کوچینگ مدیران

دوره آموزشی مهارت های کوچینگ ورزشی

کوچینگ ورزشی مانند هر جنبه دیگری از ورزش دشوار و سخت است. مربیگری خوب و مربیگری ضعیف اغلب بر روی هر ورزشکار یا یک تیم تأثیر می گذارد و می تواند به تناسب خود جهت مربیگری بزرگتر شود. مربی ورزشی کامل و آموزش دیده ظاهراً شخصیتی چند بعدی است که دارای طیف وسیعی از مهارت های فنی، ارتباطی و بین فردی است.

هیچ منبعی وجود ندارد که مربیان ورزشی قوی از آن تولید شوند. بسیاری از مربیان موفق بازیکنان ورزشی با استعدادهای فیزیکی متوسط ​​بودند. دیگران مهارت های مربیگری را از طریق آموزش رسمی آکادمیک یا موسسه ورزشی توسعه دادند. همه مربیان ورزشی باید دارای ویژگی های خاصی باشند، برخی از آنها در مقیاس های بزرگتر از سایرین، برای ارائه هدایت موثر به ورزشکاران یا تیم های خود. یک ویژگی مهم دانش فنی این ورزش است. اشتیاق به این ورزش به تنهایی یک دارایی مربیگری است، اما عشق به بازی در انزوا، زمینه کافی برای اثربخشی مربیگری نیست. در حالی که ممکن است ضروری نباشد که مربی دارای نبوغ تاکتیکی باشد (اگرچه هر چه فرد به سمت رقابت های نخبه پیش برود، تاکتیک های مهم تری در نظر مربیگری اولیه خواهد بود). مربی باید پایه و اساس کاملی در مبانی ورزش داشته باشد، در غیر این صورت مربی نمی تواند در برنامه های تمرینی یا مسابقات رقابتی هدایت لازم را به ورزشکاران ارائه دهد. که دردر آمریکای شمالی ، مربی فنی آگاه گاهی به کسی گفته می‌شود که «Xs و Os» را می‌فهمد، اشاره‌ای به کمک‌های بصری که اغلب توسط مربیان برای ترسیم یک نمایشنامه یا یک مانور استفاده می‌شود.

کوچینگ ورزشی

سایر مهارت های کوچینگ شامل تهیه برنامه های تمرین بدنی و برنامه ریزی تمرین است. دانش فنی ورزشی به مربی این امکان را می دهد تا برنامه ریزی کند که چگونه ورزشکاران مهارت های خود را برای رقابت به بهترین شکل توسعه دهند. بخش مهم مربیگری، ایجاد اهداف کلی عملکرد واقعی است. برای دستیابی به چنین اهدافی، مربی کامل برنامه‌های آموزشی را توسعه می‌دهد که بر مفهوم دوره‌بندی تمرین استوار است. از طریق دوره‌بندی، مربی یک سال تمرینی را برنامه‌ریزی می‌کند که به دوره‌های کلی پیش‌فصل، فصل رقابتی، و فصل خارج از فصل تقسیم می‌شود و هر یک از این دوره‌ها به دوره‌های فرعی تقسیم می‌شوند تا رویدادهایی مانند مسابقات ویژه یا توانبخشی آسیب دیدگی را در نظر بگیرند. . برنامه ریزی کلان فصل دو و میدانی همراه با برنامه ریزی خرد است که یک مربی برای آماده سازی تمرینات و جلسات تمرینی فردی به کار می گیرد. تمام تمرینات به سمت یک هدف آموزشی هدایت می شوند که به نوبه خود باید به سمت یک هدف رقابتی یا عملکردی متمایز متمرکز شود. یک مربی باید درک کاملی از عملکرد و عملکرد بدن از هر نظر داشته باشد، زیرا اگر می‌خواهد تمرین بدون فراتر رفتن از توانایی‌های ورزشی به حداکثر برسد، مربی باید از محدودیت‌های توانایی‌های انسانی قدردانی کند.

