نگران ظاهر خود ، نظر دیگران و دوست داشتن آنها هستند. آنها نمی توانند به دیگران قدرت بدهند زیرا احساس می کنند خودشان هیچ قدرتی ندارند. و شما نمی توانید آنچه را که ندارید بدهید.

بهترین رهبران دارای احساس قوی از ارزش خود هستند. آنها به خود ، رسالت خود و مردم خود اعتقاد دارند. همانطور که باک راجرز نویسنده می گوید: “برای کسانی که به خود اعتماد دارند ، تغییر محرک است زیرا معتقدند یک نفر می تواند تغییر ایجاد کند و بر آنچه در اطرافش می گذرد تأثیر بگذارد. این افراد عامل و محرک هستند. ” آنها همچنین قدرتمند هستند.

فقط رهبران مطمئن می توانند خود را واگذار کنند. مارک تواین یکبار اظهار داشت که زمانی اتفاقات بزرگی رخ می دهد که اهمیت ندهید چه کسی اعتبار را دریافت می کند. اما من معتقدم شما می توانید این کار را یک قدم جلوتر بردارید. من معتقدم بزرگترین چیزها تنها زمانی اتفاق می افتد که به دیگران اعتبار بدهید. دریاسالار جیمز بی. استاکدیل ، نامزد معاون ریاست جمهوری ، اظهار داشت: “رهبری باید بر اساس حسن نیت باشد… این به معنای تعهد آشکار و از صمیم قلب برای کمک به پیروان است…

“رهبران بزرگ با واگذاری آن اقتدار را به دست می آورند.”
—جیمز بی. استاکدیل

 

قانون تصویر

مردم کاری را انجام می دهند که مردم می بینند

به نظر می رسد رهبران بزرگ همیشه دارای دو ویژگی ظاهراً متفاوت هستند. آنها هر دو بسیار بینایی و بسیار کاربردی هستند. چشم انداز آنها را قادر می سازد تا فراتر از آن را ببینند. آنها می توانند تصور کنند که چه چیزی در راه است و چه کاری باید انجام شود.

همانطور که نویسنده هانس فینزل مشاهده کرد ، “رهبران به عنوان رویاپرداز دریافت می شوند. هر چه در رهبری بالاتر بروید ، کار شما در مورد آینده بیشتر است. “

درعین حال ،  رهبران آنقدر کاربردی هستند که بدانند چشم انداز بدون عمل هیچ نتیجه ای ندارد. آنها خود را مسئول کمک به پیروان خود برای اقدام می دانند. این می تواند مشکل باشد زیرا پیروان اغلب نمی توانند آینده را مانند رهبر تصور کنند. آنها نمی توانند تصور کنند که چه چیزی برای تیم بهتر است. آنها تصویر کلی را از دست می دهند. چرا؟ زیرا بینایی تمایل به نشتی دارد.

مدل سازی موثر رهبر از چشم انداز باعث زنده شدن تصویر می شود!

رهبران مهمانداران چشم انداز هستند. بنابراین آنها برای پر کردن شکاف بین آنها و پیروانشان باید چه کنند؟ وسوسه بسیاری از رهبران این است که فقط در مورد چشم انداز صحبت کنند. اشتباه نکنید: ارتباط قطعاً مهم است. رهبران خوب باید چشم انداز را به وضوح ، خلاقانه و مستمر بیان کنند. ارتباط موثر رهبر با چشم انداز ، تصویر را واضح می کند. اما این کافی نیست. رهبر همچنین باید با دیدگاه زندگی کند. مدل سازی موثر رهبر از چشم انداز باعث زنده شدن تصویر می شود!

رهبران خوب همیشه از این واقعیت آگاه هستند که آنها را الگو قرار می دهند و دیگران نیز آنچه را که انجام می دهند ، خوب یا بد انجام می دهند. به طور کلی ، هرچه اقدامات رهبران بهتر باشد ، مردم آنها نیز بهتر عمل می کنند.

این بدان معنا نیست که رهبران همه پاسخ ها را دارند. هرکسی که رهبری چیزی را بر عهده داشته باشد این را می داند. رهبرانی که بیشترین تأثیر را می گذارند اغلب کسانی هستند که در میان عدم قطعیت به خوبی رهبری می کنند.

 

قانون پذیرش

مردم ابتدا رهبر را میپذیرند و سپس بینش او را میپزیند

هنگامی که دنبال کنندگان از رهبر یا چشم انداز خوششان نمی آید، به دنبال یک رهبر دیگر هستند.

تنها زمانی که افراد از رهبری که دوست ندارند با دیدی که به آن اعتقاد ندارند پیروی می کنند ، زمانی است که رهبر دارای نوعی اهرم است. این می تواند به اندازه تهدید خشونت فیزیکی شوم و یا به عنوان توانایی جلوگیری از پرداخت حقوق باشد. اگر پیروان انتخابی در این زمینه داشته باشند ، آنها را دنبال نمی کنند. و حتی اگر انتخاب چندانی نداشته باشند ، به دنبال رهبر دیگری می گردند که از او پیروی کند. این وضعیت بدون هیچ برنده ای برای همه افراد درگیر است.

