موقعیت یابی و تمایز عرضه بازار از طریق چرخه عمر محصول

بازارهای امروزی نمایانگر بازار مازاد هستند، با طیف وسیعی از محصولات در دسترس برای فروش. مصرف کننده محصولات زیادی برای انتخاب دارد، برای صابون، بیش از ده ها مارک وجود دارد و هر برند حداقل 4 یا 5 نوع دارد. شرکت ها باید روی استراتژی هایی کار کنند که محصولات آنها را از رقبا متمایز کند. این استراتژی تمایز نیز نمی تواند برای مدت طولانی دوام بیاورد، زیرا احتمال دارد رقابت خیلی زود آغاز شود. شرکت ها از چرخه عمر محصول آگاه هستند. چالش این است که استراتژی هایی را برای موقعیت یابی و تمایز به منظور افزایش عمر محصول و سودآوری آن ایجاد کنیم.

یک بازار دارای بخش‌های زیادی است که شرکت‌ها باید از بین آن‌ها انتخابی را برای فعالیت در آن انجام دهند. و شرکت‌ها در بخش بازار باید در مورد عرضه و تصویر آن تصمیم بگیرند. این فرآیند شناسایی و ساختن تصویر برند در یک بخش به منظور اشغال حضور در ذهن مصرف کننده، موقعیت یابی نامیده می شود. موقعیت یابی بیشتر به مصرف کنندگان مربوط می شود تا محصول، چالش ایجاد یک ادراک مثبت در ذهن مصرف کننده است. موقعیت یابی بر اساس ایده ای انجام می شود که محصول تبلیغ می کند، ایده های زیاد مشتری را گیج می کند. شرکت ها باید تصمیم بگیرند که کدام ایده را تبلیغ کنند تا از رقبا جلوتر باشند. موقعیت یابی باید به مشتری در مورد اینکه محصول چیست، شفافیت ارائه دهد. به عنوان مثال، یک رقیب ایده های موقعیت یابی مشابهی دارد، تا اینکه شرکت بهتر است محصول را در جایی که از مزیت رقابتی برخوردار است قرار دهد. اکنون، ایجاد برنامه هایی که این ایده موقعیت یابی را برجسته می کند، به برنامه بازاریابی بستگی دارد.

برنامه های بازاریابی مرتبط با موقعیت یابی مسئول انتقال پیشنهاد فروش منحصر به فرد به مشتری هستند. با این حال، این را می توان با تمایز پیش برد. تمایز فرآیندی است برای افزودن معنای بیشتر به محصول با برجسته کردن ویژگی‌های فراتر از موضوع اصلی. وظیفه تمایز، برجسته کردن مزایای مربوطه به شیوه ای متمایز است که رقبا به راحتی نتوانند آن را دنبال کنند و منافع سودآوری را برای شرکت فراهم کنند.

ابزارهای تمایز زیادی برای استخراج حداکثر سود در اختیار شرکت وجود دارد. متغیرهای اصلی که تمایز را ارائه می دهند عبارتند از محصول، خدمات، پرسنل، کانال و تصویر. ویژگی های مرتبط با محصول، پایه خوبی از تمایز است. با این حال، تمایز محصول بسته به ماهیت صنعت متفاوت است. به عنوان مثال، تمایز محصولات کالایی از نظر ظاهری دشوار است، زیرا خودروها فرصتی با تمایزهای فراوان ارائه می دهند.

خدمات ابزار تمایز مهمی را ایفا می کند که در آن تمایز بر اساس ویژگی های فیزیکی محصول دشوار است. تمایز در خدمات را می توان بر اساس سهولت سفارش، خدمات مشتری در حین فروش، خدمات پس از فروش به مشتری و مشاوره به دست آورد. یک گام به جلو در خدمات، تمایز توسط پرسنل است. با ارائه یک پاسخ حرفه ای، قابل اعتماد، سریع و مودبانه به مشتری می توان شرکت ها را از رقبا متمایز کرد.

کانال توزیع نقش خود را به عنوان ابزار تمایز ایفا می کند و می تواند مزیت رقابتی باشد. به عنوان مثال، رایانه Dell از طریق رویکرد فروش مستقیم، سیستم رایانه ای را درست در نزدیکی صاحبان خانه و دفاتر ارائه می دهد.

یکی دیگر از ابزارهای مهم تمایز، تصویر است. روش های مختلفی برای دستیابی به تمایز تصویر بسته به صنعت و بخش بازار وجود دارد. حمایت از رویداد و علل یکی از راه های ایجاد تصویر در بین مصرف کنندگان است.

همانطور که قبلاً اشاره شد، استراتژی شرکت باید با توجه به مرحله چرخه عمر محصول تغییر کند. عمر محصول دارای مرحله معرفی، مرحله رشد، مرحله بلوغ و مرحله اشباع است. در مرحله مقدمه، تمرکز بر ایجاد جای پایی در فضای بازار و ذهن مصرف کننده، از طریق تبلیغ، آزمایش محصول و ایجاد کانال توزیع است. در مرحله رشد، فروش در حال افزایش است و شرکت در حال تلاش برای فضای شماره یک است. استراتژی ها در اینجا شامل جذب مشتری جدید، گسترش خط برند و مبارزه با رقابت است. در مرحله بلوغ، رشد مانند قبل انفجاری نیست، هیچ توزیع کننده دیگری برای اضافه کردن وجود ندارد و فروش شروع به کاهش می کند. در اینجا شرکت ها سعی می کنند دسته بندی محصول را ساده کنند، وارد بازارهای جدید شوند و ویژگی ها و ویژگی های محصول را اصلاح کنند. در مرحله اشباع،

بازارهایی که شرکت‌ها در آن‌ها نیز فعالیت می‌کنند، مراحل مشابهی با محصولات دارند. شرکت ها باید استراتژی های موقعیت یابی و تمایز را در مراحل مختلف چرخه عمر محصول و بازار تجزیه و تحلیل کنند .

بدون نظر

پاسخ دهید