مدل های روابط عمومی

مدل‌های روابط عمومی توسط جیمز ای. گرونیگ، نظریه‌پرداز برجسته روابط عمومی که چندین کتاب، مقاله، فصل و جوایز در زمینه روابط عمومی دارد، پیشنهاد کرد.

به گفته جیمز E.Grunig، چهار مدل از روابط عمومی وجود دارد:

• نمایندگی مطبوعاتی / عمومی

  مدل تبلیغاتی آژانس مطبوعاتی مدل PT Barnum نیز نامیده می شود. مدل تبلیغاتی آژانس مطبوعاتی از ارتباطات یک طرفه پیروی می کند که در آن جریان اطلاعات فقط از فرستنده به گیرنده است. فرستنده چندان نگران بازخورد، نظرات و غیره طرف دوم نیست.

  در مدل تبلیغات آژانس مطبوعاتی، کارشناسان روابط عمومی اعتبار سازمان را در بین مخاطبان هدف، ذینفعان، کارکنان، شرکا، سرمایه گذاران و سایر افراد مرتبط با آن از طریق دستکاری افزایش می دهند. بر اساس این مدل، سازمان ها کارشناسان روابط عمومی را استخدام می کنند که با استدلال و استدلال تصویر مثبتی از برند خود در ذهن مخاطبان هدف ایجاد کنند. آنها به سادگی با تحمیل ایده ها، افکار، داستان های خلاقانه برندشان، USP محصولات و غیره بر مشتریان بالقوه خود تأثیر می گذارند. جریان اطلاعات تنها از کارشناسان روابط عمومی به مخاطبان هدف صورت می گیرد. (ارتباط یک طرفه)

• مدل اطلاعات عمومی

  همانطور که از نام مدل اطلاعات عمومی پیداست، بر حفظ و ارتقای تصویر یک سازمان صرفاً از طریق پخش اطلاعات مرتبط و معنادار در میان مخاطبان/عمومی هدف تاکید می‌کند. کارشناسان روابط عمومی به انتشار مطبوعاتی، انتشار اخبار، انتشار ویدئویی یا هر ارتباط ضبط شده دیگری که اغلب به رسانه ها هدایت می شود، برای پخش اطلاعات در مورد برند خود در بین مردم وابسته هستند. خبرنامه ها، بروشورها، مجلات حاوی اطلاعاتی درباره سازمان، افراد کلیدی آن، محصولات، مزایای محصولات، توصیفات، داستان های موفقیت در فواصل زمانی معینی بین مخاطبان هدف برای جایگاه برند توزیع می شوند. در چنین مدلی، کارشناسان روابط عمومی باید خلاق باشند و استعداد نوشتن داشته باشند. آنها باید واقعاً در بیان افکار خود در کلمات معنادار که بر مشتریان و کاربران نهایی تأثیر می گذارد خوب باشند. مدل اطلاعات عمومی نیز حول محور ارتباط یک طرفه می چرخد ​​که در آن اطلاعات عمدتاً از فرستنده (کارشناسان سازمان و روابط عمومی) به گیرنده (مخاطبان هدف، کارکنان، سهامداران، کارمندان، سرمایه گذاران و غیره) جریان می یابد.

• مدل نامتقارن دو طرفه

  مدل نامتقارن دو طرفه روابط عمومی حول ارتباط دو طرفه بین هر دو طرف می چرخد، اما ارتباط تا حدی متعادل نیست. در این نوع مدل، کارشناسان روابط عمومی سازمان و برند خود را به طور کلی در ذهن مخاطبان هدف خود از طریق دستکاری قرار می دهند و عموم را وادار می کنند که همان گونه که می خواهند رفتار کنند. در مدل نامتقارن روابط عمومی دو طرفه، سازمان ها از نیروی انسانی و منابع خود برای اطلاع از واکنش ذی نفعان، سرمایه گذاران یا عموم مردم استفاده نمی کنند.

• مدل متقارن دو طرفه

  مدل متقارن دو طرفه روابط عمومی یک راه ایده آل برای افزایش شهرت یک سازمان در بین مخاطبان هدف است. طبق مدل متقارن دو طرفه، کارشناسان روابط عمومی برای قرار دادن برند خود در بین کاربران نهایی به ارتباطات دو طرفه وابسته هستند. جریان آزاد اطلاعات بین سازمان و سهامداران، کارکنان، سرمایه گذاران و بالعکس صورت می گیرد. تعارضات و سوء تفاهم ها با گفتگو و ارتباط متقابل حل می شود. یک ارتباط دو طرفه بین هر دو طرف صورت می گیرد و اطلاعات به شکل دلخواه خود جریان می یابد. بازخورد سهامداران و مخاطبان هدف نیز در نظر گرفته می شود.