وقتی طرفداران رهبر را دوست ندارند ، اما آنها از چشم انداز خوششان می آید… آنها به دنبال یک رهبر دیگر هستند

شاید از این موضوع شگفت زده شوید. حتی اگر مردم فکر کنند که علت خوبی است ، اما اگر رهبر را دوست نداشته باشند ، بیرون می روند و یکی دیگر را پیدا می کنند. این یکی از دلایلی است که مربیان اغلب در ورزش های حرفه ای تیم تغییر می دهند. دیدگاه برای هر تیم همیشه ثابت می ماند: همه می خواهند قهرمانی کسب کنند. اما بازیکنان همیشه به رهبر خود اعتقاد ندارند.

و وقتی این کار را نمی کنند ، چه اتفاقی می افتد؟ مالکان همه بازیکنان را اخراج نمی کنند. آنها رهبر را اخراج می کنند و شخصی را می آورند که امیدوارند بازیکنان او را بپذیرند.سطح استعداد اکثر مربیان حرفه ای مشابه است. اثربخشی سیستم های آنها تفاوت چندانی ندارد. آنچه اغلب آنها را از هم جدا می کند توانایی های رهبری و میزان اعتبار آنها در بین بازیکنان است.

هنگامی که پیروان رهبر را دوست داشته باشند اما چشم انداز او را نپسندند، آنها چشم انداز را تغییر می دهند

وقتی پیروان با دید رهبر خود موافق نباشند ، واکنش های مختلفی نشان می دهند. گاهی اوقات آنها تلاش می کنند تا رهبر خود را متقاعد کنند که بینش را تغییر دهد. گاهی اوقات آنها دیدگاه خود را رها کرده و نظر رهبر خود را اتخاذ می کنند. در مواقع دیگر آنها سازش پیدا می کنند. اما تا زمانی که هنوز رهبر را خریداری می کنند ، به ندرت بیرون و بیرون او را رد می کنند. آنها همچنان دنبال خواهند کرد.

یک مثال عالی در بریتانیای کبیر رخ داد. تونی بلر مدت طولانی در سمت نخست وزیری فعالیت می کرد. او یک رهبر مردمی بود که سه بار برای خدمت انتخاب شد. در عین حال ، اکثریت مردم بریتانیای کبیر مخالف سیاست بلر برای مشارکت ملت در جنگ با عراق بودند. چرا بلر این مدت طولانی در سمت خود ماند؟ زیرا آنها او را به عنوان یک رهبر  پذیرفته بودند. در نتیجه ، آنها مایل بودند با تفاوت فلسفی خود با او زندگی کنند.

هنگامی که دنبال کنندگان هم رهبر و چشم انداز ر دوست داشته باشند از هر دو استقبال میکنند

 

قانون پیروزی

رهبران راهی برای پیروزی تیم پیدا می کنند

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چه چیزی رهبران پیروز را از کسانی که شکست می خورند جدا می کند؟ چه چیزی برای برنده شدن یک تیم لازم است؟ تشخیص کیفیتی که برندگان را از بازندگان جدا می کند ، دشوار است. هر موقعیت رهبری متفاوت است. هر بحرانی چالش های خاص خود را دارد. اما من فکر می کنم که رهبران پیروز در یک چیز مشترک هستند: آنها تمایلی به پذیرش شکست ندارند. جایگزین برنده شدن برای آنها کاملاً غیرقابل قبول است. در نتیجه ، آنها می فهمند که برای رسیدن به پیروزی چه باید کرد.

  1. اولین قدم برای تمرین قانون پیروزی ، مسئولیت پذیری موفقیت تیم ، بخش یا سازمانی است که شما رهبری می کنید. باید شخصی بشه تعهد شما باید بیشتر از تعهد اعضای تیم شما باشد. اشتیاق شما باید بالا باشد. فداکاری شما باید بدون تردید باشد.

