تفویض اختیار فرآیندی است که در آن اختیارات و اختیارات بین زیردستان تقسیم و تقسیم می شود. وقتی کار یک مدیر فراتر از ظرفیت او می شود، باید سیستمی برای اشتراک کار وجود داشته باشد. اینگونه است که تفویض اختیار به ابزاری مهم در عملکرد سازمان تبدیل می شود. از طریق تفویض اختیار، یک مدیر، در واقع، با تقسیم/تکثیر کار خود با زیردستان، خود را تکثیر می کند. اهمیت تفویض اختیار را می توان به این صورت توجیه کرد:

 

  1. از طریق تفویض اختیار، یک مدیر قادر است کار را تقسیم کرده و به زیردستان اختصاص دهد. این به کاهش بار کاری او کمک می کند تا بتواند در زمینه های مهمی مانند – برنامه ریزی، تجزیه و تحلیل تجاری و غیره کار کند. 

     

  2. با کاهش بار روی مافوق، او می تواند انرژی خود را روی مسائل مهم و حیاتی مورد توجه متمرکز کند. به این ترتیب او می تواند در کار خود و همچنین در واحد کاری اثربخشی داشته باشد. این اثربخشی به مدیر کمک می کند تا توانایی و مهارت های خود را به بهترین نحو ثابت کند. 

     

  3. تفویض اختیار زمینه ای است که رابطه مافوق و مرئوس بر آن استوار است. یک سازمان به گونه ای عمل می کند که قدرت از سطح بالا به پایین جریان می یابد. این در واقع نشان می دهد که از طریق تفویض اختیار، رابطه مافوق و زیردست معنادار می شود. جریان اقتدار از بالا به پایین است که راهی برای رسیدن به نتیجه است. 

     

  4. تفویض اختیار به گونه ای به زیردستان فضا و فضای کافی می دهد تا توانایی ها و مهارت های خود را شکوفا کنند. از طریق تفویض اختیارات، زیردستان احساس اهمیت می کنند. آنها برای کار انگیزه پیدا می کنند و این انگیزه نتایج مناسبی را برای یک نگرانی فراهم می کند. رضایت شغلی معیار مهمی برای ایجاد ثبات و استحکام در روابط بین مافوق و زیردستان است. تفویض اختیار همچنین به شکستن یکنواختی زیردستان کمک می کند تا خلاقیت و کارایی بیشتری داشته باشند. 

    تفویض اختیار نه تنها به زیردستان کمک می کند، بلکه به مدیران کمک می کند تا استعدادها و مهارت های خود را شکوفا کنند. از آنجایی که مدیران از طریق تفویض اختیار وقت کافی برای تمرکز بر مسائل مهم دارند، تصمیم گیری آنها قوی می شود و به نحوی می توانند استعدادهای مورد نیاز یک مدیر را شکوفا کنند. از طریق اعطای اختیارات و انجام کار، به مدیر کمک می کند تا به مهارت های ارتباطی، نظارت و راهنمایی، انگیزه مؤثر و ویژگی های رهبری شکوفا شود. بنابراین تنها از طریق تفویض اختیار است که می توان یک مدیر را بر روی صفات خود آزمایش کرد.

     

  5. تفویض اختیار کمک به مافوق و زیردستان است. این به نوعی به کار یک نگرانی ثبات می بخشد. با نتایج موثر، یک نگرانی می تواند به ایجاد دپارتمان ها و بخش های بیشتر در جریان کار فکر کند. این امر مستلزم ایجاد مدیران بیشتری است که با انتقال مدیران مجرب و ماهر به این سمت ها قابل تحقق است. این به رشد مجازی و افقی کمک می کند که برای ثبات یک نگرانی بسیار مهم است. 

بنابراین با توجه به نکات فوق می توان توجیه کرد که تفویض اختیار صرفاً یک فرآیند نیست، بلکه راهی است که توسط آن مدیر خود را چند برابر می کند و می تواند ثبات، توانایی و سلامت یک دغدغه را به ارمغان بیاورد.

بدون نظر

پاسخ دهید