مهارت های ارتباط بین فردی

ارتباط بین فردی

ارتباط بین فردی فرآیندی است که طی آن افراد اطلاعات، احساسات و معنا را از طریق پیام های کلامی و غیرکلامی مبادله می کنند: این ارتباط چهره به چهره است.

ارتباط بین فردی فقط در مورد آن چیزی نیست که واقعاً گفته می شود – زبان مورد استفاده – بلکه نحوه بیان آن و پیام های غیرکلامی ارسال شده از طریق لحن صدا، حالات چهره، حرکات و زبان بدن است.

وقتی دو یا چند نفر در یک مکان باشند و از حضور یکدیگر آگاه باشند، ارتباط برقرار می شود، مهم نیست که چقدر ظریف یا ناخواسته باشد.

بدون گفتار، یک ناظر ممکن است از نشانه هایی از وضعیت، حالت چهره، و لباس استفاده کند تا تصوری از نقش، وضعیت عاطفی، شخصیت و/یا نیات طرف مقابل ایجاد کند. اگرچه ممکن است هیچ ارتباطی در نظر گرفته نشده باشد، مردم پیام‌ها را از طریق چنین اشکالی از رفتار غیرکلامی دریافت می‌کنند.

برای اطلاعات بیشتر به صفحات ما در مورد زبان بدن و ارتباطات غیرکلامی: چهره و صدا مراجعه کنید.


عناصر ارتباط بین فردی

تحقیقات زیادی برای تجزیه و تحلیل ارتباطات بین فردی به تعدادی از عناصر انجام شده است تا بتوان آن را به راحتی درک کرد. معمولاً این عناصر عبارتند از:

ارتباط سازان

برای برقراری ارتباط حداقل باید دو نفر درگیر باشند. فکر کردن به ارتباطی که شامل فرستنده و گیرنده پیام باشد، آسان است. با این حال، مشکل این نوع نگاه به یک رابطه این است که ارتباط را به عنوان یک فرآیند یک طرفه نشان می دهد که در آن یک نفر پیام را ارسال می کند و دیگری آن را دریافت می کند. مثلاً در حالی که یک نفر صحبت می کند و دیگری گوش می دهد.

در واقع ارتباطات تقریباً همیشه فرآیندهای پیچیده و دو طرفه ای هستند که افراد به طور همزمان پیام هایی را به یکدیگر ارسال و دریافت می کنند. به عبارت دیگر، ارتباط یک فرآیند تعاملی است. در حالی که یک نفر در حال صحبت کردن است، دیگری گوش می دهد – اما در حین گوش دادن، بازخوردهایی را نیز به شکل لبخند، تکان دادن سر و غیره ارسال می کند.

پیام

پیام نه تنها به معنای گفتار استفاده شده یا اطلاعات منتقل شده است، بلکه پیام های غیرکلامی رد و بدل شده مانند حالات چهره ، لحن صدا ، حرکات و زبان بدن را نیز شامل می شود . رفتار غیر کلامی می تواند اطلاعات بیشتری را در مورد پیام گفتاری منتقل کند. به‌ویژه، می‌تواند بیشتر در مورد نگرش‌های عاطفی که ممکن است زیربنای محتوای گفتار باشد، آشکار کند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چگونه می توانید از صدای خود به طور کامل استفاده کنید ، صفحه ما را ببینید: صحبت کردن موثر 

سر و صدا

نویز در تئوری ارتباطات معنای خاصی دارد. به هر چیزی اطلاق می شود که پیام را تحریف کند، به طوری که آنچه دریافت می شود با آنچه مورد نظر گوینده است متفاوت است. در حالی که “نویز” فیزیکی (به عنوان مثال، صداهای پس زمینه یا یک هواپیمای جت در ارتفاع پایین) می تواند در ارتباطات اختلال ایجاد کند، عوامل دیگری به عنوان “نویز” در نظر گرفته می شوند. استفاده از اصطلاحات پیچیده ، زبان بدن نامناسب ، بی توجهی ، بی علاقگی و تفاوت های فرهنگی را می توان در زمینه ارتباطات بین فردی «سر و صدا» تلقی کرد. به عبارت دیگر، هرگونه تحریف یا ناهماهنگی که در طول تلاش برای برقراری ارتباط رخ می دهد، می تواند به عنوان نویز تلقی شود.

صفحه ما: موانع ارتباط موثر این را با جزئیات بیشتری توضیح می دهد.

بازخورد

بازخورد شامل پیام‌هایی است که گیرنده برمی‌گرداند، که به فرستنده اجازه می‌دهد تا از میزان دقیق دریافت پیام و همچنین واکنش گیرنده مطلع شود. گیرنده همچنین ممکن است به پیام ناخواسته و همچنین پیام عمدی پاسخ دهد. انواع بازخورد از جملات مستقیم کلامی، به عنوان مثال “دوباره بگو، من نمی فهمم” تا حالات ظریف چهره یا تغییرات در وضعیت بدن که ممکن است به فرستنده نشان دهد که گیرنده از پیام احساس ناراحتی می کند، متغیر است. بازخورد به فرستنده اجازه می دهد تا پیام را تنظیم، تطبیق یا تکرار کند تا ارتباط را بهبود بخشد.

صفحات ما: ارائه و دریافت بازخورد ، شفاف سازی و انعکاس روش های متداول ارائه بازخورد در ارتباطات را شرح می دهند، در حالی که صفحه ما: گوش دادن فعال فرآیند گوش دادن با دقت را شرح می دهد.

متن نوشته

همه ارتباطات تحت تأثیر زمینه ای است که در آن اتفاق می افتد. با این حال، جدای از نگاه به زمینه موقعیتی که در آن تعامل انجام می شود، به عنوان مثال در یک اتاق، دفتر، یا شاید در فضای باز، زمینه اجتماعی نیز باید در نظر گرفته شود، برای مثال نقش ها، مسئولیت ها و وضعیت نسبی شرکت کنندگان. جو عاطفی و انتظارات شرکت کنندگان از تعامل نیز بر ارتباطات تأثیر می گذارد.

کانال

کانال به ابزار فیزیکی که پیام از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود اشاره دارد. در زمینه چهره به چهره کانال هایی که استفاده می شود گفتار و بینایی هستند، اما در طول یک مکالمه تلفنی کانال تنها به گفتار محدود می شود.


هنگامی که فرصت مشاهده برخی ارتباطات بین فردی را دارید، رفتارهای مورد استفاده چه کلامی و چه غیرکلامی را یادداشت کنید.


عوامل زیر را مشاهده کرده و در مورد آنها فکر کنید:

  • ارتباط دهندگان چه کسانی هستند؟
  • چه پیام هایی رد و بدل شد؟
  • کدام نویز (در صورت وجود) پیام را تحریف می کند؟
  • بازخورد چگونه ارائه می شود؟
  • زمینه ارتباط چیست؟

شما احتمالاً این کار را همیشه، ناخودآگاه انجام می‌دهید، اما زمانی که به طور فعال ارتباطات بین فردی را مشاهده می‌کنید، می‌توانید مکانیزم آن را کاملاً درک کنید.

با مشاهده دیگران – تلاش آگاهانه برای درک نحوه برقراری ارتباط – به نحوه ارتباط خود فکر خواهید کرد و از پیام هایی که ارسال می کنید آگاه تر خواهید بود. این یک فرصت عالی برای شما فراهم می کند تا مهارت های ارتباطی بین فردی خود را توسعه دهید.

موارد استفاده از ارتباطات بین فردی

بسیاری از ما به طور منظم و اغلب بارها در روز درگیر نوعی از ارتباطات بین فردی هستیم، میزان ارتباط ما با دیگران معیاری برای سنجش مهارت های بین فردی ما است.

ارتباطات بین فردی یک مهارت کلیدی زندگی است و می توان از آن برای موارد زیر استفاده کرد:

  • دادن و جمع آوری اطلاعات.
  • نگرش و رفتار دیگران را تحت تأثیر قرار دهید.
  • ارتباط برقرار کنید و روابط را حفظ کنید.
  • دنیا و تجربیات خود را در آن معنا کنیم.
  • نیازهای شخصی را بیان کنید و نیازهای دیگران را درک کنید.
  • حمایت عاطفی بدهید و دریافت کنید.
  • تصمیم بگیرید و مشکلات را حل کنید.
  • پیش بینی و پیش بینی رفتار.
  • تنظیم قدرت

بدون نظر

پاسخ دهید