آیا در حال حاضر چنین تعهدی را نشان می دهید؟ در غیر این صورت ، باید خودتان را معاینه کنید تا مشخص شود آیا در شما وجود دارد یا خیر

  1. اگر شما متعهد به هدایت تیم خود به سمت پیروزی هستید ، تنها در صورتی می توانید به آن دست یابید که افراد مناسب را در تیم داشته باشید. به تمام مهارت های لازم برای رسیدن به اهداف خود فکر کنید. یادداشت بر داشتن. حالا آن لیست را با نام افراد تیم خود مقایسه کنید. اگر وظایف یا وظایفی وجود دارد که هیچ کس در تیم مناسب آنها نیست ، باید اعضای خود را به تیم اضافه کنید یا آنهایی را که دارید آموزش دهید.
  2. یکی دیگر از اجزای مهم برای هدایت تیم شما به پیروزی وحدت بینش است. کمی تحقیق غیررسمی انجام دهید تا بدانید چه چیزی برای اعضای تیم شما مهم است. از آنها بپرسید که می خواهند شخصاً به چه چیزی برسند. و از آنها بخواهید که هدف یا مأموریت تیم ، بخش یا سازمان را شرح دهند. اگر پاسخهای گوناگونی دریافت می کنید ، باید بر روی ایجاد یک دید واحد به طور واضح ، خلاقانه و پیوسته کار کنید تا همه در یک صفحه باشند. همچنین باید با هر یک از اعضای تیم کار کنید تا نشان دهید که چگونه اهداف شخصی می توانند با اهداف کلی تیم هماهنگ شوند.

 

 

قانون تحرک

حرکت بهترین دوست رهبر است

اگر همه اشتیاق ، ابزارها و افرادی را دارید که برای تحقق یک چشم انداز عالی به آنها نیاز دارید ، اما به نظر نمی رسد که سازمان خود را به حرکت درآورده و در مسیر درست حرکت کنید ، شما به عنوان یک رهبر در آب مرده اید. اگر نتوانید کارها را پیش ببرید ، موفق نخواهید شد. در چنین شرایطی به چه چیزی نیاز دارید؟ از قدرت بهترین دوست رهبر استفاده کنید: حرکت.

اگر می خواهید سازمان ، بخش یا تیم شما موفق شود ، باید قانون حرکت را بیاموزید و از آن در سازمان خود حداکثر استفاده را ببرید. در اینجا مواردی در مورد حرکت وجود دارد که باید بدانید:

  1. حرکت مبلغ کننده بزرگ است

قانون حرکت در محل کار به راحتی در ورزش قابل مشاهده است زیرا نوسانات حرکت در فاصله چند ساعت درست قبل از چشمان شما رخ می دهد. وقتی تیمی وارد بازی می شود ، به نظر می رسد که هر نمایشی کار می کند. به نظر می رسد هر ضربه ای گل می زند. به نظر می رسد تیم هیچ غلطی نمی کند. مخالفش هم درست است.

  1. حرکت باعث می شود که رهبران بهتر از آنها باشند

وقتی رهبران شتاب را در کنار خود دارند ، مردم فکر می کنند که نابغه هستند. آنها به کاستی های گذشته نگاه می کنند. آنها اشتباهات رهبران را فراموش کرده اند. شتاب دیدگاه همه را درباره رهبران تغییر می دهد. مردم دوست دارند خود را با برندگان معاشرت کنند.

  1. به پیروان کمک می کند که بهتر از آنچه هستند عمل کنند

وقتی رهبری قوی باشد و در یک سازمان شتاب ایجاد شود ، افراد برای انجام در سطوح بالاتر انگیزه پیدا می کنند. آنها فراتر از امیدها و انتظارات خود موثر می شوند.

 

قانون اولویت ها

رهبران از این موضوع آهگاهند که فعالیت لزوما موفقیت نیست

رهبران هرگز به جایی نمی رسند که دیگر نیازی به اولویت بندی نداشته باشند. این چیزی است که رهبران خوب به آن ادامه می دهند ، چه آنها یک شرکت میلیارد دلاری را رهبری کنند ، چه یک کسب و کار کوچک را اداره کنند ، چه یک کلیسا را ​​نگهبانی کنند ، یک تیم را راهنمایی کنند یا یک گروه کوچک را رهبری کنند. من فکر می کنم رهبران خوب به طور شهودی این را می دانند. با این حال ، همه رهبران از نظم و ترتیب اولویت بندی استفاده نمی کنند. چرا؟

اولین حرف را توجه به الویت ها میزند

زندگی همه رهبران موثر را بررسی کنید ، خواهید دید که آنها اولویت ها را در عمل به کار می گیرند. هر بار که نورمن شوارتزکوف فرماندهی جدیدی را بر عهده گرفت ، فقط به شهود رهبری خود تکیه نکرد. او همچنین اولویت های واحد را مورد بررسی مجدد قرار داد. لنس آرمسترانگ توانست هفت قهرمانی تور دو فرانس را به دست آورد زیرا اولویت های او رژیم تمرینی او را هدایت می کرد. وقتی روالد آموندسن کاشف موفق شد تیم خود را به قطب جنوب و به عقب ببرد ، تا حدی به دلیل توانایی او در تعیین اولویت های درست بود.

رهبران موفق طبق قانون اولویت ها زندگی می کنند. آنها تشخیص می دهند که فعالیت لزوماً یک موفقیت نیست. اما به نظر می رسد بهترین رهبران بتوانند با رعایت اولویت های متعدد در هر فعالیت ، قانون اولویت ها را برای آنها کار کنند. این در واقع آنها را قادر می سازد تا تمرکز خود را افزایش داده و تعداد اقدامات خود را کاهش دهند.