آموزش ذهنی و روانی برای ورزشکاران بسیار مهم است. مربی اصلی ترین پشتیبان انگیزشی برای ورزشکاران فردی و تیمی است. این مربی است که لحن را برای کیفیت جلسات تمرینی تعیین می کند. مربیان همچنین تلاش برای ایجاد انگیزه و حفظ کنترل عاطفی ورزشکار در طول مسابقه را هدایت می کنند.

یک مربی باید توانایی تاکتیکی خود را در شرایط رقابتی به دیگران منتقل کند. بسیاری از مربیان در شناسایی حریف و طراحی یک استراتژی بسیار ماهر هستند که معمولاً به عنوان توسعه یک برنامه بازی توصیف می شود. اجرای برنامه بازی توسط یک تیم اغلب به توانایی مربی در انجام تنظیمات تاکتیکی در طول مسابقه بستگی دارد. یک مربی باید یک کنترل عاطفی قاطعانه ایجاد کند تا تأثیر نیروهای رقابتی خارجی مانند داوری و سر و صدای جمعیت را به حداقل برساند تا برنامه بازی را اجرا کند یا مطابق با شرایط، تغییراتی در برنامه ایجاد کند. یک مربی موثر در یک موقعیت بازی معمولاً می تواند تا حدی از این تأثیرات جدا شود بدون اینکه ارتباط خود را با وضعیت عاطفی تیم یا ورزشکار فردی از دست بدهد.

به طور کلی، مربی در بسیاری از موارد پشتیبان شخصی اولیه ورزشکار خواهد بود. مربیگری در قلب خود یک رابطه اعتماد بین مربی و ورزشکار است. در بهترین حالت، مربی یک شخصیت فوق‌العاده تأثیرگذار در زندگی ورزشکار است، یک مربی ورزشی که ورزشکار با او پیوند عاطفی قدرتمندی دارد. مربی موفق در هر شرایطی منافع ورزشکار را بر منافع خود ترجیح می دهد. در موارد نادرتر، مربی اغلب با نیت خوب تبدیل به یک سونگالی می شود، هیپنوتیزم کننده ای که ورزشکار را در هر جنبه ای از زندگی اش کنترل می کند. چنین مربیانی اغلب وظیفه اصلی خود را برای توسعه مهارت های ورزشکار از دست می دهند و در عوض ورزشکار را به بخشی از دستور کار شخصی مربی تبدیل می کنند. چنین موقعیت هایی در نهایت هم برای ورزشکار و هم برای مربی خود ویرانگر است.

چشم انداز و اهداف کلی برنامه  کوچینگ ورزشی

چشم انداز کلی برنامه کوچینگ ورزشی جهت داشتن سلامتی و آرامش روحی  ، بهبود وضعیت بدنی و حضور در فعالیت‌های خلاقانه و سرمایه‌گذاری در بهترین نسخه خود است.

اهداف کلی برنامه کوچینگ ورزشی عبارتند از:

۱. بهبود تناسب اندام و وضعیت بدنی

۲. افزایش سطح انرژی ، انگیزه و اعتماد به نفس

۳. کاهش وزن و بهبود رژیم غذایی

۴. افزایش قدرت و انعطاف پذیری

۵. کاهش استرس و اضطراب

۶. ایجاد آرامش و رضایت از زندگیِ فعلی

۷. بهبود روحیه و تمرکز

۸. رسیدن به اهداف شخصی و حرفه ای

به طور خلاصه ، برنامه کوچینگ ورزشی به عنوان یک راهکار موثر برای بهبود سلامتی جسمانی و روحی است. شاید بتوان گفت که این برنامه باعث بهبود کیفیت زندگی و افزایش بهره‌وری در کار و زندگی خانوادگی می‌شود.

 

جزئیات  دوره کوچینگ ورزشی :

دوره کوچینگ ورزشی اولین قدم در راه بهبود وضعیت بدنی و سلامتی شماست. در این دوره، شما با مربی ورزشی خود مشاوره‌ای تنظیم خواهید کرد تا بهترین نحو از ورزش و تمرینات استفاده کرده و از بیشترین نتیجه ممکن برخوردار شوید. برنامه کوچینگ ورزشی باید مورد توجه مربی قرار بگیرد تا به نتایج بهینه دست یابید.

