مقدمه ای در مورد Forfaiting

فورفیتینگ وسیله مهمی برای تامین مالی کوتاه مدت برای شرکت هایی است که در تجارت خارجی زیاده روی می کنند. با دسترسی آسان به اطلاعات در مورد اعتبار طرفین، اهمیت قراردادهایی مانند فاکتورینگ کاهش می یابد. با این حال، تا آنجا که به تجارت خارجی مربوط می شود، هنوز یک خدمات مالی محوری است.

تعریف فورفیتینگ

اصطلاح “forfaiting” از کلمه فرانسوی “forfait” به معنای چشم پوشی از حق ناشی می شود. اساساً نوعی تأمین مالی بانکی به منظور تأمین مالی مورد نیاز سرمایه در گردش برای تجارت بین‌المللی است.

فورفیتینگ را می توان از بسیاری جهات با تخفیف قبوض مقایسه کرد. چرا که در صورت ترتيب فسخ نيز صادرکننده صرفاً سفته را تنزيل مي کند. در این صورت سفته توسط واردکننده ظهرنویسی شده و همچنین دارای پشتوانه ضمنی بانک واردکننده است که از طرف واردکننده اعتبار اسنادی گشایش کرده است.

با این حال، اکثر آژانس‌های فایتینگ قصد ندارند توافق را تا سررسید حفظ کنند. در عوض، این قراردادهای تنزیل شده به اوراق بهادار قابل معامله آزاد تبدیل می شوند. در اکثر کشورهای جهان بازار فعالی برای فورفایت قراردادها وجود دارد و بانک‌هایی که سرمایه مازادی دارند، به دنبال وام‌های سریع هستند و آن را جایگزینی ارزشمند می‌دانند.

بازار ثانویه قرارداد را با در نظر گرفتن تعهد بانک خارجی خریداری نمی کند. درعوض، آنها به قول آژانس پیش فروش می گویند که عوارض در تاریخ معینی به ارزش اسمی پرداخت می شود.

از این رو، زمان باقیمانده تا تاریخ سررسید و نیز شهرت نمایندگی فایتینگ در بازار ثانویه از اهمیت بالایی برخوردار است. آژانسی با شهرت بد برای فروش مجدد بدهی خود با مشکل مواجه خواهد شد.

چگونه کار می کند؟

• واردکننده و صادرکننده باید ابتدا یک معامله تجاری بین المللی را انجام دهند. به این معنی که باید فاکتور تهیه شود و کالا برای واردکننده ارسال شود و در بازه زمانی 1 تا 180 روزه قابل دریافت باشد. 

   

• صادرکننده باید به اسناد و سفته‌های واردکننده که حق دریافت وجه کالا را به او می‌دهد دسترسی داشته باشد. اکثر آژانس‌های فقیرکننده اعتبار اسنادی غیرقابل برگشتی را ترجیح می‌دهند که کاملاً قابل پرداخت باشد و توسط یک بانک حلال تضمین شده باشد. سپس صادرکننده باید مایل باشد که این اسناد را به نفع آژانس‌های فایتینگ امضا و تأیید کند. 

   

• فورفایتینگ برای معاملاتی اتفاق می‌افتد که مقادیر زیادی دلار در آن دخیل هستند. در صورتی که این مبلغ برای یک آژانس واحد برای تامین مالی بسیار زیاد باشد، این آژانس ها ممکن است یک سندیکا بین خود تشکیل دهند و مبلغ مورد نیاز را در اختیار صادرکننده قرار دهند. 

   

• آژانس فدرال این سفته را با نرخ بهره معینی تخفیف می دهد که نشان دهنده ریسکی است که آنها با پذیرش این سفته از یک خریدار خارج از کشور متعهد می شوند و بقیه پول را به صادرکننده تحویل می دهند. 

   

• از آنجایی که فورفیت همیشه بدون رجوع است، صادرکننده به سادگی از معامله خارج می شود. آژانس متعهد به دریافت وجه از بانک واردکننده است، در غیر این صورت، به سادگی باید بدهی‌ها را به‌عنوان بدهی‌های معوق رد کرده و زیان را متقبل شود. 

مزایای

• فورفایتینگ شامل فروش حساب های دریافتنی بدون رجوع است. از این رو، به سادگی ریسک اعتباری و ریسک کشور را از دفاتر صادرکننده حذف می کند. 

   

• Forfaiting دسترسی آسان و راحت به امور مالی را فراهم می کند. از این رو، به صادرکننده این امکان را می دهد که در هنگام ساختاربندی معاملات، انعطاف پذیر باشد. ارزش افزوده در نتیجه معامله اهمیت بیشتری پیدا می کند و مسائل جزئی مانند مسائل سرمایه در گردش به راحتی قابل رسیدگی است. 

   

• فورفایتینگ سایر دارایی های تجاری صادرکننده را در نظر نمی گیرد. هیچ یک از جریان های نقدی یا دارایی های جاری. 

   

• فورفیتینگ همچنین ریسک تغییرات قیمت ارز را از صادرکنندگان به آژانس فورفایتینگ منتقل می کند. 

Forfaiting در مقابل فاکتورینگ

خدمات مالی فاکتورینگ ممکن است در مقایسه با فورفیتینگ بسیار شبیه به نظر برسد. بسیاری از مردم تمایل دارند بین این دو اشتباه گرفته شوند. بنابراین مهم است که بین آنها تفاوت قائل شویم. تفاوت های فاکتورینگ و فورفیتینگ به شرح زیر است:

• فاکتورینگ ممکن است برای تجارت خارجی باشد یا نباشد. با این حال، قراردادهای فورفیتینگ منحصراً زمانی تنظیم می شوند که تجارت خارجی در میان باشد. 

   

• فاکتورسازی بدون رجوع به ترتیبی عمل می کند که در آن یک شرکت فقط پردازش حساب های دریافتنی خود را به شرکت دیگری برون سپاری می کند. ممکن است هیچ تامین مالی در یک ترتیب فاکتورینگ وجود نداشته باشد. با این حال، پیش فایده یک قرارداد تامین مالی 100٪ خالص است. 

   

• یک قرارداد فاکتورینگ ممکن است به عامل اجازه دهد برخی از ریسک های اعتباری و کشوری را برای فروشنده تخلیه کند. با این حال، یک قرارداد فسخ اجازه چنین امتیازاتی را نمی دهد. آژانس ارائه دهنده خدمات فورفیتینگ چاره ای جز تحمل خطرات خود ندارد. 

   

• فاکتورینگ ترتیبی است برای مطالباتی که سررسید آن در یک دوره کوتاه مثلا یک ماهه است. با این حال، فایتینگ توافقی است برای مطالباتی که سررسید آنها در طولانی مدت است. فورفیت معمولاً برای مطالباتی انجام می شود که ممکن است شش ماه بعد وصول شوند و در نتیجه آن را معادل یک وام کوتاه مدت می کند.