داده های ثانویه

داده‌های ثانویه داده‌هایی هستند که قبلاً توسط منابع دیگر جمع‌آوری شده‌اند و به آسانی در دسترس هستند. چنین داده‌هایی ارزان‌تر و سریع‌تر از داده‌های اولیه قابل دست‌یابی هستند و همچنین ممکن است زمانی در دسترس باشند که داده‌های اولیه اصلاً به دست نیامد.

مزایای داده های ثانویه

  1. به صرفه است. باعث صرفه جویی در هزینه ها و تلاش ها می شود.
  2. صرفه جویی در زمان است.
  3. این کمک می‌کند تا جمع‌آوری داده‌های اولیه خاص‌تر شود، زیرا با کمک داده‌های ثانویه، می‌توانیم شکاف‌ها و کمبودها را مشخص کنیم و چه اطلاعات اضافی باید جمع‌آوری شود.
  4. به بهبود درک مشکل کمک می کند.
  5. مبنایی برای مقایسه داده هایی که توسط محقق جمع آوری می شود فراهم می کند.

معایب داده های ثانویه

  1. داده های ثانویه چیزی است که به ندرت در چارچوب عوامل تحقیقات بازاریابی قرار می گیرد. دلایل عدم تناسب آن عبارتند از:
    1. واحد جمع‌آوری داده‌های ثانویه – فرض کنید اطلاعاتی در مورد درآمد قابل تصرف می‌خواهید، اما داده‌ها در مورد درآمد ناخالص موجود است. اطلاعات ممکن است همان چیزی که ما نیاز داریم نباشد.
    2. وقتی واحدها یکسان هستند، مرزهای کلاس ممکن است متفاوت باشد.
      قبل از 5 سال بعد از 5 سال
      2500-5000 5000-6000
      5001-7500 6001-7000
      7500-10000 7001-10000

      بنابراین داده‌های جمع‌آوری‌شده قبلی برای شما هیچ فایده‌ای ندارد.

  2. صحت داده های ثانویه مشخص نیست.
  3. داده ها ممکن است قدیمی باشند.

ارزیابی داده های ثانویه

به دلیل معایب داده های ثانویه ذکر شده در بالا، به ارزیابی داده های ثانویه می پردازیم. ارزیابی به این معنی است که چهار شرط زیر باید برآورده شود:

  1. در دسترس بودن – باید دید که نوع داده ای که می خواهید موجود است یا خیر. اگر در دسترس نیست، باید به سراغ داده های اولیه بروید.
  2. ارتباط – باید الزامات مشکل را برآورده کند. برای این ما دو معیار داریم:
    1. واحدهای اندازه گیری باید یکسان باشند.
    2. مفاهیم استفاده شده باید یکسان باشد و ارز داده ها نباید قدیمی باشد.
  3. دقت – برای اینکه دقت کنید داده ها باید به نکات زیر توجه کرد:
    1. مشخصات و روش مورد استفاده؛
    2. حاشیه خطا باید بررسی شود.
    3. قابل اعتماد بودن منبع باید دیده شود.
  4. کفایت – داده های کافی باید در دسترس باشد.

رابرت دبلیو جوسلین بحث فوق را در هشت مرحله طبقه بندی کرده است. این هشت مرحله به سه دسته زیر طبقه بندی می شوند. او روش دقیقی برای ارزیابی داده های ثانویه ارائه کرده است.

  1. کاربردی بودن هدف تحقیق.
  2. هزینه اکتساب.
  3. دقت داده ها

بدون نظر

پاسخ دهید