اولین گام در این دوره تعیین هدف اصلی و رتبه بندی اولویت های شما است. پس از آن، مربی ورزشی شما باید برنامه ورزشی شما را بر اساس این اولویت ها آماده کند. این برنامه شامل تمریناتی مانند کار با وزن ها، کارهای کاردیو، تناسب اندام، اصلاح موقعیت بدن و تمرینات تعادل و استقامت است.

باتوجه به وضعیت جسمانی شما، ممکن است ابتدا به شما توصیه شود که با تمرینات سبک شروع کنید و تدریجاً به تمرینات سنگین‌تر انتقال داده شوید. ضروری است که همیشه به جای انجام تمرینات فشرده به صورت پشت سر هم، استراحت بین حرکات داشته باشید و برای پیشگیری از آسیب دیدگی‌های جسمی، قبل از هر تمرینی باید شامل گرم شدن و کشش عضلات باشید.

همچنین، نکات غذایی، خواب، و استراحت نیز در برنامه کوچینگ ورزشی مورد توجه قرار می‌گیرد. مربی ورزشی شما معمولاً یک رژیم غذایی مناسب و نکات مهم در رابطه با خواب و استراحت به شما توصیه خواهد کرد.

به طور کلی، دوره کوچینگ ورزشی شامل برنامه‌ای هست که توسط یک مربی ورزشی برای شما تنظیم می‌شود و از شما نیاز دارد که با دقت اجرا شود. با تمرین و پیشرفت در طی این دوره، شما می‌توانید به اهداف خود در حوزه سلامتی و بهبود وضعیت بدنی نزدیکتر شوید.

تعداد ساعات تماس دانش‌آموز:

این برنامه برای یک سال طراحی شده است، تکالیف و سایر فعالیت‌های آموزشی غیر مربی وجود دارد که باید ظرف 30 روز پس از تحویل برنامه تکمیل شود.

اهداف آموزشی دوره کوچینگ ورزشی: 

اهداف آموزشی دوره کوچینگ ورزشی به هدف به حداکثر رساندن مزایای برنامه ورزشی شما می‌پردازد و به شما اجازه می‌دهد که به بهترین شکل ممکن و به دنبال هدف خود از ورزش برخوردار شوید. برخی از اهداف آموزشی دوره کوچینگ ورزشی عبارتند از:

۱. ارائه اطلاعات به شما در رابطه با انواع تمرینات ورزشی

۲. برنامه ریزی برای هماهنگی تمرینات ورزشی با همراهی یک مربی مجرب

۳. ارائه تمرینات تعادل و اصلاح موقعیت بدن

۴. پشتیبانی و تشویق شما در طول دوره تمرینات

۵. تمریناتی که به شما کمک می‌کند قدرت، استقامت و انعطاف پذیری بدنتان را افزایش دهد.

۶. مشاورۀ در رابطه با یک رژیم غذایی بهینه

۷. تمرینات هوازی برای افزایش سطح انرژی، تعادل عملکرد و کنترل وزن

۸. تمرینات برای کاهش استرس و اضطراب و بهبود روحیه

۹. برنامه ریزی و کنترل تمرینات و تعیین تکرار و جلسات تمرینات

۱۰. شناسایی و پیگیری هدف‌های ورزشی خود

هدف کلی دوره کوچینگ ورزشی بهبود وضعیت بدنی شما است. با پیشرفت و توسعه برنامه، شما می‌توانید هدف‌های بلندمدت خود را از جمله رسیدن به کمترین وزن، افزایش قدرت و بهبود عملکرد در ورزش‌های دیگر مثل دویدن و قدرت گرفتن، دستیابی به تعادل و استقامت بالا و خودکنترل بیشتر بر روی بدن خود را داشته باشید.

فلسفه کوچینگ :

فلسفه کوچینگ ما از روانشناسی کوچینگ تحول آفرین نشأت می گیرد. بهترین شیوه های کوچینگ در محل کار. این برنامه ماهیتی جذاب و کاربردی برای زبان آموز دارد. تمام مطالب دوره بر اساس اصول یادگیری بزرگسالان و روانشناسی طراحی شده است.