 

 

قانون از خودگذشتگی

یک رهبر برای اینکه صعود کند باید از خود گذشتگی داشته باشد

آیا فردی برای هدایت افراد دیگر قدم جلو می گذارد؟ برای هر فرد پاسخ متفاوت است. تعداد کمی این کار را برای زنده ماندن انجام می دهند. برخی این کار را برای کسب درآمد انجام می دهند. بسیاری تمایل به ایجاد یک تجارت یا سازمان دارند. دیگران این کار را می کنند زیرا می خواهند دنیا را تغییر دهند. این دلیل مارتین لوتر کینگ جونیور بود.

اگر می خواهید به بهترین رهبر تبدیل شوید ، پس باید مایل باشید که برای رهبری خوب فداکاری کنید.

در اینجا مواردی است که باید در مورد قانون ایثار بدانید:

  1. هیچ موفقیتی بدون فداکاری وجود ندارد

هر فردی که در زندگی به موفقیت هایی دست یافته است ، برای این کار فداکاری کرده است. بسیاری از افراد شاغل چهار سال یا بیشتر را اختصاص می دهند و هزاران دلار برای شرکت در کالج می پردازند تا وسایل مورد نیاز خود را قبل از شروع کار خود تهیه کنند. ورزشکاران ساعت های بی شماری را در سالن بدنسازی تمرین می کنند و خود را آماده می کنند تا در سطح بالایی اجرا کنند. والدین بیشتر اوقات فراغت خود را کنار گذاشته و منابع خود را فدا می کنند تا بتوانند فرزندان خود را به خوبی انجام دهند. رالف والدو امرسون ، شاعر و فیلسوف ، اظهار داشت: “برای هر چیزی که از دست داده اید ، چیز دیگری به دست آورده اید. و برای هر چیزی که بدست می آورید ، چیزی را از دست می دهید. ” زندگی یک سری معاملات است ، یک چیز برای دیگری.

  1. اغلب از رهبران خواسته می شود که بیش از دیگران تسلیم شوند

قلب رهبری این است که دیگران را بر خود ترجیح دهید. این کار را برای تیم انجام می دهد. به همین دلیل ، من معتقدم که رهبران باید حقوق خود را واگذار کنند. همانطور که جرالد بروکس ، سخنران و کشیش رهبری می گوید ، “وقتی رهبر می شوید ، حق فکر کردن در مورد خود را از دست می دهید.”

 

  1. شما باید بیدار باشید تا بمانید

اگر رهبران برای بالا آمدن باید تسلیم شوند ، پس برای بیدار ماندن باید بیشتر تسلیم شوند. آیا تا به حال به این فکر کرده اید که تیم های ورزشی چقدر به ندرت فصل قهرمانی پشت سر هم دارند؟ دلیل آن ساده است: اگر یک رهبر بتواند یک قهرمانی با تیم خود کسب کند ، اغلب تصور می کند که می تواند نتایج سال آینده را با انجام همان کارها تکرار کند. او تمایلی به فداکاری های اضافی در خارج از فصل ندارد تا خود را برای چالشی که سال آینده اغلب بزرگتر است آماده کند. اما موفقیت امروز بزرگترین تهدید برای موفقیت فردا است. و چیزی که یک تیم را به قله می رساند چیزی نیست که آن را در آنجا نگه می دارد. تنها راه بیدار ماندن ، تسلیم شدن بیشتر است. موفقیت رهبری مستلزم تغییر مداوم ، بهبود مستمر و فداکاری مداوم است.

 

قانون زمان بندی

زمان رهبری به همان اندازه مهم است
چه باید کرد و کجا باید رفت.

زمان بندی همه چیز است

رهبران خوب تشخیص می دهند که زمان رهبری به همان اندازه مهم است که باید چه کار کرد و کجا رفت. زمان بندی اغلب تفاوت بین موفقیت و شکست در یک تلاش است.

هر بار که یک رهبر حرکت می کند ، واقعاً تنها چهار نتیجه وجود دارد:

  1. اقدام نادرست در زمان اشتباه منجر به فاجعه می شود

رهبری که در زمان اشتباه اقدام اشتباه را انجام دهد ، مطمئناً بازتاب منفی خواهد داشت.

  1. اقدام درست در زمان اشتباه باعث مقاومت می شود

وقتی صحبت از رهبری خوب می شود ، داشتن چشم انداز برای جهت گیری سازمان یا تیم و دانستن چگونگی رسیدن به آن کافی نیست. اگر اقدامی درست انجام دهید اما آن را در زمان نامناسب انجام دهید ، ممکن است هنوز موفق نباشید زیرا افرادی که شما رهبری می کنید می توانند مقاوم شوند.

