گوش دادن فعال


گوش دادن فعال مهارتی است که با تمرین می توان آن را به دست آورد و توسعه داد. با این حال، تسلط بر گوش دادن فعال ممکن است دشوار باشد و بنابراین، توسعه آن مستلزم زمان و صبر است .

” گوش دادن فعال ” همانطور که از نامش پیداست به معنای گوش دادن فعال است. این یعنی تمرکز کامل بر آنچه گفته می شود به جای اینکه فقط به صورت منفعلانه پیام گوینده را بشنوید.

گوش دادن فعال شامل گوش دادن با تمام حواس است. علاوه بر توجه کامل به گوینده، مهم است که «شنونده فعال» نیز در حال شنیدن «دیده» شود – در غیر این صورت گوینده ممکن است به این نتیجه برسد که آنچه در مورد آن صحبت می‌کند برای شنونده جالب نیست.

علاقه را می توان با استفاده از پیام های شفاهی و غیرکلامی مانند حفظ تماس چشمی، تکان دادن سر و لبخند زدن، موافقت با گفتن “بله” یا به سادگی “ممممم” برای تشویق او به ادامه به گوینده منتقل کرد. با ارائه این “بازخورد”، شخص صحبت کننده معمولاً احساس راحتی بیشتری می کند و بنابراین راحت تر، آشکارتر و صادقانه تر ارتباط برقرار می کند.

گوش دادن اساسی ترین مؤلفه مهارت های ارتباط بین فردی است.

گوش دادن چیزی نیست که فقط اتفاق بیفتد (یعنی شنیدن)، گوش دادن یک فرآیند فعال است که در آن تصمیم آگاهانه برای گوش دادن و درک پیام های گوینده گرفته می شود.

شنوندگان باید خنثی و بدون قضاوت بمانند، این به این معنی است که سعی نکنید طرفداری کنید یا نظری ایجاد نکنید، به خصوص در اوایل مکالمه. گوش دادن فعال نیز در مورد صبر است – مکث ها و دوره های کوتاه سکوت را باید پذیرفت.

شنوندگان نباید هر بار که چند ثانیه سکوت می‌کنند، وسوسه شوند که با سؤالات یا نظرات وارد شوند. گوش دادن فعال شامل دادن زمان به طرف مقابل برای کشف افکار و احساساتش است، بنابراین باید زمان کافی برای این کار به او داده شود.

گوش دادن فعال نه تنها به معنای تمرکز کامل روی گوینده است، بلکه به معنای نشان دادن فعالانه نشانه های شفاهی و غیرکلامی گوش دادن است.

عموماً سخنرانان از شنوندگان می خواهند که « گوش دادن فعال » را با پاسخ مناسب به آنچه می گویند نشان دهند. پاسخ های مناسب به گوش دادن می تواند هم کلامی و هم غیرکلامی باشد که نمونه هایی از آن در زیر ذکر شده است:


نشانه های گوش دادن فعال

نشانه‌های غیرکلامی گوش دادن دقیق یا فعال

این یک لیست عمومی از نشانه های غیر کلامی گوش دادن است، به عبارت دیگر افرادی که گوش می دهند احتمال بیشتری دارد حداقل برخی از این علائم را نشان دهند. با این حال، این نشانه ها ممکن است در همه موقعیت ها و در همه فرهنگ ها مناسب نباشند.

لبخند

از لبخندهای کوچک می توان برای نشان دادن اینکه شنونده به آنچه گفته می شود توجه می کند یا به عنوان راهی برای موافقت یا خوشحالی از پیام های دریافتی استفاده کرد. همراه با تکان دادن سر، لبخند می تواند در تأیید اینکه پیام ها گوش داده و درک می شوند، قدرتمند باشد.

ارتباط چشمی

نگاه کردن به گوینده برای شنونده طبیعی و معمولاً تشویق کننده است. با این حال، تماس چشمی می تواند ترسناک باشد، به خصوص برای بلندگوهای خجالتی تر – میزان تماس چشمی را برای هر موقعیتی اندازه بگیرید. برای تشویق گوینده تماس چشمی را با لبخند و سایر پیام های غیرکلامی ترکیب کنید.

وضعیت بدن

وضعیت بدنی می تواند چیزهای زیادی در مورد فرستنده و گیرنده در تعاملات بین فردی بگوید. شنونده حواسش هنگام نشستن تمایل دارد کمی به جلو یا به پهلو خم شود. سایر نشانه های گوش دادن فعال ممکن است شامل خم شدن جزئی سر یا استراحت دادن سر به یک دست باشد.

