دانش روان کننده جدیدی است که اقتصاد جهان را اداره می کند. ما در چیزی زندگی می کنیم که آلوین تافلر آن را “جامعه موج سوم” می نامد. جامعه ای که حول پارادایم جدید و نوظهور حول دانش به عنوان سرمایه جدید ساخته شده است. فناوری اطلاعات و صنایع وابسته بر اساس دانش به عنوان رسانه ورودی و خروجی عمل می کنند.

به راستی که علم ثروت است و هر که تخصص داشته باشد قدرت دارد. در این مقاله به این می پردازیم که چگونه سازمان ها قابلیت های دانش سازی خود را بر اساس مفاهیم ذکر شده در زیر بهبود می بخشند. برای اهداف توضیحی، ما سازمانی را در نظر می گیریم که در فضای فناوری اطلاعات فعالیت می کند.

جمع آوری داده ها

جمع‌آوری داده‌ها را می‌توان از طریق جمع‌آوری ورودی‌ها از کارکنان در سراسر سازمان در قالب نظرسنجی، بازخورد و غیره انجام داد. نظرسنجی‌های سالانه وجود دارد که برای استخراج اطلاعات در مورد خدمات مختلف ارائه شده توسط سازمان انجام می‌شود.

جمع آوری داده ها همچنین می تواند از طریق تالارهای گفتگوی کاربران و روش های جمعی اشتراک گذاری داده ها انجام شود. سپس اینها باید در یک مخزن قابل دسترسی برای همه کارکنان متمرکز شوند.

به اشتراک گذاری و مدیریت اطلاعات

به اشتراک گذاری اطلاعات می تواند از طریق انجمن های کاربران و داشتن یک مخزن متمرکز دانش انجام شود.

 

  • انجمن های کاربران 

    تالارهای گفتگوی کاربران وسیله ای برای تعامل بین کارکنان در مورد مسائل فنی، سازمانی و سایر موارد مرتبط هستند. سوالاتی را می توان در این انجمن ها ارسال کرد که در مورد هر موضوعی توسط به اصطلاح “کارشناسان موضوع” پاسخ می دهد.

     

  • مخزن متمرکز 

    یک مخزن متمرکز از دانش را می توان با مشارکت کارکنان در مشارکت در ذخیره دانش ایجاد کرد. این می تواند به شکل مقالات، نحوه انجام قطعات و سایر مصنوعات باشد.

     

  • اینترانت 

    اینترانت شرکت می تواند به عنوان وسیله ای برای تبادل دانش بین کارکنان مورد استفاده قرار گیرد. همانطور که در بالا ذکر شد، مخزن را می توان در اینترانت میزبانی کرد و دسترسی و به اشتراک گذاری اطلاعات و دانش را برای همه کارکنان ممکن کرد.

سیستم های اطلاعاتی

یک سازمان می‌تواند روی سیستم‌های اطلاعاتی خود سرمایه‌گذاری کند تا جریان دانش را از طریق شریان‌های خود مدیریت کند یا محصولی را خریداری کند. چندین محصول مدیریت دانش در بازار موجود است. ایجاد یک اینترانت، ذخیره اسناد (مانند Documentum) و غیره از جمله ابزارهایی هستند که سازمان می تواند دانش را به وسیله آنها مدیریت کند.

فرآیندهای بهبود مستمر

به طور معمول، سازمان ها دارای یک فرآیند بهبود مستمر مانند کایزن، شش سیگما و غیره هستند. اینها عملکرد دوگانه بهره برداری از نوآوری کارکنان و همچنین افزودن به پایگاه دانش را دارند. یک فرآیند بهبود مستمر مانند کایزن، تکامل فروشگاه دانش در اینترانت شرکت است. ابزارهایی مانند Autonomy وجود دارد که تمام دانش را جمع آوری می کند و عملکرد موتورهای جستجو را انجام می دهد، اما برای یک سازمان سفارشی شده است.

نتیجه

در این عصر دانش، نحوه مدیریت سازمان‌ها حجم عظیمی از داده‌هایی که به داخل و خارج می‌شوند و چگونه دانش از این انبوه غربال می‌شود، برای موفقیت سازمان اهمیت حیاتی دارد. این روزها، همه سازمان‌ها، اعم از بزرگ یا کوچک، بخش یا واحدی دارند که منحصراً به مدیریت دانش اختصاص دارد.

یک سیستم مدیریت دانش مؤثر نه تنها از اطلاعات موجود مراقبت می کند، بلکه زمینه را برای اصلاح مداوم فرآیند فراهم می کند و در نتیجه منجر به افزایش سود از مالکیت معنوی سازمان می شود.

یادداشت

1. تافلر، آلوین. موج سوم. نیویورک: بنتام بوکز، 1980

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 + پانزده =