زمان بندی مناسب رهبری به چیزهای زیادی نیاز دارد:

درك كردن- رهبران باید درک کاملی از وضعیت داشته باشند.

بلوغ- اگر انگیزه رهبران درست نباشد ، زمان بندی آنها نیز مشخص می شود.

اعتماد به نفس- مردم از رهبرانی پیروی می کنند که می دانند باید چه کار کرد.

قاطعیت-رهبران وسواس انگیز ، پیروان شگفت انگیز ایجاد می کنند.

تجربه- اگر رهبران تجربه ندارند ، پس باید از دیگران که دارای آن هستند ، حکمت کسب کنند.

بینش- زمان بندی اغلب به موارد نامشهود بستگی دارد ، مانند حرکت و روحیه.

آماده سازی- اگر شرایط مناسب نیست ، رهبران باید آن شرایط را ایجاد کنند

افرادی که به طور طبیعی کارآفرین هستند اغلب دارای حس زمان بندی قوی هستند. آنها به طور شهودی می دانند که زمان انجام یک حرکت – استفاده از یک فرصت است. آنها گاهی در آن لحظات کلیدی در اعمال خود اشتباه می کنند. برادرم ، لری ، که تاجر بسیار خوبی است ، در این زمینه مربیگری من را بر عهده داشته است. لری می گوید بزرگترین اشتباهی که کارآفرینان و دیگر افراد در تجارت انجام می دهند این است که بدانند چه زمانی ضرر خود را کاهش دهند یا چه زمانی سرمایه گذاری خود را افزایش دهند تا بیشترین سود را کسب کنند. اشتباهات آنها ناشی از اقدام اشتباه در زمان مناسب است.

وقتی رهبر مناسب و زمان مناسب کنار هم قرار می گیرند ، اتفاقات باورنکردنی رخ می دهد. یک سازمان به اهداف خود می رسد ، پاداش های باورنکردنی می گیرد و شتاب می گیرد. موفقیت تقریباً اجتناب ناپذیر می شود. اگر به تاریخ تقریباً هر سازمانی نگاه کنید ، یک لحظه محوری پیدا خواهید کرد که رهبر مناسب در زمان مناسب اقدام مناسب را انجام داد و این سازمان را متحول کرد. وینستون چرچیل ، که بزرگی او در رهبری وابسته به قانون زمان بندی بود ، تأثیری را که رهبران می توانند ایجاد کنند – و رضایت آنها را می توانند تجربه کنند – هنگامی که اقدامات مناسب را در زمان مناسب انجام می دهند ، بیان می کند. او گفت: “لحظه خاصی در زندگی هر فردی فرا می رسد ، لحظه ای که آن شخص برای آن متولد شده است. این فرصت ویژه ، هنگامی که از آن استفاده می کند ، مأموریت خود را انجام می دهد – مأموریتی که برای آن واجد شرایط منحصر به فرد است. در آن لحظه ، او عظمت را می یابد. بهترین ساعت اوست. ” هر رهبری آرزو دارد آن لحظه را تجربه کند.

 

 

قانون رشد انفجاری

برای رشد بیشتر ،پیروان را رهبری کنید

برای چند برابر کردن رشد،رهبران را رهبری کنید

حرکت به جلو

رهبران طبیعتاً بی تاب هستند. حداقل همه رهبرانی که می شناسم هستند. رهبران می خواهند سریع حرکت کنند. آنها می خواهند دید تحقق یافته را ببینند. آنها از پیشرفت لذت می برند. رهبران خوب به سرعت ارزیابی می کنند که یک سازمان کجاست ، پروژه ای را که باید به آنجا برسد ، ارزیابی می کنند و ایده های قوی در مورد چگونگی دستیابی به آن دارند. مشکل این است که اکثر اوقات مردم و سازمان از رهبر عقب می مانند. به همین دلیل ، رهبران همیشه بین محل زندگی خود و مردمشان و جایی که باید باشند تنش ایجاد می کنند. من این تنش را در تمام زندگی ام تجربه کرده ام. در هر سازمانی که من عضو آن بودم ، احساس قوی داشتم که باید به کجا برسد. من حتی در کودکی چنین احساسی داشتم. (من همیشه در مورد جایی که باید برویم درست نبودم ، اما همیشه فکر می کردم می دانم!)

تمرکز متفاوت

تبدیل شدن به رهبری که رهبران خود را توسعه می دهد ، مستلزم تمرکز و نگرش کاملاً متفاوت از جذب و رهبری دنبال کنندگان است. این طرز فکر متفاوتی می خواهد. برخی از تفاوت های رهبرانی را که پیرو جذب می کنند و رهبرانی که رهبران خود را توسعه می دهند ، در نظر بگیرید:

هیجان ناشی از رهبر شدن است. وقتی صحبت می کنید ، مردم گوش می دهند. وقتی می خواهید کاری را انجام دهید ، می توانید افراد دیگری را برای کمک به شما دعوت کنید. داشتن فالوور می تواند به شما احساس نیاز و اهمیت دهد. با این حال ، این دلیل بسیار سطحی برای دنبال کردن رهبری است. رهبران خوب به خاطر پیروان خود و آنچه که می توانند پس از اتمام زمان رهبری خود پشت سر بگذارند رهبری می کنند.