آینه کاری

انعکاس خودکار / آینه‌ای هر حالت چهره که توسط گوینده استفاده می‌شود می‌تواند نشانه گوش دادن دقیق باشد. این عبارات انعکاسی می تواند به نشان دادن همدردی و همدلی در موقعیت های عاطفی بیشتر کمک کند. تلاش برای تقلید آگاهانه حالات صورت (یعنی عدم انعکاس خودکار عبارات) می تواند نشانه بی توجهی باشد.

حواس پرتی

شنونده فعال حواسش پرت نمی شود و بنابراین از بی قراری، نگاه کردن به ساعت یا ساعت، دودل کردن، بازی با موهای خود یا چیدن ناخن خودداری می کند.

برای اطلاعات بیشتر به صفحات ما مراجعه کنید: ارتباطات غیر کلامی ، زبان بدن و ظاهر شخصی .

آگاه باش که:


یادگیری و تقلید نشانه‌های غیرکلامی گوش دادن فعال و عملاً اصلاً گوش دادن کاملاً ممکن است.

تقلید نشانه های کلامی گوش دادن و درک مطلب دشوارتر است.


علائم شفاهی گوش دادن با دقت یا فعال

تقویت مثبت

اگرچه نشانه ای قوی از توجه است، اما هنگام استفاده از تقویت کلامی مثبت باید احتیاط کرد.

اگرچه برخی از کلمات تشویقی مثبت ممکن است برای گوینده مفید باشد، شنونده باید از آنها به اندازه کافی استفاده کند تا حواس خود را از آنچه گفته می شود منحرف نکند یا بر قسمت هایی از پیام تأکید غیر ضروری نداشته باشد.

استفاده گاه به گاه و مکرر از کلمات و عباراتی مانند: ” خیلی خوب “، ” بله ” یا ” در واقع ” می تواند برای گوینده آزاردهنده باشد. معمولاً بهتر است توضیح دهید و توضیح دهید که چرا با یک نکته موافق هستید.

به یاد آوردن

ذهن انسان در به خاطر سپردن جزئیات، به ویژه برای هر مدت زمانی، به شدت بد است.

با این حال، به خاطر سپردن چند نکته کلیدی، یا حتی نام گوینده، می تواند کمک کند که پیام های ارسالی دریافت و درک شده اند – یعنی گوش دادن موفقیت آمیز بوده است. به خاطر سپردن جزئیات، ایده ها و مفاهیم مکالمات قبلی ثابت می کند که توجه حفظ شده است و احتمالاً گوینده را تشویق به ادامه دادن می کند. در طول مبادلات طولانی تر، ممکن است مناسب باشد که یادداشت های بسیار مختصری داشته باشید تا در هنگام پرسش یا شفاف سازی بعداً به عنوان یک حافظه دویدن عمل کنید.

صفحه ما را ببینید: یادداشت برداری .

سوال کردن

شنونده می‌تواند با پرسیدن سؤالات مرتبط و/یا اظهارنظرهایی که به شفاف‌سازی آنچه گوینده گفته است کمک می‌کند، نشان دهد که توجه داشته است. با پرسیدن سؤالات مرتبط، شنونده همچنین به تقویت علاقه آنها به آنچه گوینده گفته است کمک می کند.

برای اطلاعات بیشتر به صفحات ما مراجعه کنید: پرسش و انواع سوال .

انعکاس

انعکاس عبارت است از تکرار یا بازنویسی دقیق آنچه که گوینده گفته است تا درک مطلب را نشان دهد. انعکاس یک مهارت قدرتمند است که می تواند پیام گوینده را تقویت کند و درک را نشان دهد.

شفاف سازی

شفاف سازی شامل پرسیدن سوال از گوینده برای اطمینان از دریافت صحیح پیام است. روشن‌سازی معمولاً شامل استفاده از سؤالات باز است که گوینده را قادر می‌سازد تا موارد خاصی را در صورت لزوم بسط دهد.

خلاصه سازی

تکرار خلاصه ای از آنچه گفته شده برای گوینده، تکنیکی است که شنونده برای تکرار آنچه گفته شده به زبان خودش استفاده می کند. خلاصه کردن شامل گرفتن نکات اصلی پیام دریافتی و تکرار آنها به روشی منطقی و واضح است و به گوینده فرصت می دهد در صورت لزوم تصحیح کند.


 

بدون نظر

پاسخ دهید