تاریخ ها و مکان ها دوره کوچینگ مدیران:

این یک برنامه درخواستی برای شرکت ها و سازمان هایی است که مایل به معرفی مهارت های مربیگری در سازمان خود هستند. برای دعوت از ما برای آوردن این دوره به سازمان شما تماس بگیرید.

زبان برنامه دوره کوچینگ ورزشی :

فارسی

نحوه تحویل:

این دوره به صورت آموزش طولانی مدت و در یک سال انجام می شود

شرکت کنندگان مورد نظر در دوره کوچینگ ورزشی :

شرکت کنندگان مورد نظر در دوره کوچینگ ورزشی می‌توانند افرادی با هر سطح تناسب اندام و تجربه ورزشی باشند. افرادی که به دنبال بهبود وضعیت بدنی خود، افزایش سطح انرژی، خودشناسی بیشتر و بهبود روحیه و استرس باید از این دوره استفاده کنند.

بعضی از موارد می‌توانند عبارت باشند از:

۱. افرادی که قصد دارند وزن خود را کاهش دهند.

۲. افرادی که قصد دارند وضعیت بدنی خود را بهینه کنند.

۳. افرادی که به دنبال تقویت عضلات و افزایش قدرت هستند.

۴. افرادی که به دنبال افزایش تعادل و اصلاح موقعیت بدن هستند.

۵. افرادی که به دنبال کاهش استرس و اضطراب هستند.

۶. افرادی که به دنبال بهبود روحیه و افزایش انگیزه هستند.

۷. افرادی که به دنبال افزایش قابلیت تمرکز هستند.

همچنین، افرادی که در ورزش‌های خاصی مثل بدنسازی، کوهنوردی، دویدن، شنا، تنیس و… فعالیت می‌کنند و به بهبود عملکرد خود در آنها دنبال می‌کنند، می‌توانند از این دوره استفاده کنند. هرکسی می‌تواند از دوره کوچینگ ورزشی به منظور بهتر شدن وضعیت بدنی و بهبود سلامتی خود استفاده کند، با هر سطح تجربه ورزشی که دارد.

پیش نیاز دوره کوچینگ ورزشی:

هیچ پیش نیازی برای این دوره وجود ندارد، اما ما با سازمان هایی که مایل به اجرای این برنامه هستند صحبت می کنیم تا مطابقت با اهداف سازمانی، تیمی و فردی آنها را تایید کنیم.

سیاست های پرداخت شهریه، برداشت و بازپرداخت:

قیمت این برنامه بستگی به تعداد شرکت کنندگان و مکانی دارد که سازمانی که مایل است مربیان ما برای ارائه این دوره سفر کنند. هزینه ها / پرداخت ها غیر قابل استرداد است.

کوچینگ ورزشی

……………………….

یک مربی ورزشی چه می کند؟

گزینه های شغلی مختلفی در دنیای ورزش وجود دارد، و اگر می خواهید به دیگران کمک کنید و الهام بخش آنها باشید تا بهترین باشند، تبدیل شدن به یک مربی ورزشی (یا معلم PE) ممکن است برای شما مناسب باشد.

این یک شغل پر ارزش است که بسیاری به دلیل عشق به یک ورزش خاص و اشتیاق به انتقال تجربیات شخصی، دانش و اشتیاق به دیگران، آن را انتخاب می کنند.   هر ورزشکار و تیم ورزشی در پشت صحنه مربیانی دارد که به آنها در سفر ورزشی کمک می کند، و برخی در رشته های خود به اندازه افرادی که مربیگری می کنند مشهور و مورد احترام هستند، مانند هری ردنپ (فوتبال)، سر کلایو وودوارد (اتحادیه راگبی) ، کریستین مالکوم (دو و میدانی) و بیل فرنیس (شنا).   بنابراین، چه کمک به کودکان محلی برای بهبود مهارت‌های فوتبالی‌شان باشد، چه هدف شما همکاری با یک ورزشکار حرفه‌ای یا تیم ورزشی، در اینجا چند نکته وجود دارد که باید بدانید.

مربی ورزشی چه می کند؟

به عنوان یک مربی ورزشی، نقش شما کمک به ورزشکاران در هر سن و توانایی برای رسیدن به پتانسیل ورزشی خود است.   شما می توانید با یک تیم محلی (به عنوان مثال ژیمناستیک زیر 10 ساله/فوتبال/شنا) به صورت داوطلبانه یا نیمه وقت کار کنید یا با یک تیم حرفه ای یا ورزشکار به صورت تمام وقت کار کنید.

یک مربی باید بتواند نقاط قوت و ضعف افراد را درک کند و انگیزه را در افرادی که با آنها کار می کنند ارتقا دهد و حفظ کند.   آنها از مهارت های مختلفی برای تجزیه و تحلیل عملکرد فردی و تیمی استفاده می کنند و آموزش هایی را برای بهبود نتایج و بازده ورزشی ارائه می دهند.

نقش ها و مسئولیت ها

مهارت های کلیدی مورد نیاز عبارتند از:

  • دانش و تجربه عالی از ورزش
  • دانش بدن انسان برای به حداکثر رساندن نتایج و کاهش خطرات آسیب
  • مهارت های ارتباطی و تدریس خوب
  • مهارت های تحلیلی
  • توانایی های حل مسئله
  • مهارت های افراد خوب

داشتن توانایی همدلی و الهام بخشی نیز کلیدی است، زیرا تأثیر یک مربی می‌تواند تأثیر عمیقی بر کسانی که مربیگری می‌کنند، هم از نظر ورزش و هم در رابطه با آینده شغلی و مهارت‌های زندگی‌شان داشته باشد.

یک روز از زندگی یک مربی ورزشی

چیزی به نام یک روز معمولی برای یک مربی ورزشی وجود ندارد – و الگوهای کاری بسته به اینکه مشتری چه کسی باشد متفاوت است.   مربیان می توانند به صورت پاره وقت با تیم های محلی کار کنند یا تمام وقت با ورزشکاران حرفه ای یا تیم های ورزشی کار کنند، اما در هر صورت، تقریباً مطمئناً کار استاندارد 9 تا 5 بعد از ظهر دوشنبه تا جمعه نخواهد بود، به خصوص که بسیاری از ورزش ها در آخر هفته با هم رقابت می کنند.

به طور کلی، یک مربی بیشتر اوقات در یک باشگاه تیمی یا مرکز آموزشی مستقر است، اما باید با ورزشکار یا تیم خود به مسابقاتی که می تواند محلی، ملی یا بین المللی باشد، سفر کند.

چگونه یک مربی ورزشی شویم

جوایز و صلاحیت های حرفه ای (از جمله مجوز سرویس افشای پیشرفته و ممنوعیت (DBS))، گام مهمی برای تبدیل شدن به یک مربی ورزشی است – چه در فعالیت های اجتماعی باشد و چه در ورزش با عملکرد بالا. اگر مربیگری با عملکرد بالا چیزی است که می خواهید انجام دهید، مدرک ورزشی بسیار سودمند خواهد بود و ممکن است لازم باشد تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد نیز ادامه دهید. مدرک مربیگری و تربیت بدنی BSc ما راه خوبی برای شروع حرفه مربیگری شما است و کارکنان مجرب ما به شما کمک می کنند تا تجربه و مهارت هایی را که برای ایجاد تفاوت واقعی نیاز دارید به دست آورید.       این شامل ارائه جوایز متعدد به عنوان بخشی از مدرک می شود تا به شما در ایجاد رپرتوار مدارک مربیگری کمک کند، اگرچه برای کسب تجربه نیازی نیست برای شروع مدرک خود منتظر بمانید.   اگر مربیگری برای شما جذاب است، توصیه می کنیم با یک مدرسه یا تیم ورزشی محلی تماس بگیرید تا به آنها کمک کنید، تجربیات ارزشمندی به دست آورید، و سفر خود را برای کمک به دیگران در بهترین حالت ممکن آغاز کنید.

اگر به اهمیت مربیگری اعتقاد داریم، باید به اهمیت آموزش مربی نیز اعتقاد داشته باشیم.

ما به عنوان مربی از تجربه و دانش بیشتر خود برای هدایت ورزشکاران در مسیر پیشرفت موثر استفاده می کنیم. مربیان مربی نیز همین کار را برای مربیان انجام می دهند.

به ورزشکاری در تیم خود چه می‌گویید که می‌گوید به همان اندازه که شما می‌توانید او را مربیگری کنید، می‌تواند خودش را مربیگری کند؟ اگر ما این را به عنوان غرور، نزدیک‌اندیشی، یا «کاهش مربیگری ضعیف» از سوی ورزشکار رد کنیم، چرا به خودمان اجازه می‌دهیم که همان منطق را برای دنبال نکردن آموزش رسمی مربیگری کنیم؟

با این حال، این همان چیزی است که مربیان پیشنهاد می‌کنند: من می‌توانم خودآموزی مؤثرتری نسبت به یک مربی-آموزگار حرفه‌ای به من آموزش دهم.

اگر در حال خواندن این مقاله هستید، احتمالاً به این دلیل است که حداقل به ایده آموزش مربی باز هستید، بنابراین من این بخش را مختصر نگه می دارم و به برخی نکات مهم در اهمیت آموزش مربیگری ورزشی می پردازم.

چقدر برای زمان، پول و انرژی خود ارزش قائل هستید؟

پیگیری آموزش رسمی مربیگری ورزشی به خود و دیگران نشان می دهد که برای پیشرفت حرفه ای به اندازه کافی برای سرمایه گذاری در این زمینه ارزش قائل هستید. به عنوان یک دانشجوی فارغ التحصیل، وقتم را جدی‌تر می‌گرفتم، به مواد درسی توجه بیشتری می‌کردم، و انرژی‌ام را بیشتر از همیشه به عنوان یک مربی در درس‌هایم صرف می‌کردم و وقت آزاد برای خواندن وبلاگ، تماشای ویدیوی یوتیوب داشتم. یا در یک کلینیک آخر هفته شرکت کنید.

هزینه ای برای خودآموزی وجود دارد که اغلب به حساب نمی آید (برخلاف هزینه آشکارتر برنامه آموزش رسمی). این هزینه هم شامل زمان و هم پول می شود. برای مربیان پرمشغله به اندازه کافی سخت است که برای خواندن، تأمل و به کار بردن مطالب جدید بدون بار اضافی در دستیابی و ارزیابی منابع معتبر و دقیق وقت بگذارند. در نتیجه، ما معمولاً به مطالبی مانند وبلاگ‌ها، ویدیوها و شاید چند کتاب ارزان‌قیمت روی می‌آوریم که مصرف آسانی دارند. این منابع در تصویر کلان آموزش مربیگری ورزشی قابل قبول هستند، اما باید با منابع آکادمیک بیشتری مانند مقالات پژوهشی و کتاب های درسی همراه باشند.

من ارزش بیشتری از زمان و انرژی صرف شده در طول دوره تحصیلات تکمیلی خود در دانشگاه دنور به دست آوردم. این به لطف اعتمادی بود که به مربیان مربی با تجربه، تحصیل کرده و واجد شرایط برای انتخاب، سازماندهی و ارائه مطالب سخت و چالش برانگیز داشتم.

جامعه ای با حمایت و راهنمایی مداوم

هنگامی که در یک برنامه تحصیلات تکمیلی [کیفی] غوطه ور می شوید، توسط اساتید و دانشجویانی احاطه می شوید که به ارزش آموزش مربی نیز شدیداً باور دارند. همسالان شما مشتاق خواهند بود تا خود را به عنوان مربی بهتر توسعه دهند، که به نوبه خود انگیزه بیشتری برای انجام همین کار به شما می دهد.

کیفیت روابط و بحث‌هایی که در بخش نظرات وبلاگ‌ها و ویدیوهای یوتیوب، و همچنین در کلینیک‌های آخر هفته و برنامه‌های صدور گواهینامه یافت می‌شوند، به هیچ وجه به روابط معنی‌داری که با همکلاسی‌ها و استادانم ایجاد کردم، نزدیک نبود.

بودن با افراد همفکر غیرقابل انکار انگیزشی است و مزایای عملی یادگیری از سایر افراد با تجربه و با تجربه را به همراه دارد.

ورزشکاران از مربیان چه نیازی دارند؟

آنچه ورزشکاران از مربیان نیاز دارند بستگی به ورزش، ورزشکار و زمینه دارد. ما می‌توانیم این را از طریق آزمون و خطا فردی یا از طریق قرار گرفتن در معرض منابع و مربیان مجرب برای کمک به ما در این راه بیاموزیم. اگر فقط تجربه شخصی خود را دارید که می توانید از آن استفاده کنید، احتمالاً نوع کوچینگی را که دریافت کرده اید یا نوع مربیگری را که می خواهید دریافت کنید تکرار کنید. این ممکن است در چندین زمینه مناسب یا مؤثر نباشد.
علی‌رغم تفاوت‌های زمینه‌ای در ورزش (از ورزش‌های جوانان تا برنامه‌های رقابتی دبیرستان و دانشگاه، تا ورزش با عملکرد بالا یا حرفه‌ای، تا مهارت‌های ورزشی)، همه ورزشکاران دارای سطحی از نیازهای اساسی روانی اجتماعی، از جمله استقلال، شایستگی، و ارتباط هستند. این نیازها ممکن است در حال حاضر حتی مهمتر از دهه های گذشته باشد، زیرا ورزشکاران توانایی بیشتری در انتخاب محیط مربیگری و ورزشی خود دارند. وقتی مربیان این نیازهای اولیه را برآورده نمی‌کنند، نباید تعجب کنیم که چرا ورزشکاران از خانه دورتر می‌روند، مربیان خصوصی استخدام می‌کنند، به دنبال مربیگری آنلاین هستند، یا برنامه‌ها یا مدارس را برای یافتن محیطی که این کار را انجام می‌دهند، انتقال می‌دهند.
افزایش عملکرد ورزشی یکی از عناصر مهم مربیگری است. ورزشکاران به مربی نیاز دارند که بتواند رشد فنی، تاکتیکی و بدنی آنها را به طور موثر هدایت کند تا به آنها در پیشرفت ورزششان کمک کند. مربیان می توانند از انواع روش های آموزشی برای ارتقای دانش خود در این زمینه استفاده کنند. آموزش رسمی که بخشی از یک برنامه درسی ساختاریافته در زمینه فیزیولوژی، یادگیری حرکتی، شناخت و روانشناسی، تأثیر پیری بر تمرینات و موارد دیگر است، همگی برای توانایی ما در کمک به ورزشکاران برای بهبود عملکرد ورزشی خود بسیار مهم است.

آموزش غیر رسمی که خارج از یک برنامه درسی ساختاریافته اتفاق می افتد نیز مهم است. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که مربیان به طور طبیعی به دنبال علایق هستند، درباره ایده‌ها با مربیان دیگر صحبت می‌کنند، از ورزشکاران بازخورد دریافت می‌کنند و در عمل چیزها را امتحان می‌کنند. ورزشکاران معمولاً مربی ای را نمی خواهند که از زمانی که خودمان ورزشکار بودیم یا از زمانی که فصل خوبی را با یک تیم خاص پشت سر گذاشتیم، به عنوان یک کپسول دانش وجود داشته باشد. اگر می‌خواهیم ورزشکاران به پیشرفت خود ادامه دهند و تلاش کنند تا در هر جایی که می‌توانند یک مزیت رقابتی پیدا کنند، پس ما مربیان نیز باید همین کار را انجام دهیم.
به طور خلاصه، هر ورزشکاری به یک مربی تحصیل کرده نیاز دارد که آماده حمایت از رشد جسمی، اجتماعی و روانی مداوم او باشد.

همه ما شکاف هایی در دانش خود داریم، و آموزش مربی این است که چگونه می توانیم این شکاف ها را پر کنیم، برای هر نسل جدید از ورزشکاران فعلی باقی بمانیم، و انگیزه خود را برای یادگیری مادام العمر حفظ کنیم.

تاثیرات مربیگری ضعیف چیست؟

مربیگری ضعیف اثرات منفی متعددی هم بر مربیان و هم بر ورزشکاران دارد. برخی از نتایج ملموس تر عبارتند از:

  • میزان بالای آسیب به دلیل روش های نامناسب مربیگری
  • نرخ بالای ترک شغل ناشی از مربیگری نادرست
  • درگیری زیاد بین هم تیمی ها یا کادر مربیگری

از سوی دیگر، تحقیقات مربیگری ورزشی نشان می دهد که وقتی ورزشکاران برای مربی ای بازی می کنند که در آموزش و آموزش رسمی شرکت می کند، این ورزشکاران موارد زیر را تجربه می کنند ( Gearity & Murray, 2011 ) :

  • اضطراب کمتر
  • عزت نفس بیشتر
  • انگیزه بالاتر
  • دوست داشتنی بیشتر نسبت به هم تیمی ها و مربیان
  • احتمال ترک ورزش کمتر است

با توجه به موسسه ورزش آسپن (2019) ، یک ورزشکار جوان به طور متوسط ​​کمتر از سه سال را صرف انجام یک ورزش می کند که معمولاً تا سن 11 سالگی آن را ترک می کند.

یک سوم از این ورزشکاران به دلیل تفریح ​​نکردن، از دست دادن علاقه، نداشتن سطح مهارت کافی برای رقابت، فرسودگی یا بی حوصلگی، یا دوست نداشتن مربی، دست از کار کشیدند ( موسسه آسپن، 2013 ) .

در همان زمان، از ده مربی جوان ما که در سال 2018 مورد بررسی قرار گرفتند، یکی می‌گوید که هرگز آموزش مربیگری ورزشی در مورد تکنیک‌های انگیزشی مؤثر، آمادگی جسمانی یا پیشگیری از آسیب دریافت نکرده‌اند.

مربیگری ضعیف همچنین اثرات روانی بر ورزشکارانی دارد که علیرغم بازی برای مربی ای که تجربه بدی با او داشته اند، ورزش را رها نمی کنند و به ورزش پایبند هستند.

دکتر برایان گیریتی و ملیسا موری ( 2011 ) پنج موضوع کلیدی را از مصاحبه با 16 ورزشکار دانشگاهی، نیمه حرفه ای و حرفه ای که مربیگری ضعیفی را تجربه کرده بودند، شناسایی کردند. ورزشکاران تمایل داشتند اظهار کنند که مربیگری ضعیفی را به روش های زیر تجربه کرده اند:

  • مربیان در ارائه آموزش ضعیف بودند
  • مربیان حمایت عاطفی یا رابطه‌ای را ارائه نمی‌کردند و بیشتر به دنبال بردن و زیبا جلوه دادن خود بودند
  • مربیان در رفتار خود با ورزشکاران بی انصافی کردند
  • مربیان به طور فعال مهارت های ذهنی ورزشکار را از طریق حواس پرتی، شک به خود، بی انگیزگی و ایجاد تفرقه در تیم حفظ می کنند.
  • انرژی اضافی از ورزشکاران برای مقابله با رفتارهای مربیگری ضعیف مورد نیاز بود

این ورزشکاران معمولاً احساس می کردند که در بازی برای چنین مربیانی که تأثیر زیادی بر بازی و حرفه ورزشی آنها دارد احساس “گیر” کرده اند. ما می توانیم با آموزش مربیگری ورزشی برای بهبود توانایی مربیان برای آموزش، ایجاد انگیزه و کمک به پیشرفت ورزشکاران در داخل و خارج از زمین، با بسیاری از این موارد مبارزه کنیم.

یک برنامه رسمی آموزش مربیگری ورزشی پایان راه نیست، بلکه یک گام دیگر در مسیر مادام العمر یادگیری و توسعه حرفه ای است. قدم بردارید و در معرض طیف گسترده ای از موضوعات قرار بگیرید، دانش عمیقی از حوزه های جدید در مربیگری ورزشی به دست آورید و روی خود و ورزشکارانی که مربیگری می کنید سرمایه گذاری کنید.

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − 6 =