وقتی شما رهبری گروهی از افراد را بر عهده دارید ، چه کسانی معمولاً بیشترین زمان و توجه را درخواست می کنند؟ ضعیف ترین افراد گروه. اگر به آنها اجازه دهید ، 80 درصد یا بیشتر وقت شما را مصرف می کنند. با این حال ، رهبران فعال که قانون رشد انفجاری را اجرا می کنند ، اجازه نمی دهند که 20 درصد پایین تمام وقت خود را صرف کنند. آنها به دنبال بهترین 20 درصد – افرادی با بیشترین پتانسیل رهبری – هستند و وقت خود را صرف توسعه آنها می کنند. آنها می دانند که اگر بهترین ها را توسعه دهند ، بهترین ها در بقیه کمک خواهند کرد.

یک ضرورت کار با 20 درصد پایین این است که شما باید دائماً با نقاط ضعف آنها کنار بیایید. افراد ناموفق معمولاً در زمینه اصول اولیه به کمک نیاز دارند. مشکلات در آن زمینه ها آنها را از دستیابی به عملکرد ثابت به طور منظم باز می دارد. با این حال ، وقتی با بهترین افراد خود کار می کنید ، می توانید نقاط قوت آنها را تقویت کنید.

رهبرانی که فقط پیروان خود را جذب می کنند و هرگز آنها را توسعه نمی دهند ، ارزش کسانی را که رهبری می کنند افزایش نمی دهند. با این حال ، وقتی رهبران برای توسعه رهبرانی که جذب می کنند وقت بگذارند ، سرمایه گذاری ارزشمندی در آنها انجام می دهند. هر لحظه ای که صرف می کنند به افزایش توانایی و نفوذ آنها کمک می کند. و این به آنها و سازمان سود می رساند.

 

قانون میراث

ارزش ماندگار یک رهبر با میراث او  اندازه گیری می شود

آیا می خواهید مردم در مراسم تشییع جنازه شما چه بگویند؟ این ممکن است یک سوال عجیب به نظر برسد ، اما ممکن است مهمترین چیزی باشد که می توانید از خود به عنوان یک رهبر بپرسید. اکثر مردم هرگز آن را در نظر نمی گیرند. و این خوب نیست ، زیرا اگر این کار را نکنند ، زندگی و رهبری آنها می تواند جهتی متفاوت از بزرگترین تأثیر بالقوه خود داشته باشد. اگر می خواهید رهبری شما واقعاً معنا داشته باشد ، باید قانون میراث را در نظر بگیرید. چرا؟ زیرا ارزش پایدار یک رهبر با جانشینی سنجیده می شود.

توسعه میراث رهبری خود

اگر می خواهید به عنوان رهبر بر نسل آینده تأثیر بگذارید ، پیشنهاد می کنم در مورد میراث خود بسیار عمدی عمل کنید. من معتقدم که هر شخصی میراثی به جا می گذارد. برای برخی مثبت است. برای دیگران منفی است. اما این چیزی است که من می دانم: ما انتخاب داریم که چه میراثی را به جای خواهیم گذاشت و باید کار کنیم و عمدی باشیم تا میراثی را که می خواهیم ترک کنیم. در اینجا نحوه:

  1. میراثی را که می خواهید ترک کنید ، بدانید

اکثر مردم به سادگی زندگی خود را می پذیرند -آنها را هدایت نمی کنند. من معتقدم که مردم باید درباره نحوه زندگی خود پیشگیرانه عمل کنند و معتقدم که این امر به ویژه در مورد رهبران صادق است.

  1. میراثی را که می خواهید ترک کنید ، زندگی کنید

من معتقدم که برای داشتن هرگونه اعتبار به عنوان یک رهبر ، باید آنچه را که می گویید باور دارید ، زندگی کنید. (من در قانون اساس استوار و قانون تصویر به آن پرداخته ام.) از آنجا که میراث من شامل افزودن ارزش با تأثیرگذاری بر رهبران است ، بیشتر توجه خود را بر رهبران متمرکز کرده ام و در تلاشهای خود بسیار عمدی بوده ام. تا آنها را رهبری کند.

  1. انتخاب کنید که چه کسی می خواهد بر اساس میراث خود را انجام دهد

من نمی دانم که می خواهید در زندگی به چه چیزی برسید ، اما می توانم این را به شما بگویم: میراثی در افراد زنده است نه چیزها. مکس دیپری ، نویسنده کتاب رهبری یک هنر است ، اظهار داشت: “جانشینی یکی از مسئولیت های کلیدی رهبری است.” با این حال قانون میراث چیزی است که به نظر می رسد تعداد کمی از رهبران آن را اجرا می کنند. اغلب رهبران انرژی خود را برای سازمانها ، ساختمانها ، سیستمها یا سایر اشیاء بی جان صرف می کنند. اما فقط مردم بعد از رفتن ما زندگی می کنند. هر چیز دیگری موقتی است.

 

برای ادامه میراث خود در چه کسی سرمایه گذاری خواهید کرد؟ در حالت ایده آل ، شما باید افرادی را انتخاب کنید که پتانسیل بالاتری نسبت به خود دارند که قادر خواهند بود “روی شانه های شما بایستند” و بیشتر از شما انجام دهند. از همین امروز سرمایه گذاری روی آنها را آغاز کنید.

همه چیز در رهبری بالا و پایین می شود

خب تا اینجا شما را با 21قانون انکار ناپذیر رهبری آشنا کردیم.آنها را بیاموزید ، آنها را جدی بگیرید و آنها را در زندگی خود به کار بگیرید. اگر آنها را دنبال کنید ، مردم شما را دنبال خواهند کرد. من بیش از سی سال است که رهبری را تدریس می کنم و در آن سالها به افرادی که آموزش داده ام چیزی گفته ام که اکنون به شما می گویم: همه چیز به رهبری بالا و پایین می شود. بعضی ها وقتی این را می گویم حرف من را باور نمی کنند ، اما واقعیت دارد. هرچه بیشتر در زندگی تلاش کنید ، بیشتر متوجه خواهید شد که رهبری تفاوت را ایجاد می کند. هر تلاشی که می توانید انجام دهید که شامل افراد دیگر می شود بسته به رهبری زنده می ماند یا می میرد

سرفصل های کتاب

نمی توانیم منتظر تغییر بمانیم
  • ابتدا افکار
  • بنابر این،از امیدواری خود بهره ببرید.
  • امید داشته باشید.
  • به دیگران امیدوار باشید.
  • به داشتن آینده‌ای بهتر امیدوار باشید
  • امید احساس نیاز را تغذیه میکند.
  • حس نیاز از درون شروع می‌شود
  • احساس نیاز تمایل را تغذیه میکند.
  • احساس نیاز موجب شجاعت میشود.
  • احساس نیاز موجب عمل می‌شود
  • بپیچ سمت راست اشتباهی
  • مسیر
عاملی برای تغییر شوید
  • عاملی برای تغییر باشید به چه معناست؟
  • پسر کشاورز با قلبی برای کمک به دیگران
  • تغییر به خودی خود رخ نمی‌دهد
  • تغییر با دلسوزی
  • چگونه میتوانید به عاملی برای تغییر تبدیل شوید.
  • تغییر از نیت‌های نیک به اقدامات نیک
  • به یک احتمال گرا تبدیل شوید
  • مالکیت را بپذیرید
  • از تغییرات گذشته خود به عنوان الهامی برای تغییرات آینده مشاهده کنید
  • از دیگران دعوت کنید تا به هدف شما ملحق شوند
  • اشتیاق خود را به اشتراک بگذارید
  • نظرشان را بپرسید
  • آنها را دعوت کنید تا ایده‌های شما را پرورش دهند
  • بپرسید آیا کاری است که می‌توانید با هم انجام دهید
  • روی کارهایی که می‌توانید انجام دهید تمرکز کنید
  • کاری انجام دهید
  • قلبی برای بنگلادش
به تنها چیزی که نیاز داریم یکدیگر است
  • هنگام قرنظینه در خانه بمانیم؟
  • یا باهم کار کنیم؟
  • حقایق تحول
  • "ما"مهم تر از "من" است.
  • چه کسی مهم از چگونه است
  • آنچه دارم بسیار مهم تر است از آنچه ندارم
  • مشکارکت مهمتر از همکاری است
  • دستورالعمل مشترک
  • سیستم اندازه گیری مشترک
  • فعالیت‌های مشارکتی
  • ارتباط ادامه دار
  • تیم پشتیبانی
  • برد در کنار یکدیگر
  • قلبی برای مردم و مغزی برای کسب و کار
  • کار تیمی جامعه
  • نیار به همدیگر در همه جا حفظ میشود
همگی با هم هم مسیر شویم
  • من
  • چرا مردم حول یک هدف گرد هم جمع می‌شوند
  • انسان‌ها به دنبال ارتباط با دیگران هستند
  • آنها می‌خواهند بخشی از چیزی بزرگتر از خودشان باشند
  • آنها میخواهند با عطا کردن ارزش دریافت کنند.
  • فقدان اتحاد
  • نداشتن هدافی مثبت
  • فقدان رهبری
  • فقدان حمایت سازمانی
  • فکر کردن به پول پاسخ اصلی است
  • تحول چگونه رخ می‌دهد
  • آبشار:از بالا به پایین،نیازمند رهبری است.
  • نردبان:از پایین به بالا،باعث جنبش و حرکت می‌شود.
  • قلب:از درون به بیرون،ارزش‌ها را در آغوش میگیرد.
  • دست‌های گره خورده:
  • پهلو به پهلو،نیازمند مشارکت است.
  • میزگرد:از کم به زیاد،رشد را امکان پذیر میکند
  • پل:از اینجا به آنجا،به تحول منجر می‌شود.
ارزش ِارزش‌ها را بیابید
  • یک مورد برای ارزش‌های نیک
  • ارزشِ ارزش‌های نیک
  • ارزش‌های نیک باعث تغییرات مثبت می‌شوند
  • ارزش‌های نیک همیشه به انسان‌ها ارزش اضافه میکند
  • ارزش‌های خوب باید شخصی باشند
  • ارزش‌های نیک استواری و استحکام خلق می‌کنند
  • ارزش‌های نیک اعتماد می‌سازند
  • ارزش‌های خوب جهان شما را تغییر می‌دهند
  • ارزش‌های نیک شما را با ارزش تر می‌کند.
تحول سر تک تک میز‌ها رخ می‌دهد.
  • من و راب
  • زندگی سر میز خوشایندتر است.
  • سر میز بنشینید
  • 1. گردهمایی‌های تحولی با افراد کمی شروع می‌شود.
  • 2.گردهمایی‌های تحولی وجه مشترکی برای افراد فراهم می‌کند
  • نزدیکی
  • محیط
  • تکرار
  • 3. گردهمایی‌های تحولی هویت افراد را مجدد شکل می‌دهد و تقویت می‌کند.
  • 4. میزگردهای تحولی بین آگاهی افراد و عملشان ارتباط برقرار می‌کنند
  • 5. گردهمایی‌های تحولی راهی برای دنبال کردن تحول به افراد هدیه می‌دهند.
  • 6. گردهمایی‌های تحولی به افراد کمک می‌کند تا زندگی‌های بهتری را با کمک دیگران بسازند
آنچه انجام می‌شود اندازه گیری می‌شود
  • چند وقت پیش
  • چه کسی حواسش به نمره هایش است؟
  • می توانید گوگلش کنید
  • اندازه گیری تحول
  • پنج قانون اصلی
  • 1.کشف
  • 2. طرح
  • 3. اجرا
  • 4. سند
  • 5. رویا
  • تحول یک روند است،نه یک مقصد
بهتر است به حرف زدن ادامه دهیم
  • تحول جامعه یک مکالمه مثبت است
  • زندگی کردن ورای پاسخ مثبت یعنی ایمان داشتن به فرصت‌ها واحتمالات
  • زندگی کردن در آن سوی پاسخ مثبت یعنی داشتن امید
  • زندگی فراتر از پاسخ مثبت یعنی مثبت حرف زدن
  • به صحبت کردن در بحران ادامه دهید
  • شاه راهی برای متیو
  • تولد قدرت
  • مکالمات متحول کننده
  • 1. مکالمات متحول کننده با واقعیت شروع میشوند.
  • 2. مکالمات متحول کننده با ارزش تر از ایده و راه حل هستند
  • 3. مکالمات متحول کننده امید بخش هستند
  • 4. مکالمات متحول کننده موفقیت‌ها را از طریق داستان سرایی جشن می‌گیرند.
  • چرا داستانها اینقدر موثر هستند؟
  • داستانهای خوب مردم را از نظر احساسی به حرکت در می‌آورد
  • داستانهای خوب حقایق را بیان می‌کنند
  • داستانهای خوب از یاد آدم نمی‌روند
  • داستانهای خوب دیگران را الهام می‌بخشد
  • 5. مکالمات متحول کننده باعث ایجاد یک جامعه ی حامی می‌شود.
  • 6. مکالمات متحول کننده پتانسیل افراد را فعال می‌کنند
نوبت شماست که جهانتان را تغییر دهید.
  • نقشه را دنبال کنید
  • مرحله 1: من می‌خواهم تغییری ایجاد کنم
  • مرحله دوم: با افرادی که تفاوت ایجاد می‌کنند
  • مرحله سوم: ارزشهای زنده‌ای که تفاوت ایجاد می‌کنند
  • مرحله ی چهارم:کاری انجام دهم که تغییری ایجاد کند
  • از هرجایی که مناسب دیدید شروع کنید.
  • روش خود را پیدا کنید
  • شما می‌توانید به تیم تحول ما ملحق شوید
  • شما می‌توانید جهانتان را تغییر دهید وقتی که...
  • قدم بعدی تان را بردارید.

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “فرمول تغییر”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *